Καμία συγκάληψη για τα Τέμπη! Κυριακή 26/1, 12μ, Καμάρα

Καμία συγκάληψη για τα Τέμπη! Κυριακή 26/1, 12μ, Καμάρα

Πέμπτη 19 Μαρτίου 2026

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΠΕ: Ούτε στην Κομοτηνή , ούτε πουθενά δε θα περάσουν οι διώξεις και τα πειθαρχικά Παρασκευή 20 Μάρτη ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΗΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ ενάντια στα Πειθαρχικά



 


ανεξάρτητες αυτόνομες αγωνιστικές ριζοσπαστικές

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Π.Ε.

                                                                                                                                                                                         18/3/26

Ούτε στην Κομοτηνή , ούτε πουθενά δε θα περάσουν οι διώξεις και τα πειθαρχικά

Παρασκευή 20 Μάρτη ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΗΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ ενάντια στα Πειθαρχικά

Στην Κομοτηνή και σε όλη την Ελλάδα για τις/τους  διωκόμενες/ους συναδέλφισσες/ους  μας!

Κομοτηνή και πάλι! Από τον Αύγουστο του 2024 στην επίδοση των πρώτων πειθαρχικών στον Μάρτη του 2026 στην κατάθεση απολογητικού υπομνήματος οι φωνές των εκπαιδευτικών δεν έχουν  σιγήσει!.  Παρά τις απέλπιδες προσπάθειες της κυβέρνησης ΝΔ και των προθύμων «υπαλλήλων» Δ/ντων και αξιολογητών  να επιβάλουν  την αντεκπαιδευτική πολιτική της  μαζί με την καλά σχεδιασμένη συκοφάντηση και απαξίωση των εκπαιδευτικών, ο κόσμος της εκπαίδευσης μαχητικά και αποφασιστικά απεργεί -απέχει από την ατομική χειραγώγηση- αξιολόγηση !

60 περίπου συνάδελφισσες και συνάδελφοι μας στο μεγαλύτερο ποσοστό από την Α΄βάθμια εκπαίδευση καλούνται να καταθέσουν  απολογητικό υπόμνημα  στο πειθαρχικό συμβούλιο της περιφερειακής Δ/νσης  ΑΜΘ γιατί οι Δ/ντες Εκπαίδευσης καταστρατηγώντας το απεργιακό  δικαίωμα των εκπαιδευτικών , τις/τους παρέπεμψαν σε πειθαρχικά συμβούλια  παρά το ότι  συμμετέχουν σε νόμιμα προκηρυγμένη Απεργία Αποχή – συλλογική απόφαση Ομοσπονδίας.  

Όπως και στις  5/8/24 τότε που παρέπεμπαν τους/τις 3 πρώτους/ες συναδέλφους/ισσες στα  πειθαρχικά στην Κομοτηνή , με την ελπίδα ότι τα κλειστά σχολεία κι η περίοδος του καλοκαιριού θα οδηγούσαν σε υποτονικές αντιδράσεις δεν τα υπολόγισαν καλά και πάλι λάθος κάνουν! Θα μας βρίσκουν συνεχώς μπροστά τους γιατί :

ü  Στη χώρα που όταν «καταλήγει»  εκπαιδευτικός από την έντονη στενοχώρια, την πίεση και ένταση που δεχόταν στο χώρο εργασίας της οι προϊστάμενοι  και τα στελέχη παρατηρούν απαθείς  και παραμένουν  στη θέση τους

ü  Στη χώρα που η ασφάλεια της ίδιας της ανθρώπινης ζωής  είναι ζητούμενο γιατί τα ταβάνια πέφτουν , τα κτίρια πλημμυρίζουν και τα σχολεία μας στεγάζονται σε ακατάλληλα κτίρια από προκατ μέχρι εμπορευματοκιβώτια

ü  Στη χώρα που η ενεργή πολιτειότητα είναι διδακτικό αντικείμενο αλλά η εφαρμογή της στην πραγματική ζωή από τους εκπαιδευτικούς ποινικοποείται

ü  Στη χώρα που δεν έχουμε ακόμη και δασκάλους τάξης Μάρτη μήνα αλλά αντίθετα έχουμε πογκρόμ πειθαρχικών διώξεων (για "ψύλλου πήδημα") και την επιβολή ενός ασφυκτικού διοικητικού αυταρχισμού

ü  Στη χώρα που προσπαθούν να επιβάλουν ένα  κλίμα  ατομικισμού και τρομοκρατίας μέσα στις εκπαιδευτικές κοινότητες, όπου ο καθένας θα φοβάται ότι από στιγμή σε στιγμή θα πέσει θύμα μιας αναφοράς, μιας ΕΔΕ, μιας κακής αξιολόγησης.                                                                                                                                                                                   

ü  Στη χώρα που η κυβέρνηση  δεν κατάφερε την συναίνεση στην αξιολόγηση, προσπαθεί  να την επιβάλει με το νέο πειθαρχικό νόμο

ü  Στη χώρα που πάνω στον εκπαιδευτικό- αποδιοπομπαίο τράγο-  επιχειρούν να φορτώσουν όλα τα αδιέξοδα στα οποία οδηγούν την εκπαίδευση οι κυβερνητικές πολιτικές.

Το εκπαιδευτικό κίνημα μαζικά και μαχητικά  συνεχίζει να  παλεύει για το δημόσιο σχολείο.

Υπενθυμίζουμε  στο πειθαρχικό συμβούλιο ΑΜΘ και σε κάθε άλλο πειθαρχικό συμβούλιο που θα τολμήσει να καλέσει ενώπιον του απεργούς, την υποχρέωση τους απέναντι στο συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στην απεργία,  που κατακτήθηκε με αίμα και ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΜΨΟΥΝ. Η απεργία της ΔΟΕ  είναι νόμιμη και σε πλήρη ισχύ, καθώς δεν έχει ποτέ προσβληθεί η νομιμότητά της σε κανένα δικαστήριο. Οποιαδήποτε απόπειρα ποινικοποίησής της είναι έωλη και  θα καταπέσει.  Ακόμα και ο ίδιος ο κατάπτυστος πειθαρχικός νόμος κάνει διάκριση στο δικαίωμα στη συνδικαλιστική δράση και δεν μπορεί να επιβάλει ποινές σε απεργούς.

Την Παρασκευή 20/3/26  μαζί με όλους τους ΣΕΠΕ Αν. Μακεδονίας-Θράκης, με σωματεία και συναδέλφους/ισσες  από τη Θεσ/νικη και τους όμορους νομούς συναντιόμαστε στην Πλατεία Ειρήνης στις 12:30 και διαδηλώνουμε ενάντια στις πειθαρχικές διώξει και στη συνέχεια συλλογικά καταθέτουμε τα απολογητικά υπομνήματα στο πειθαρχικό στην ΠΔΕ.

Οργανώνουμε κινητοποιήσεις σε κεντρικά σημεία Αθήνα – Θεσσαλονίκη, δίνοντας ηχηρή απάντηση σε κυβέρνηση,  ΥΠΑΙΘΑ και στελέχη εκπαίδευσης που ευθέως στοχοποιούν  συναδέλφους/ισσες και όλη τη δημόσια εκπαίδευση.

Ο μεγάλος αγώνας που διεξάγουμε κατά τις αξιολόγησης, μας δίνει τα εφόδια σε αυτήν την κρίσιμη συγκυρία που για μια ακόμη φορά η κυβέρνηση δοκιμάζει τις αντοχές μας με την πολιτική άκρατου αυταρχισμού, για να  εξασφαλίσει την υποταγή των εκπαιδευτικών! Δεν θα   το επιτρέψουμε!

Τετάρτη 18 Μαρτίου 2026

Κινητοποίηση ενάντια στην αξιολόγηση και τα πειθαρχικά των ΣΕΠΕ-ΕΛΜΕ στη ΔΠΕ δυτικής Θεσ/νίκης, Τετ. 18/3, 1.30μμ



ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ –ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ Α' ΕΛΜΕ

https://paremvasithess.wordpress.com/ - agonistiki.paremvasiaelme@gmail.com

ΜΑΖΙΚΕΣ ΚΛΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΔΥΤΙΚΗΣ ΘΕΣ.:

ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΥΠΟΤΑΞΟΥΝ. ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ !

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ

ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ!

ΤΕΤΑΡΤΗ 18/3,ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΕΠΕ- ΕΛΜΕ-Θ ΣΤΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ Π.Ε. ΔΥΤΙΚΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, 1.30Μ.Μ


Υπουργείο Παιδείας και Διευθύνσεις εκπαίδευσης προχωρούν το τελευταίο διάστημα σε μια επιχείρηση γενίκευσης της επιβολής της αξιολόγησης στους εκπαιδευτικούς της Δυτικής Θες\νίκης. Μετά τις δεκάδες κλήσεις για αξιολόγηση σε σχολεία της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης και η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης προχωρά το τελευταίο μήνα σε τεράστιο αριθμό αντιστοιχίσεων/κλήσεων για αξιολόγηση εκπαιδευτικών με 20 και πλέον χρόνια υπηρεσίας!Προκειμένου να εμφανίσουν έργο και αριθμούς, όπως επιτάσσει το υπουργείο, αποφάσισαν μαζικά πυρά,αντιμετωπίζοντας μας σαν αριθμούς για να εμφανίσουν ότι προχωράει η πολιτική τους. Σύμβουλοι και στελέχη εκπαίδευσης, με απροκάλυπτο εκφοβισμό και πιέσεις, επιδιώκουν την πειθάρχηση των εκπαιδευτικών που αντιστέκονται. Μας περικυκλώνουν με τις συνεχείς αξιολογήσεις για να μας υποτάξουν και να συναινέσουμε στην πολιτική τους.

Όταν η αντιεκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης έχει οδηγήσει τους εκπαιδευτικούς στα όρια της επαγγελματικής τους εξουθένωσης ,όταν παράγει τραγωδίες, απαξίωση και επισφάλεια, όταν αφήνει τα σχολεία χωρίς επαρκή προσωπικό, χωρίς ασφάλεια και χωρίς στήριξη,όταν γίνονται κι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί θύματα της αντιεκπαιδευτικής και αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής και του αυταρχισμού, η επίκληση της «ποιότητας» και της «αξιολόγησης» δεν έχει καμία ηθική και πολιτική νομιμοποίηση και αποτελεί υποκρισία που δεν μπορεί να αποκρύψει τις πραγματικές της στοχεύσεις. Η αξιολόγηση αποτελεί τον κρίκο που δένει όλες τις επιμέρους κυβερνητικές παρεμβάσεις και είναι προϋπόθεση για την επιβολή τους, τροφοδοτεί τα αντιεκπαιδευτικά τους σχέδια αποδόμησης και ιδιωτικοποίησης του δημόσιου σχολείο και απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών.

Η κυβέρνηση, επειδή δεν κατάφερε μετά από πέντε χρόνια ούτε να νομιμοποιήσει, ούτε τη μονιμοποιήσει την εφαρμογή της αξιολόγησης, εντείνει το κλίμα αυταρχισμού.Δεν είναι τυχαίο ότι συγχρόνως ξετυλίγεται νέα επιχείρηση τρομοκράτησης των εκπαιδευτικών από κυβέρνηση και υπουργείο: προχωράει στην Π.Δ.Ε. Ανατ. Μακεδονίας & Θράκης (Κομοτηνή) την εκδίκαση των πειθαρχικών για τη συμμετοχή εκπαιδευτικών στον αγώνα κατά της αξιολόγησης, ενώ διώξεις γίνονται στην Τρίπολη, τη Λάρισα, τον Πειραιά και αλλού σε μια προσπάθεια τρομοκράτησης των εκπαιδευτικών για την επιβολή της αξιολόγησης. Στη Θεσσαλονίκη στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση νέες παραπομπές συναδέλφων/ισσών στο πειθαρχικό για τη συμμετοχή τους στην Απεργία-Αποχή από την αξιολόγηση ετοιμάζει η ΔΙ.Π.Ε. Ανατ. Θεσσαλονίκης

ΔΕ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΓΡΑΝΑΖΙ ΣΤΑ ΑΝΤΙΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΣΧΕΔΙΑ!

Ο μεγάλος αγώνας μας κατά της αξιολόγησης εδώ και πέντε χρόνια ,  μας δίνει τα εφόδια και ισχυρή τη σκυτάλη και σε αυτήν την κρίσιμη συγκυρία, που για μια ακόμη φορά η κυβέρνηση δοκιμάζει τις αντοχές μας με την πολιτική αυταρχισμού, να προχωρήσουμε συντεταγμένα και συλλογικά με τα σωματεία μας, τους συλλόγους διδασκόντων, μπορούμε συνεχίζοντας και κλιμακώνοντας τον αγώνα, να στείλουμε μήνυμα ότι η αξιολόγηση ούτε νομιμοποιείται, ούτε μονιμοποιείται! Θα τη σταματήσουμε!

Κανένας μόνος – Καμία μόνη!

Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ-ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΕΝ ΔΙΩΚΕΤΑΙ, ΝΙΚΑ!



Δευτέρα 16 Μαρτίου 2026

Εκδήλωση αλληλεγγύης στη Θεσ/νίκη με τον πρέσβη της Κούβας - Παρ. 20/3, Πολιτιστικό Κέντρο Συκεών, 7μμ. | Πολιτιστικός Σύλλογος «Χοσέ Μαρτί» - Πόλη Αλλιώς Νεάπολης Συκεών



📍Ο Πολιτιστικός Σύλλογος «Χοσέ Μαρτί – Αλληλεγγύη με την Κούβα» (Παράρτημα Θεσσαλονίκης), σε συνεργασία με την Πόλη Αλλιώς: Ενωτική Ανατρεπτική Παρέμβαση στον Δήμο Νεάπολης Συκεών, διοργανώνει εκδήλωση αλληλεγγύης προς την Κούβα με τίτλο: «Η Κούβα δεν είναι μόνη: Διεθνής αλληλεγγύη σε δύσκολους καιρούς»
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Πολιτιστικό Κέντρο Συκεών (Κομνηνών 38), στις 19:00.
Στόχος της εκδήλωσης είναι η ενημέρωση γύρω από τις σημερινές διεθνείς εξελίξεις, τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Κούβα, καθώς και η ανάδειξη της ανάγκης ενίσχυσης της διεθνούς αλληλεγγύης προς τον κουβανικό λαό.
Κεντρικός ομιλητής θα είναι ο Aramis Fuente Hernandez, Πρέσβης της Κούβας στην Ελλάδα, ο οποίος θα αναφερθεί στις σύγχρονες πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις που αφορούν την Κούβα και στη σημασία της διεθνούς αλληλεγγύης σε μια περίοδο αυξημένων δυσκολιών για τη χώρα.
Στην εκδήλωση θα συμμετάσχει επίσης ως ομιλητής ο:
Αλέξης Μπένος, Ομότιμος Καθηγητής Υγιεινής, Κοινωνικής Ιατρικής και Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας στην Ιατρική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης,
ο οποίος θα μιλήσει με θέμα: «Το σύστημα υγείας στην Κούβα», παρουσιάζοντας τις βασικές αρχές και τα χαρακτηριστικά του κουβανικού μοντέλου υγείας.
Παράλληλα, θα προβληθεί σύντομη μαγνητοσκοπημένη παρέμβαση του Τάκη Πολίτη, Καθηγητή στο γνωστικό αντικείμενο «Τεχνολογίες Πληροφορίας και Επικοινωνίας στην Εκπαίδευση – Διδακτική της Πληροφορικής» στο Τμήμα Ψηφιακών Συστημάτων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, ο οποίος τον τελευταίο χρόνο ζει και εργάζεται στην Κούβα ως επισκέπτης καθηγητής στο Universidad Central "Marta Abreu" de las Villas (UCLV).
Επιπλέον, μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου «Χοσέ Μαρτί – Αλληλεγγύη με την Κούβα» θα παρουσιάσουν τρόπους με τους οποίους πολίτες και συλλογικότητες μπορούν να εκφράσουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους και να στηρίξουν τον κουβανικό λαό.
Στην εκδήλωση θα διατίθενται κουπόνια ενίσχυσης της εκστρατείας #EnergíaParaLaVida /Πανευρωπαϊκή Καμπάνια Υλικής Αλληλεγγύης ~ ΜediCuba.

Το δημόσιο σχολείο ασφυκτυά! Συγκέντρωση στη ΔΔΕ Ανατ. Θεσ/νίκης, Δευτ. 16/3, 1.30μμ - Ανακοίνωση με αφορμή τον θάνατο της συναδέλφισσας Σ. Χρηστίδου




 

Αγωνιστικές Παρεμβάσεις Θεσσαλονίκης

Με αφορμή τον θάνατο της συναδέλφισσας Σοφίας Χρηστίδου

Να γίνουν αποδεκτές οι διεκδικήσεις του κλάδου

ενίσχυσης του δημόσιου σχολείου και του ρόλου του εκπαιδευτικού

Στηρίζουμε τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας των ΕΛΜΕ Δευτέρα 16/3, 1.30μμ, ΔΔΕ Αν. Θεσ/νίκης

Ο τραγικός θάνατος της συναδέλφισσας Σοφίας Χρηστίδου στη Θεσσαλονίκη συγκλόνισε βαθιά την εκπαιδευτική κοινότητα. Κι αυτό γιατί φέρνει στην επιφάνεια την αβάσταχτη σχολική καθημερινότητα για εκπαιδευτικούς και μαθητές, τις αντιφάσεις και τα αδιέξοδα που συσσωρεύονται στο δημόσιο σχολείο που ασφυκτιά.

Στην τεράστια συζήτηση που έχει ανοίξει για τη συμπεριφορά μαθητών και εκπαιδευτικών μέσα στο σχολείο και για τις ευθύνες τους στο παιδαγωγικό κλίμα και στην εκπαιδευτική διαδικασία, όχι μόνο σήμερα, αλλά διαχρονικά, το συνηθέστερο είναι η ευθύνη να μεταβιβάζεται πότε στους μαθητές και πότε στους εκπαιδευτικούς. Όμως, οι δύο αυτοί παράγοντες της εκπαιδευτικής διαδικασίας δε λειτουργούν σε κενό, αλλά μέσα στην κοινωνία της οποίας καθρέφτης είναι το σχολείο, ενώ υπάρχει ένας τρίτος παράγοντας που την καθορίζει και δεν είναι άλλος από την ασκούμενη εκπαιδευτική πολιτική η οποία καθορίζει τη σχολική ζωή, αλλά και την ίδια τη ζωή μαθητών και εκπαιδευτικών.

Η κατάσταση είναι περίπλοκη και βαθιά σύνθετη. Όταν η κοινωνία βιώνει κρίση, ανισότητες, απαξίωση των συλλογικών αξιών και βαθιά απογοήτευση για το μέλλον, το σχολείο δεν μπορεί παρά να αντανακλά όλα αυτά.

Οι σημερινοί μαθητές κουβαλούν την ένταση και τα αδιέξοδα μιας κοινωνίας που έχει σημαδευτεί βαθιά από την οικονομική κρίση, την υγειονομική κρίση και την αποδιάρθρωση των κοινωνικών δεσμών. Μεγαλώνουν μέσα σε ένα περιβάλλον αβεβαιότητας, κοινωνικής πίεσης και έλλειψης προοπτικής. Είναι τα παιδιά του εγκλεισμού της καραντίνας, της τηλεκπαίδευσης, του κινητού και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης που αναπαράγουν διαρκώς τα πρότυπα και τις αξίες του κυρίαρχου ανταγωνιστικού συστήματος, καλλιεργώντας την απομόνωση, την ατομικότητα, τη βία και την επιθετικότητα αντί της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης. Το σχολείο των συνεχών εξετάσεων, του ανταγωνισμού, της πίεσης, της διάψευσης προσδοκιών, βιώνεται από πολλούς μαθητές ως ξένο, εχθρικό και αδιάφορο για τις πραγματικές τους ανάγκες. Την ίδια στιγμή κάθε αγωνιστικό σκίρτημα και διεκδίκηση για ένα καλύτερο σχολείο, που σηματοδοτεί και την επαφή με τις αξίες της συλλογικής διεκδίκησης και της αλληλεγγύης, μια στάση κοινωνικής ευθύνης, θεωρείται παραβατική συμπεριφορά.

Από την άλλη πλευρά, οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί βάλλονται από παντού. Στοχοποιούνται. Ενοχοποιούνται. Και όλο και συχνότερα διώκονται διοικητικά και πειθαρχικά. Χωρίς ουσιαστική στήριξη από το Υπουργείο Παιδείας. Χωρίς επαρκείς δομές ψυχοκοινωνικής υποστήριξης στα σχολεία. Χωρίς την αναγνώριση που αξίζει στο εκπαιδευτικό τους έργο. Καλούνται να σταθούν μόνοι, συχνά φοβισμένοι, μέσα σε ένα σχολείο όπου το οξυγόνο λιγοστεύει –και για τους μαθητές και για τους ίδιους. Απαξιώνονται και λοιδορούνται στα μέσα ενημέρωσης, οδηγούνται με χειροπέδες στο αυτόφωρο μετά από μια καταγγελία.

Το Υπουργείο Παιδείας και η ασκούμενη κυβερνητική πολιτική, μετατρέπουν την παιδαγωγική πράξη σε μηχανισμούς επιτήρησης, με την ποινικοποίηση της μαθητικής ζωής και τον πολύπλευρη αμφισβήτηση των εκπαιδευτικών. Αντί να ενισχύσει τη δημόσια εκπαίδευση, να καλύψει τις πραγματικές μορφωτικές ανάγκες των μαθητών, να ενισχύσει τους εκπαιδευτικούς, προωθεί την κατηγοριοποίηση και ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης, υποχρηματοδοτεί τα σχολεία, ενισχύει τους ταξικούς φραγμούς, αυξάνει τις εξετάσεις. Ταυτόχρονα, υπονομεύονται συστηματικά βασικές δομές στήριξης του δημόσιου σχολείου. Τμήματα ένταξης υπολειτουργούν ή δεν στελεχώνονται, η παράλληλη στήριξη δεν καλύπτει τις ανάγκες των μαθητών και η ψυχοκοινωνική υποστήριξη παραμένει δραματικά ανεπαρκής. Οι εκπαιδευτικοί καλούνται να καλύψουν τεράστια κενά, μετακινούμενοι συχνά σε τέσσερα ή πέντε σχολεία, δεν επαρκούν και τα κενά δεν καλύπτονται, ενώ οι αναπληρωτές αναγκάζονται πολλές φορές να «αναπληρώνουν τον εαυτό τους» μέσα σε ένα καθεστώς μόνιμης ανασφάλειας.

Παράλληλα, οικοδομείται σταδιακά ένα καθεστώς διοικητικής επιτήρησης των εκπαιδευτικών. Οι ηλεκτρονικές πλατφόρμες καταγγελιών, οι διαρκείς απειλές πειθαρχικών διώξεων και η επιβολή ενός ασφυκτικού πλαισίου αξιολόγησης μετατρέπουν τον εκπαιδευτικό από παιδαγωγό σε πειθήνιο όργανο.

Όλα αυτά, και άλλα πολλά, τα βιώνουμε οι εκπαιδευτικοί, είναι η κοινή μας εμπειρία. Αποκτούν όμως άλλη διάσταση από την αυταρχική διοικητική αντίληψη που εφαρμόζεται από τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης. Μια αντίληψη που έχει δημιουργήσει ένα περιβάλλον έντονου διοικητισμού, πιέσεων, ελέγχου, φόβου, τρομοκρατίας. Συνάδελφοι που τοποθετούνται σε πολλά σχολεία και τρέχουν από τη μια άκρη της Δυτικής Θεσ/νίκης ως την άλλη της Ανατολικής, αυθαίρετες μετακινήσεις όποτε αποφασίσει η Διεύθυνση, οδηγίες για καταστρατήγηση εργασιακών δικαιωμάτων, συνδικαλιστικά δικαιώματα που αντιμετωπίζονται με διώξεις και πειθαρχικά, απαγόρευση συμμετοχής συναδέλφων σε εκδρομές, οδηγίες για περικοπή αδειών, ακόμη και αναρρωτικών, απαξίωση και αυταρχισμός προς τους εκπροσώπους των εκπαιδευτικών, ΜΑΤ και αστυνομία αντί για διάλογο και συζήτηση των προβλημάτων.

Οι Διευθύνσεις εκπαίδευσης όμως πρέπει να διασφαλίζουν την ομαλή λειτουργία των σχολείων, να παρεμβαίνουν άμεσα και εγκαίρως σε καταστάσεις που διαταράσσουν το παιδαγωγικό κλίμα, να διασφαλίζουν την ασφάλεια μαθητών και εκπαιδευτικών.

Το Υπουργείο, αδιάφορο για τις συνέπειες των επιλογών του, διέταξε κατόπιν εορτής υπηρεσιακή έρευνα και υπήρξε εισαγγελική εντολή διερεύνησης μετά το θάνατο της συναδέλφου Σοφίας Χρηστίδου. Τα ζητήματα έχουν ήδη τεθεί στο δημόσιο διάλογο και ζητούν απάντηση. Από πότε ήταν γνωστά τα προβλήματα και η διατάραξη του παιδαγωγικού κλίματος στα σχολεία; Ποιες ήταν οι ενέργειες που έγιναν από τη Διεύθυνση Ανατολικής Θεσ/νίκης για να μην οξυνθούν περαιτέρω και πάρουν ακραία μορφή;

Η Διεύθυνση Ανατολικής Θεσ/νίκης σε αυτό το πλαίσιο αντιμετωπίζει κάθε πρόβλημα που γεννιέται από την πολιτική του υπουργείου στη σχολική ζωή σαν ανεπάρκεια των εκπαιδευτικών, υπαλληλική ασυνέπεια και παράπτωμα. Έτσι επέλεξε ως μέσο επίλυσης της κατάστασης μία πρωτοφανή πρακτική, παράλληλα με τον πειθαρχικό έλεγχο, την παραπομπή της συναδέλφου σε υγειονομική επιτροπή όπου θα κρίνονταν η ικανότητα προς εργασία, η δουλειά της δηλαδή. Δεν ξέρουμε αν αυτό έχει ξανασυμβεί σε παρόμοια περίπτωση, σίγουρα όμως πρόκειται για ένα πολύ σκληρό μέτρο που στέλνει και τα ανάλογα μηνύματα.

Επειδή τα σχολεία δεν μπορούν να λειτουργήσουν με αποφασίζομεν και διατάσσομεν, με τον φόβο και την ανασφάλεια που φέρνει η αξιολόγηση και η αντίληψη ότι για κάθε πρόβλημα η λύση είναι μια πλατφόρμα και οι ποινές. Απαιτούμε λοιπόν να διερευνηθούν όλα τα γεγονότα που οδήγησαν στο θάνατο τη Σοφία Χρηστίδου χωρίς καμία συγκάλυψη και μετάθεση ευθυνών.

Οι εκπαιδευτικοί απαιτούμε σεβασμό πρώτα από την πολιτεία. Αναγνώριση του ρόλου και του έργου του εκπαιδευτικού, ικανοποίηση των αιτημάτων του εκπαιδευτικού κινήματος, ενίσχυση του δημόσιου σχολείου. Στηρίζουμε ο ένας τον άλλον με αλληλεγγύη και ενσυναίσθηση, λέμε όχι στον ατομικισμό, τον ανταγωνισμό, την αδιαφορία. Συσπειρωνόμαστε στα σωματεία μας. Στηρίζουμε τον εαυτό μας, τους συναδέλφους, τους μαθητές μας, τη ζωή μας. Στηρίζουμε τις κινητοποιήσεις των ΕΛΜΕ και καλούμε τους συναδέλφους στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας τη Δευτέρα 16/3 στις 1.30μμ στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης.

Παρασκευή 13 Μαρτίου 2026

Παρεμβάσεις ΠΕ: ΕΘΝΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ για το Λύκειο και το Εθνικό απολυτήριο ή πώς οι φτωχοί μαθαίνουν να μην έχουν πολλές προσδοκίες από το σχολείο.


ανεξάρτητες αυτόνομες αγωνιστικές ριζοσπαστικές

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Π.Ε.

                                                                                                                                                                                                                                                                                  12/3/26         

ΕΘΝΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ για το  Λύκειο και το Εθνικό απολυτήριο ή πώς οι φτωχοί μαθαίνουν να μην έχουν πολλές προσδοκίες από το σχολείο.

Να αποσυρθούν τώρα ΟΛΜΕ και ΔΟΕ - Καμία νομιμοποίηση στον προσχηματικό εθνικό διάλογο

Ένα ακόμη διάλογο εξήγγειλε το  Υπουργείο Παιδείας που θα κρατήσει 9 μήνες! Αυτή τη φορά επικεντρωμένο στο θέμα της αναμόρφωσης του Λυκείου και της δημιουργίας Εθνικού Απολυτηρίου, το οποίο έχει ήδη ξεκινήσει. Η αλλαγή που προωθείται στο Λύκειο και δένεται και με αρχιτεκτονική που προσπαθεί να δημιουργήσει στην Ανώτατη Εκπαίδευση με τη δημιουργία ιδιωτικών Πανεπιστημίων όσο και με τη δημιουργία μεταγυμνασιακής  όσο και  μεταλυκειακής κατάρτισης. Το Υπουργείο Παιδείας μιλά για:  ….ανοιχτό και οργανωμένο εθνικό διάλογο, χωρίς αιφνιδιασμούς και χωρίς προειλημμένες αποφάσεις, με σαφή θεσμικά όρια και συγκεκριμένη μεθοδολογία.......... χωρίς καμία υποχώρηση στην αξιοπιστία και την ποιότητα των Πανελλαδικών Εξετάσεων. Στόχος του Εθνικού Απολυτηρίου είναι η διαμόρφωση ενός συστήματος αξιόπιστου, δίκαιου και κοινωνικά αποδεκτού…..

 Όλες αυτές οι μεγαλόστομες διακηρύξεις για έλλειψη αιφνιδιασμών και προειλημμένων αποφάσεων  όταν τα περισσότερα από τα 106 μέλη της επιτροπής Διαλόγου να είναι διορισμένα από την Υπουργό Παιδείας, κυρίως στελέχη της διοίκησης της εκπαίδευσης, επιφορτισμένα με την καθημερινή εφαρμογή της εκπαιδευτικής πολιτικής στα σχολεία και με πανεπιστημιακούς της αρεσκείας της. Πρόκειται για μια αυθαίρετα διορισμένη τεχνοκρατική επιτροπή που έχει συμμετάσχει στην πολιτική της εμπορευματοποίησης της εκπαίδευσης, στην επιβολή της πειθαρχικής τρομοκρατίας για συμμόρφωση προς την κυβερνητική πολιτική στους εκπαιδευτικούς, κυρίως είναι εξαρτημένοι από την πολιτική ηγεσία του ΥΠΑΙΘΑ και απόλυτα συμμορφωμένοι προς τις επιλογές της. Στους 106 συμπεριλαμβάνονται εκπρόσωποι ιδιωτικών σχολείων και Ομοσπονδίας Φροντιστών. Οι εκπρόσωποι των κομμάτων συμμετέχουν χωρίς δικαίωμα ψήφου.

O χαρακτήρας της εκπαιδευτικής πολιτικής που ασκεί η κυβέρνηση της Ν.Δ είναι δεδομένος: εμπορευματοποίηση /κατηγοριοποίηση των σχολείων /ταξική επιλογή του μαθητικού πληθυσμού /μαζική στροφή στην κατάρτιση, μεταγυμνασιακή και μεταλυκειακή, αυταρχισμός , πειθαρχική βία και αξιολογικά συστήματα που στοχεύουν στη χειραγώγηση  των εκπαιδευτικών. Τα πρότυπα – πειραματικά σχολεία, τα Ωνάσεια είναι τύποι σχολείων που εμβαθύνουν την ταξική επιλογή και την μορφωτική και κοινωνική περιθωριοποίηση των παιδιών των λαϊκών στρωμάτων. Αποτελούν ελιτίστικες μορφές εκπαίδευσης που όμως δεν αρκούν στην κυβέρνηση για το «μεγάλο διωγμό» από την εκπαιδευτική διαδικασία που απαιτεί η στροφή στην κατάρτιση και η διαμόρφωση μιας ευέλικτης ημιειδικεύμένης εργατικής δύναμης χωρίς δικαιώματα και σταθερότητα στην εργασία.

Ο χαρακτήρας και ο προσανατολισμός αυτής της πολιτικής δεν είναι αντικείμενο καμιάς διαπραγμάτευσης και κανενός διαλόγου με τους εκπαιδευτικούς και τους υπόλοιπους εργαζόμενους. Η πολιτική της Ν.Δ εκφράζει με τον πιο καθαρό τρόπο το όραμα του κεφαλαίου για την εκπαίδευση - εμπόρευμα  και πάνω σ' αυτόν τον προσανατολισμό  διαμορφώνεται κάθε επιμέρους μεταρρύθμιση  και κάθε πρόταση για το σχολείο. Η μεταρρύθμιση του Λυκείου και η πρόταση για το Εθνικό Απολυτήριο δεν ξεφεύγει απ' αυτόν τον κανόνα.

Ο ρόλος του εθνικού διαλόγου δεν είναι ν' αλλάξει τον χαρακτήρα σημερινής εκπαιδευτικής πολιτικής αλλά να ενσωματώσει τις αντιδράσεις των εκπαιδευτικών, γονιών και μαθητών στους κυβερνητικούς σχεδιασμούς, να κατασκευάσει μια πλαστή συναίνεση που θα επιτρέψει το προχώρημα και την εμπέδωση αυτής της πολιτικής στην κοινωνία. Ο εθνικός διάλογος  γίνεται για τη νομιμοποίηση της υπαρκτής  αστικής πολιτικής στην εκπαίδευση και τους κάθε φορά σχεδιασμούς της, δεν είναι ελεύθερος διάλογος αλλά θεσμικά σχεδιασμένη διαδικασία με προκαθορισμένους στόχους και προαποφασισμένα  συμπεράσματα. 

Η πολιτική των νεοφιλελευθέρων αλλαγών  στην εκπαίδευση έχει προχωρήσει σ' έναν ορισμένο βαθμό, όχι όμως στο βαθμό που απαιτούν κεφάλαιο, κυβέρνηση και διεθνείς οργανισμοί. Στο παρελθόν οι εθνικοί διάλογοι για την Παιδεία γίνονταν κάθε φορά που η κυρίαρχη πολιτική στην εκπαίδευση αντιμετώπιζε προβλήματα στην εφαρμογή της. Σήμερα ο λεγόμενος εθνικός διάλογος που εξήγγειλε το Υπουργείο Παιδείας για την αναμόρφωση του Λυκείου και την εφαρμογή του Εθνικού Απολυτηρίου  αποβλέπει αφενός στο να επιταχύνει τις αλλαγές στο Λύκειο  αφετέρου ν΄ αποτρέψει αντιδράσεις σ' αυτές τις αλλαγές.  Καθόλου τυχαία ότι εξαγγέλλεται με επικέντρωση στην αλλαγή του Λυκείου και την εφαρμογή του Εθνικού Απολυτηρίου , επιλογής που χτυπά με σκληρό τρόπο τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών.  

Από την Παιδεία «των ανοιχτών οριζόντων»  του Αρσένη στην Τράπεζα θεμάτων & την Ελάχιστη βάση εισαγωγής Κεραμέως ….μέχρι το εθνικό απολυτήριο Ζαχαράκη στόχος οι μαθητές εκτός  Λυκείου

Η σημερινή καταφυγή του Υπουργείου Παιδείας και τη κυβέρνησης στο εθνικό διάλογο  γίνεται για ειδικό και συγκεκριμένο λόγο. Γνωρίζοντας το μέγεθος των αντιδράσεων που μπορεί να προκύψουν από τις επιλογές τους αυτές , όπως είχε φανεί παλιότερα και με τη μεταρρύθμιση Αρσένη το 1997 (Παιδεία των Ανοιχτών Οριζόντων),με την οποία επιχειρήθηκε η μεγάλη συρρίκνωση του Λυκείου, η δεύτερη μεταπολιτευτικά, (η πρώτη αφορά την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση του 1976) με την εισαγωγή πανελλαδικών εξετάσεων σε όλα τα μαθήματα της Β' και Γ' Λυκείου και τις τεράστιες αντιδράσεις που προκάλεσε με το κίνημα των μαθητικών καταλήψεων της εποχής. Το συγκεκριμένο σχέδιο εγκαταλείφτηκε δύο χρόνια αργότερα αλλά δεν εγκαταλείφθηκαν και οι στόχοι των αστικών κυβερνήσεων για μαζική έξοδο του μαθητικού πληθυσμού από το Λύκειο. Στα μετέπειτα χρόνια η εισαγωγή της Τράπεζας Θεμάτων και της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής εξυπηρετούσε ακριβώς αυτό το σκοπό αλλά όχι στο βαθμό που οι εκάστοτε κυβερνήσεις του κεφαλαίου επιθυμούσαν. Γι' αυτό και σήμερα επανέρχονται με τον «εθνικό διάλογο» και το «Εθνικό Απολυτήριο».       

Το Υπουργείο δηλώνει ότι δεν κάνει πίσω από την ποιότητα και την αξιοπιστία των Πανελλαδικών Εξετάσεων χωρίς να μας το ξεκαθαρίζει με συγκεκριμένο τρόπο.  Μήπως από την τεράστια ανάπτυξη της παραπαιδείας και τη φροντιστηριοποίηση του Λυκείου που προωθεί το συγκεκριμένο σύστημα των Πανελλαδικών; Τη μετατροπή του Λυκείου σε εξεταστικό κέντρο με εξοντωτικό ανταγωνισμό και με παραμέληση της όποιας σχολικής γνώσης δεν είναι «χρήσιμη» για τις εξετάσεις;  Μήπως από την σε τελική ανάλυση ταξική επιλογή του μαθητικού πληθυσμού όσον αφορά την πρόσβαση στην Ανώτατη Εκπαίδευση , την οποία οι Πανελλαδικές Εξετάσεις την καθιστούν ένα μορφωτικό και κοινωνικό προνόμιο μαθητών από αστικά και εύπορα μεσοαστικά στρώματα, στρώματα που μπορούν να ανταπεξέλθουν οικονομικά στα φροντιστήρια και τον εξοντωτικό ανταγωνισμό των εξετάσεων; Από τον ακραίο παπαγαλισμό των σχολικών βιβλίων που απαιτεί η επιτυχία στις Πανελλαδικές , ή από τα σκόπιμα ασαφή και υπερβολικά δύσκολα θέματα  που μπαίνουν για να προετοιμάσουν πιο εύκολα την αποτυχία των μαθητών ή από την διόρθωσή των γραπτών μ' ένα απρόσωπο και γραφειοκρατικό σύστημα , που συνήθως ονομάζεται «αντικειμενικό» και «δίκαιο». ;

Τέτοιου είδους επιχειρήματα δεν ενδιαφέρουν το ΥΠΑΙΘΑ. Για την σημερινή  αστική εκπαιδευτική πολιτική το ν' ανακόψει τη μαζική πρόσβαση στην Ανώτατη Εκπαίδευση και την κοινωνική πίεση των λαϊκών στρωμάτων για ανώτατες σπουδές είναι παλιός στόχος, αλλά και ιδεολογική εμμονή κυρίως της Ν.Δ. α σημειώσουμε ότι  στην  προσπάθεια αυτή  έχουν αποτύχει οι εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις της μεταπολίτευσης και της περιόδου του σημιτικού εκσυγχρονισμού.

Σήμερα επιχειρείται και πάλι να επιτεθούν στα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών με όπλο την αναδιάρθρωση του Λυκείου και το εθνικό απολυτήριο. Πρόκειται για μια προσπάθεια στροφής του μαθητικού πληθυσμού  στη  μεταλυκειακή κατάρτιση. Το παιδί από το Περιστέρι που θα γίνει υδραυλικός αποτυπώνει με τον πιο απλό και παραστατικό τρόπο την αντίληψη της κυβέρνησης για την πρόσβαση στην εκπαίδευση των παιδιών του λαού. Η κυβερνητική και γενικότερα συστημική αντίληψη, όπως παραστατικά εκφράστηκε με την πιο πάνω δήλωση Μητσοτάκη, είναι ότι οι φτωχοί θα πρέπει να μάθουν να μην έχουν πολλές προσδοκίες από το σχολείο.

Από την έκθεση Πισσαρίδη το 2020 μέχρι τις εκθέσεις του ΟΟΣΑ και της ΕΕ για την εκπαίδευση, υπήρξαν  ιδιαίτερες επισημάνσεις υποδείξεις για την ανάγκη στροφής των μαθητών από την τριτοβάθμια εκπαίδευση προς τις μεταγυμνασιακές επαγγελματικές σχολές και την μαθητεία. Αναβαθμίζοντας  ακραία αντιδραστικούς θεσμούς , όπως η Τράπεζα Θεμάτων και κάνοντάς τους γενικό τρόπο λειτουργίας του σχολείου, επιχειρούν την έξοδο του μεγάλου μέρους του μαθητικού πληθυσμού από το Λύκειο , τη στροφή στη μεταλυκειακή κατάρτιση.

 Αν μέχρι τώρα με την Τράπεζα Θεμάτων και την Ε.  Β .Εισαγωγής  δυσκολεύονταν υπερβολικά η πρόσβαση στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση  για μαθητές με των λαϊκών στρωμάτων , με το Εθνικό Απολυτήριο και τις αλλαγές που αυτό θα φέρει στο Λύκειο η ολοκλήρωση του Λυκείου θα είναι δύσκολη ως ακατόρθωτη υπόθεση. Ένα μεγάλο κομμάτι που θα εγκαταλείπει θα είναι το δυναμικό που θα στελεχώσει τη μεταλυκειακή κατάρτιση . 

Τα πράγματα θ' αλλάξουν μόνο προς το χειρότερο. Η εκπαιδευτική διαδικασία χάνει κάθε μορφωτικό και παιδαγωγικό χαρακτήρα σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό αφού θα κυβερνιέται απόλυτα              από τις εξετάσεις και τις απαιτήσεις τους , η μάθηση θα έχει σημασία μόνο στο βαθμό που εξασφαλίζει επιτυχία σ' αυτές.

Οι Πανελλαδικές μπαίνουν και στις τρεις τάξεις του Λυκείου, αφού για τη διαμόρφωση του Εθνικού Απολυτηρίου θα μετράει ο βαθμός και των τριών τάξεων (Α' 20%, Β 30%, Γ 50%) και αυτό θα σημάνει τεράστια ανάπτυξη της παραπαιδείας και των φροντιστηρίων.  Στις εξετάσεις των τριών τάξεων το 100% των θεμάτων θα προέρχεται από τράπεζα θεμάτων , σήμερα προέρχεται το 50% , με 1000 και πλέον θέματα ανά μάθημα με αυξημένο επίπεδο δυσκολίας, θέματα που θα διαμορφώνονται από Πανεπιστήμια , διαμορφώνεται μια ισχυρή εξεταστική λαιμητόμος για τη μεγάλη πλειοψηφία των μαθητών του Λυκείου.

Την εποπτεία των εξετάσεων θα έχει εξωτερικό σώμα αξιολογητών. Στο όνομα της αντικειμενικότητας και της αξιοπιστίας των εξετάσεων , διαμορφώνεται ένα απρόσωπο και γραφειοκρατικό σύστημα αξιολόγησης με στόχο να μεγαλώσει τη σχολική αποτυχία.  Ακόμη προτείνονται μηχανισμοί δειγματοληπτικού ελέγχου των γραπτών που θα εντοπίζει τους μηχανισμούς απόκλισης ανάμεσα στην προφορική και γραπτή βαθμολογία, προφανώς για τη μείωση της προφορικής βαθμολογίας.

 Η θεσμοθέτηση της βάσης του 10. Το 10 θα είναι το ελάχιστο όριο για την απόκτηση του Εθνικού απολυτηρίου  και για τη συμμετοχή στις Πανελλαδικές Εξετάσεις. Πρόκειται για μια ακόμη εξεταστική λαιμητόμο, ο οποίος αποτελεί μεταμόρφωση της Ελαχίστης Βάσης Εισαγωγής. Αυτή υποτίθεται ότι καταργείται αλλά η πιθανή εισαγωγή  συντελεστών βαρύτητας στα εξεταζόμενα μαθήματα από τα Πανεπιστήμια θα παίξει τον ίδιο ρόλο.    

 Τέλος με ψηφιοποίηση των γραπτών και δημιουργία ηλεκτρονικού φακέλου που θα συνοδεύει τον μαθητή/ρια,  επιδιώκεται  η μετατροπή της μορφωτικής εκπαιδευτικής διαδικασίας σ' άτεγκτο σύστημα εξεταστικού ελέγχου που θα οδηγήσει στον ακόμα μεγαλύτερο ταξικό αποκλεισμό των μαθητών λαϊκών στρωμάτων.

 600.000 ευρώ θα δοθούν απλόχερα για τον διάλογο και όλο το εγχείρημα που σκάβει τον λάκκο στο δημόσιο σχολείο από τα οποία τα οποία τα 106.000 ευρώ θα πάνε στους 106 "σοφούς" (1000 ευρώ σε κάθε μέλος για 20 συνεδριάσεις). Λεφτά δεν υπάρχουν για μισθούς, για υποδομές. Οι επιλογές είναι σαφείς.

ΟΛΟΠΛΕΥΡΗ ΜΟΡΦΩΣΗ, ΣΥΓΧΡΟΝΟ, ΕΝΙΑΙΟ, 12ΧΡΟΝΟ, ΜΕ ΔΙΧΡΟΝΗ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΑΓΩΓΗ

ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΣΧΟΛΕΙΟ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΧΩΡΙΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥΣ

§  Καμία συμμετοχή στον εθνικό διάλογο- απόσυρση των εκπροσώπων των Ομοσπονδιών

§  Ενιαία 12χρονη δημόσια και δωρεάν υποχρεωτική εκπαίδευση πολυτεχνικού χαρακτήρα με συνδυασμό γενικής και αναβαθμισμένης τεχνικής-επαγγελματικής παιδείας, με δίχρονη προσχολική αγωγή.

§  Τεχνική Επαγγελματική Εκπαίδευση ενταγμένη στο δημόσιο σύστημα εκπαίδευσης εξ ολοκλήρου στο Υπουργείο Παιδείας. Επαγγελματικά δικαιώματα στους τίτλους σπουδών, ως μόνη προϋπόθεση για δουλειά!

§  Πρόσθετη Διδακτική Στήριξη, Ενισχυτική Διδασκαλία ενάντια στους ταξικούς φραγμούς στη μόρφωση.

§  Γενναία αύξηση της χρηματοδότησης στην Παιδεία στο 15% του κρατικού προϋπολογισμού! Κατάργηση του αντιεκπαιδευτικού χαρακτηρισμού «ολιγομελών» τμημάτων !

§  Μαζικοί διορισμοί εκπαιδευτικών και άμεση κάλυψη όλων των πραγματικών κενών. Μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών με βάση το πτυχίο και την προϋπηρεσία.

§  Ανατροπή όλου του αντιδραστικού πλαισίου της αξιολόγησης και των διώξεων που είναι εργαλείο επιβολής της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής

§  Μείωση αριθμού μαθητών στα τμήματα- Επαναφορά στο Λύκειο των μαθημάτων κοινωνικών επιστημών και εικαστικών.

§  ΟΧΙ ΣΤΑ ΩΝΑΣΕΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ

--

Παρεμβάσεις στο δημόσιο: Αντιπολεμικό συλλαλητήριο, Σάβ 14/3, 12μ, άγαλμα Βενιζέλου. ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ και την επέμβαση ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν.



ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ –ΚΙΝΗΣΕΙΣ –ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ στο ΔΗΜΟΣΙΟ

https://paremvasi.blogspot.com/ paremvaseisdimosiouthes@gmail.com

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ και την επέμβαση Ισραήλ και ΗΠΑ στο Ιράν

Αντιπολεμικό συλλαλητήριο Σάββατο 14/3, 12μ, άγαλμα Βενιζέλου

Νέα τρομοκρατική επίθεση έχει εξαπολύσει Ισραήλ και ΗΠΑ εναντίον του Ιράν, βάζοντας για μια ακόμα φορά φωτιά στην περιοχή της Μέσης Ανατολής για να εξυπηρετηθούν τα σχέδιά τους για ηγεμονία στην περιοχή και παγκόσμια.

Οι βομβαρδισμοί με εκατοντάδες νεκρούς αμάχους ανάμεσά τους περισσότερα από 80 παιδιά, αποτελούν ευθεία επίθεση στο Ιράν από το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ και καταρρίπτουν τους μύθους περί διπλωματικών λύσεων. Οι επιθέσεις στους λαούς της περιοχής, Παλαιστίνη, Λίβανο, Συρία, Ιράν γίνονται για να εξυπηρετηθούν τα γεωστρατηγικά και οικονομικά σχέδια του αμερικανικού και δυτικού ιμπεριαλισμού. Μετά την επίθεση του Ισραήλ, οι ΗΠΑ επιχειρούν τον στραγγαλισμό του ιρακινού λαού με οικονομικές κυρώσεις και αποκλεισμό ώστε παρεμβαίνοντας απροκάλυπτα στα εσωτερικά της χώρας να εγκαθιδρύσουν ένα ανδρείκελο καθεστώς απολύτως ελεγχόμενο από τους ίδιους.  Ο αμερικανοΝΑΤΟϊκός ιμπεριαλισμός επιχειρεί ξεκάθαρα να ανακτήσει τα χαμένα του ερείσματα στη Μέση Ανατολή και την παγκόσμια κυριαρχία του με τις πολεμικές επιχειρήσεις και απειλές στο Ιράν, που έρχονται ως συνέχεια της ιμπεριαλιστικής επέμβασης στη Βενεζουέλα και των απειλών απέναντι στην Κούβα, την Κολομβία, το Μεξικό, τη Γροιλανδία. Το υποτιθέμενο ενδιαφέρον των Αμερικανών και των συμμάχων τους "να σώσουν" τους λαούς από τυραννικά καθεστώτα είναι ρεσιτάλ υποκρισίας! Ο λαός του Ιράν είναι ο μόνος αρμόδιος να καθορίσει τις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις στη χώρα του. Θριαμβολογούν ότι "σώζουν" το Ιράν, όπως «έσωσαν» τους λαούς στο Αφγανιστάν, τη Συρία, τη Γάζα, την Υεμένη, τον Λίβανο, τη Λιβύη, διαλύοντας τις χώρες τους και καταδικάζοντάς τους σε συνθήκες μεσαίωνα.

Οι εγκληματίες πολέμου αντιμετωπίζουν τους λαούς σαν αναλώσιμο υλικό για τις σφαίρες επιρροής τους, αφήνοντας πίσω τους εκατόμβες νεκρών, καμένη γη και καραβάνια προσφύγων. Κανένας λαός δεν σώθηκε ποτέ από την καταπίεση με βόμβες και εξωτερικές επεμβάσεις. Καμία ασφάλεια δεν χτίστηκε ποτέ με την ισχύ των όπλων και το κουρέλιασμα του διεθνούς δικαίου. Βέβαια, όπως και οι ίδιοι ομολογούν, η επίθεση εναντίον του Ιράν δεν είναι μία εύκολη υπόθεση, γι' αυτό και μιλούν για πιθανές απώλειες. Ήδη οι Ιρανοί απαντούν με ακριβή καταστροφικά πυραυλικά χτυπήματα σε αμερικανικές βάσεις σε οκτώ χώρες.

Σε αυτό το τοπίο, η "πολιτισμένη" ΕΕ ξεπερνά κάθε όριο προκλητικότητας, κυνισμού και υποκρισίας: όχι μόνο αρνείται να καταδικάσει την επίθεση, αλλά και συμπαρατάσσεται με τους εγκληματίες πολέμου, εφαρμόζοντας την "πολεμική οικονομία" των 800 δισ για εξοπλισμούς με ταυτόχρονες εγκληματικές περικοπές στο κοινωνικό κράτος, ενισχύοντας τις στρατηγικές σχέσεις που διατηρεί με τα αντιδραστικά καθεστώτα στη Σαουδική Αραβία, τις μοναρχίες του Κόλπου, τους τζιχαντιστές στη Συρία, το κράτος του Ισραήλ που δολοφονεί τον Παλαιστινιακό λαό.

Τρομακτικές ευθύνες έχει η ελληνική κυβέρνηση με την προκλητική υποστήριξή της στα σχέδια τους, με πρώτα και κύρια τη στρατιωτική και πολιτική στήριξη στη συνεχιζόμενη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού, με την αποστολή στρατού στη Γάζα, στέλνοντας τη φρεγάτα στην Κύπρο για να προστατεύσει τις βρετανικές βάσεις, διατηρώντας την πυροβολαρχία 'Πάτριοτ' που έχει σταλεί στη Σαουδική Αραβία και τη φρεγάτα που βρίσκεται στην Ερυθρά Θάλασσα. Γι' αυτό κυβέρνηση και ΕΕ μας ζητούν να αποδεχτούμε τα φέρετρα των πολέμων, γι' αυτό θυσιάζουν τα κοινωνικά αγαθά στην πολεμική οικονομία. Γιατί ο πόλεμος έχει ήδη ξεκινήσει, είναι δίπλα μας, κινδυνεύει με ανάφλεξη όλη η γειτονιά μας.

 Ήδη, η ενεργή χρήση της βάσης της Σούδας για τις επεμβάσεις στη Μέση Ανατολή μπλέκουν και την Ελλάδα. Η βάση της Σούδας έχει ενεργή συμμετοχή στις πολεμικές επιχειρήσεις μια και φιλοξενεί αεροπορικές και ναυτικές δυνάμεις των ΗΠΑ για να ελέγχουν χώρους της Μέσης Ανατολής, της Ανατολικής Μεσογείου, του Ευξείνου Πόντου και της Ερυθράς Θάλασσας. Τις προηγούμενες ημέρες στη βάση της Σούδας είχε καταπλεύσει για ανεφοδιασμό το μεγαλύτερο στον κόσμο αεροπλανοφόρο.

Απέναντι στον όλεθρο του πολέμου, που διαρκώς γενικεύεται, δεν αρκούν τα δάκρυα για τις επικίνδυνες εξελίξεις. Για να τους σταματήσουμε, πρέπει να υψώσουμε το ανάστημά μας ενάντια στην πολεμική υστερία που διαδίδεται σπέρνοντας τον φόβο και να οικοδομήσουμε ένα ρωμαλέο αντιπολεμικό-αντιιμπεριαλιστικό κίνημα για την υπεράσπιση της ειρήνης και της ανεξαρτησίας των λαών, την αλληλεγγύη μας στον ιρανικό λαό από τους φονιάδες του, την απεμπλοκή της χώρας μας από τη σφαγή. 

  • Καταγγέλλουμε τη συμπαράταξη της Ελλάδας με εγκληματίες πολέμου. Δεν πολεμάμε για τα συμφέροντα της ολιγαρχίας, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Διακοπή των οικονομικών-στρατιωτικών-πολιτικών σχέσεων με το Ισραήλ

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

  • Κάτω τα χέρια από το Ιράν! Να σταματήσουν τώρα οι επιθέσεις και το εμπάργκο εναντίον του!

  • Καμία συμμετοχή – καμία εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ!

  • Κανένας Έλληνας φαντάρος στη Γάζα και έξω από τα σύνορα! Να γυρίσει η πυροβολαρχία από τη Σ. Αραβία και η φρεγάτα από τη Σ. Αραβία.

  • Έξω τώρα από ΕΕ και ΝΑΤΟ. Να κλείσουν όλες οι βάσεις.

Παρεμβάσεις ΔΕ Θεσ/νίκης: Με αφορμή τον θάνατο της συναδέλφισσας Σ. Χρηστίδου. Να γίνουν αποδεκτές οι διεκδικήσεις ενίσχυσης του δημόσιου σχολείου και του ρόλου του εκπαιδευτικού. Συγκέντρωση ΕΛΜΕ, Δευτ. 16/3, 1.30μμ, ΔΔΕ Αν. Θεσ/νίκης

Αγωνιστικές Παρεμβάσεις Θεσσαλονίκης

Με αφορμή τον θάνατο της συναδέλφισσας Σοφίας Χρηστίδου

Να γίνουν αποδεκτές οι διεκδικήσεις του κλάδου

ενίσχυσης του δημόσιου σχολείου και του ρόλου του εκπαιδευτικού

Στηρίζουμε τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας των ΕΛΜΕ Δευτέρα 16/3, 1.30μμ, ΔΔΕ Αν. Θεσ/νίκης

Ο τραγικός θάνατος της συναδέλφισσας Σοφίας Χρηστίδου στη Θεσσαλονίκη συγκλόνισε βαθιά την εκπαιδευτική κοινότητα. Κι αυτό γιατί φέρνει στην επιφάνεια την αβάσταχτη σχολική καθημερινότητα για εκπαιδευτικούς και μαθητές, τις αντιφάσεις και τα αδιέξοδα που συσσωρεύονται στο δημόσιο σχολείο που ασφυκτιά.

Στην τεράστια συζήτηση που έχει ανοίξει για τη συμπεριφορά μαθητών και εκπαιδευτικών μέσα στο σχολείο και για τις ευθύνες τους στο παιδαγωγικό κλίμα και στην εκπαιδευτική διαδικασία, όχι μόνο σήμερα, αλλά διαχρονικά, το συνηθέστερο είναι η ευθύνη να μεταβιβάζεται πότε στους μαθητές και πότε στους εκπαιδευτικούς. Όμως, οι δύο αυτοί παράγοντες της εκπαιδευτικής διαδικασίας δε λειτουργούν σε κενό, αλλά μέσα στην κοινωνία της οποίας καθρέφτης είναι το σχολείο, ενώ υπάρχει ένας τρίτος παράγοντας που την καθορίζει και δεν είναι άλλος από την ασκούμενη εκπαιδευτική πολιτική η οποία καθορίζει τη σχολική ζωή, αλλά και την ίδια τη ζωή μαθητών και εκπαιδευτικών.

Η κατάσταση είναι περίπλοκη και βαθιά σύνθετη. Όταν η κοινωνία βιώνει κρίση, ανισότητες, απαξίωση των συλλογικών αξιών και βαθιά απογοήτευση για το μέλλον, το σχολείο δεν μπορεί παρά να αντανακλά όλα αυτά.

Οι σημερινοί μαθητές κουβαλούν την ένταση και τα αδιέξοδα μιας κοινωνίας που έχει σημαδευτεί βαθιά από την οικονομική κρίση, την υγειονομική κρίση και την αποδιάρθρωση των κοινωνικών δεσμών. Μεγαλώνουν μέσα σε ένα περιβάλλον αβεβαιότητας, κοινωνικής πίεσης και έλλειψης προοπτικής. Είναι τα παιδιά του εγκλεισμού της καραντίνας, της τηλεκπαίδευσης, του κινητού και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης που αναπαράγουν διαρκώς τα πρότυπα και τις αξίες του κυρίαρχου ανταγωνιστικού συστήματος, καλλιεργώντας την απομόνωση, την ατομικότητα, τη βία και την επιθετικότητα αντί της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης. Το σχολείο των συνεχών εξετάσεων, του ανταγωνισμού, της πίεσης, της διάψευσης προσδοκιών, βιώνεται από πολλούς μαθητές ως ξένο, εχθρικό και αδιάφορο για τις πραγματικές τους ανάγκες. Την ίδια στιγμή κάθε αγωνιστικό σκίρτημα και διεκδίκηση για ένα καλύτερο σχολείο, που σηματοδοτεί και την επαφή με τις αξίες της συλλογικής διεκδίκησης και της αλληλεγγύης, μια στάση κοινωνικής ευθύνης, θεωρείται παραβατική συμπεριφορά.

Από την άλλη πλευρά, οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί βάλλονται από παντού. Στοχοποιούνται. Ενοχοποιούνται. Και όλο και συχνότερα διώκονται διοικητικά και πειθαρχικά. Χωρίς ουσιαστική στήριξη από το Υπουργείο Παιδείας. Χωρίς επαρκείς δομές ψυχοκοινωνικής υποστήριξης στα σχολεία. Χωρίς την αναγνώριση που αξίζει στο εκπαιδευτικό τους έργο. Καλούνται να σταθούν μόνοι, συχνά φοβισμένοι, μέσα σε ένα σχολείο όπου το οξυγόνο λιγοστεύει –και για τους μαθητές και για τους ίδιους. Απαξιώνονται και λοιδορούνται στα μέσα ενημέρωσης, οδηγούνται με χειροπέδες στο αυτόφωρο μετά από μια καταγγελία.

Το Υπουργείο Παιδείας και η ασκούμενη κυβερνητική πολιτική, μετατρέπουν την παιδαγωγική πράξη σε μηχανισμούς επιτήρησης, με την ποινικοποίηση της μαθητικής ζωής και τον πολύπλευρη αμφισβήτηση των εκπαιδευτικών. Αντί να ενισχύσει τη δημόσια εκπαίδευση, να καλύψει τις πραγματικές μορφωτικές ανάγκες των μαθητών, να ενισχύσει τους εκπαιδευτικούς, προωθεί την κατηγοριοποίηση και ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης, υποχρηματοδοτεί τα σχολεία, ενισχύει τους ταξικούς φραγμούς, αυξάνει τις εξετάσεις. Ταυτόχρονα, υπονομεύονται συστηματικά βασικές δομές στήριξης του δημόσιου σχολείου. Τμήματα ένταξης υπολειτουργούν ή δεν στελεχώνονται, η παράλληλη στήριξη δεν καλύπτει τις ανάγκες των μαθητών και η ψυχοκοινωνική υποστήριξη παραμένει δραματικά ανεπαρκής. Οι εκπαιδευτικοί καλούνται να καλύψουν τεράστια κενά, μετακινούμενοι συχνά σε τέσσερα ή πέντε σχολεία, δεν επαρκούν και τα κενά δεν καλύπτονται, ενώ οι αναπληρωτές αναγκάζονται πολλές φορές να «αναπληρώνουν τον εαυτό τους» μέσα σε ένα καθεστώς μόνιμης ανασφάλειας.

Παράλληλα, οικοδομείται σταδιακά ένα καθεστώς διοικητικής επιτήρησης των εκπαιδευτικών. Οι ηλεκτρονικές πλατφόρμες καταγγελιών, οι διαρκείς απειλές πειθαρχικών διώξεων και η επιβολή ενός ασφυκτικού πλαισίου αξιολόγησης μετατρέπουν τον εκπαιδευτικό από παιδαγωγό σε πειθήνιο όργανο.

Όλα αυτά, και άλλα πολλά, τα βιώνουμε οι εκπαιδευτικοί, είναι η κοινή μας εμπειρία. Αποκτούν όμως άλλη διάσταση από την αυταρχική διοικητική αντίληψη που εφαρμόζεται από τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης. Μια αντίληψη που έχει δημιουργήσει ένα περιβάλλον έντονου διοικητισμού, πιέσεων, ελέγχου, φόβου, τρομοκρατίας. Συνάδελφοι που τοποθετούνται σε πολλά σχολεία και τρέχουν από τη μια άκρη της Δυτικής Θεσ/νίκης ως την άλλη της Ανατολικής, αυθαίρετες μετακινήσεις όποτε αποφασίσει η Διεύθυνση, οδηγίες για καταστρατήγηση εργασιακών δικαιωμάτων, συνδικαλιστικά δικαιώματα που αντιμετωπίζονται με διώξεις και πειθαρχικά, απαγόρευση συμμετοχής συναδέλφων σε εκδρομές, οδηγίες για περικοπή αδειών, ακόμη και αναρρωτικών, απαξίωση και αυταρχισμός προς τους εκπροσώπους των εκπαιδευτικών, ΜΑΤ και αστυνομία αντί για διάλογο και συζήτηση των προβλημάτων.

Οι Διευθύνσεις εκπαίδευσης όμως πρέπει να διασφαλίζουν την ομαλή λειτουργία των σχολείων, να παρεμβαίνουν άμεσα και εγκαίρως σε καταστάσεις που διαταράσσουν το παιδαγωγικό κλίμα, να διασφαλίζουν την ασφάλεια μαθητών και εκπαιδευτικών.

Το Υπουργείο, αδιάφορο για τις συνέπειες των επιλογών του, διέταξε κατόπιν εορτήςυπηρεσιακή έρευνα και υπήρξε εισαγγελική εντολή διερεύνησης μετά το θάνατο της συναδέλφου Σοφίας Χρηστίδου. Τα ζητήματα έχουν ήδη τεθεί στο δημόσιο διάλογο και ζητούν απάντηση. Από πότε ήταν γνωστά τα προβλήματα και η διατάραξη του παιδαγωγικού κλίματος στα σχολεία; Ποιες ήταν οι ενέργειες που έγιναν από τη Διεύθυνση Ανατολικής Θεσσαλονίκης για να μην οξυνθούν περαιτέρω και πάρουν ακραία μορφή;

Η Διεύθυνση Ανατολικής Θεσσαλονίκης σε αυτό το πλαίσιο αντιμετωπίζει κάθε πρόβλημα που γεννιέται από την πολιτική του υπουργείου στη σχολική ζωή σαν ανεπάρκεια των εκπαιδευτικών, υπαλληλική ασυνέπεια και παράπτωμα. Έτσι επέλεξε ως μέσο επίλυσης της κατάστασης μία πρωτοφανή πρακτική, παράλληλα με τον πειθαρχικό έλεγχο, την παραπομπή της συναδέλφου σε υγειονομική επιτροπή όπου θα κρίνονταν η ικανότητα προς εργασία, η δουλειά της δηλαδή. Δεν ξέρουμε αν αυτό έχει ξανασυμβεί σε παρόμοια περίπτωση, σίγουρα όμως πρόκειται για ένα πολύ σκληρό μέτρο που στέλνει και τα ανάλογα μηνύματα.

Tα σχολεία δεν μπορούν να λειτουργήσουν με αποφασίζομεν και διατάσσομεν, με τον φόβο και την ανασφάλεια που φέρνει η αξιολόγηση και η αντίληψη ότι για κάθε πρόβλημα η λύση είναι μια πλατφόρμα και οι ποινές. Απαιτούμε λοιπόν να διερευνηθούν όλα τα γεγονότα που οδήγησαν στο θάνατο τη Σοφία Χρηστίδου χωρίς καμία συγκάλυψη και μετάθεση ευθυνών.

Οι εκπαιδευτικοί απαιτούμε σεβασμό πρώτα από την πολιτεία. Αναγνώριση του ρόλου και του έργου του εκπαιδευτικού, ικανοποίηση των αιτημάτων του εκπαιδευτικού κινήματος, ενίσχυση του δημόσιου σχολείου. Στηρίζουμε ο ένας τον άλλον με αλληλεγγύη και ενσυναίσθηση, λέμε όχι στον ατομικισμό, τον ανταγωνισμό, την αδιαφορία. Συσπειρωνόμαστε στα σωματεία μας. Στηρίζουμε τον εαυτό μας, τους συναδέλφους, τους μαθητές μας, τη ζωή μας. Στηρίζουμε τις κινητοποιήσεις των ΕΛΜΕ και καλούμε τους συναδέλφους στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας τη Δευτέρα 16/3 στις 1.30μμ στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης.


ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΠΕ: Ούτε στην Κομοτηνή , ούτε πουθενά δε θα περάσουν οι διώξεις και τα πειθαρχικά Παρασκευή 20 Μάρτη ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΗΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ ενάντια στα Πειθαρχικά

  ανεξάρτητες αυτόνομες αγωνιστικές ριζοσπαστικές ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Π.Ε.      ...