Αύξηση της χρηματοδότησης για πλήρη κάλυψη των αναγκών των σχολικών μονάδων
15% του προϋπολογισμού για την Παιδεία και όχι για την οικονομία πολέμου
Να αποσυρθεί τώρα η διάταξη του νομοσχεδίου για την πλήρη κατάργηση των σχολικών επιτροπών
Σε συνέχεια του νόμου 5056/23 (Οκτώβριος 23) o οποίος προέβλεπε την κατάργηση των σχολικών επιτροπών και το πέρασμα των αρμοδιοτήτων τους στους δήμους από τις 30/6/2024, και την κατ΄ εξαίρεση διατήρησή τους σε δήμους με περισσότερα από 100 σχολεία (πχ Αθήνας, Θες/νίκης κλπ), αναρτήθηκε για άλλη μια φορά αιφνιδιαστικά, στις 24/12/2025 μέσα στις γιορτές, νέο νομοσχέδιο, που η διαβούλευσή του τελειώνει στις 8/1/2026, όπου στο άρθρο 31, προβλέπει την πλήρη κατάργηση όλων των σχολικών επιτροπών από 1/8/2026ακόμα και αυτών που είχαν απομείνει στους μεγάλους Δήμους.
Η κατάργηση των σχολικών επιτροπών από το Υπουργείο Εσωτερικών και την κυβέρνηση ΝΔ, είναι ένα ακόμα βήμα στην περικοπή των δαπανών για την Δημόσια Παιδεία, με βάση τον Δημοσιονομικό κόφτη – σφαγείο όλων των κοινωνικών δαπανών, των πολιτικών της ΕΕ και του ΟΟΣΑ, για να υπάρξει ενίσχυση των επιχειρήσεων του πολέμου.
Όταν οι δαπάνες για την δημόσια παιδεία το 2026, είναι μειωμένες κατά 77 εκατομμύρια ευρώ σε σχέση με το 2025, ενώ στην τριετία 2023 – 2026, οι δαπάνες για την παιδεία έχουν μειωθεί από το 8,4% στο 7,8% του κρατικού προϋπολογισμού, κι από το 2,8% του ΑΕΠ στο 2,6% του ΑΕΠ, όταν προβλέπονται περικοπές στην Παιδεία την επόμενη τριετία 2026-29, 695 εκατομμύρια ευρώ, τότε ο καθένας καταλαβαίνει ότι η υποχρηματοδότηση και υπονόμευση της δημόσιας εκπαίδευσης είναι ο στόχος και ότι κάθε «μεταρρύθμιση» απόφαση ή νόμος, όπως αυτός για την κατάργηση των σχολικών επιτροπών υπηρετεί αυτό το σκοπό.
Η μέχρι τώρα εμπειρία από την κατάργηση των σχολικών επιτροπών στους περισσότερους δήμους δείχνει ότι ενισχύθηκαν οι περικοπές στις πάγιες δαπάνες και έμειναν ακάλυπτα τα λειτουργικά έξοδα των σχολείων αφού έγινε πιο δύσκολη η υπέρβαση του προϋπολογισμού των δήμων και της δημοσιονομικής πειθαρχίας που ήταν το άλλοθι για να μένουν ακάλυπτα τα σχολεία από αναλώσιμα (χαρτί, μελάνι, αναλώσιμων εργαστηρίων, πετρέλαιο θέρμανσης, καθαριστικών προϊόντων). Σε ό,τι αφορά τις έκτακτες δαπάνες, μετά την κατάργηση των σχολικών επιτροπών η απίστευτη γραφειοκρατία από την υποβολή του αιτήματος, την έγκριση μέχρι την εκταμίευση και την πληρωμή των κατασκευαστών ή των καταστημάτων αγορών, αλλά και η συνήθης απόρριψη των αιτημάτων πάλι λόγω δημοσιονομικών περικοπών, έχει εντείνει την εγκατάλειψη των σχολείων, στα οποία πέφτουν ταβάνια και παράθυρα, τα οποία πλημμυρίζουν, όπου μαθητ(ρι)ες κινδυνεύουν μέσα στους σχολικούς χώρους ή βασανίζονται μαζί με τους εκπαιδευτικούς στην καθημερινότητά τους χωρίς τα στοιχειώδη για να κάνουν τη δουλειά τους. Συχνότερο έχει γίνει πλέον το φαινόμενο, οι περιφέρειες να κλείνουν τα ανοχύρωτα σχολεία και να στέλνουν τους/τις μαθητ(ρι)ες στην τηλεκπαίδευση για να μην φανεί η γύμνια των σχολείων σε μια μπόρα, μια παγερή ημέρα ή σε έναν καύσωνα.
Οι διευθυντ(ρι)ες εξωθούνται και επιδιώκεται η σύνδεση της θετικής αξιολόγησης των ίδιων και των σχολικών μονάδων αλλά και των εκπαιδευτικών, με την εξασφάλιση πόρων για το σχολείο, άλλοτε ζητώντας από γονείς να βάλουν το χέρι στην τσέπη, άλλοτε εξασφαλίζοντας χορηγίες από "δωρητές" με το αζημίωτο της προβολής τους (Μαριέττα Γιαννάκου και διαφήμιση επώνυμων τραπεζών), άλλοτε κάνοντας προγράμματα ERASMUS για να πάρουν κάποια χρήματα ή ακόμα εμπλέκοντας μαθητ(ρι)ες σε εμπορευματικές δράσεις για την εξασφάλιση μικροποσών για την κάλυψη κάποιων εξόδων, ή ακόμα και την χρησιμοποίηση πολιτικών προσβάσεων για την ευνοϊκότερη κάλυψη των αναγκών των σχολείων σε σχέση με άλλα.
Αυτή είναι η αξιολόγηση και η "αυτονομία" της σχολικής μονάδας. Η απόσυρση του κράτους από την κρατική χρηματοδότηση των σχολείων, η μετατροπή των σχολείων σε επιχειρήσεις "φορώντας τη φανέλα" του χορηγού, με διευθυντ(ρι)ες managers και γονείς και μαθητ(ρι)ες πελάτες.
Εν κατακλείδι η κατάργηση των σχολικών επιτροπών είναι το μέσο και όχι η αιτία για την οικονομική εξαθλίωση των σχολείων.
- Με την κατάργησή τους καιτο πέρασμα των αρμοδιοτήτων τους στα Δημοτικά Συμβούλια και κατ΄ ουσίαν στις Οικονομικές Επιτροπές, οι αποφάσεις και o έλεγχος της μηδαμινής, υποτυπώδους χρηματοδότησης των σχολείων, συγκεντρώνονται στην κεντρική εξουσία και το τοπικό κράτος (Δήμοι), περιορίζεται ο έλεγχος και οι πιέσεις των κοινωνικών μαζικών φορέων (Ενώσεις Γονέων, Σωματεία Εκπαιδευτικών) για αύξηση της χρηματοδότησης για τα λειτουργικά και κτηριακά έξοδα των σχολείων και συγχρόνως προάγεται η αδιαφάνεια στην κατανομή των ισχνών πόρων.
- Η "σαλαμοποίηση" της κατάργησης των σχολικών επιτροπών αποκαλύπτει τη μεθόδευση διαμόρφωσης όρων για την αποποίηση της ευθύνης κρατικής χρηματοδότησης του σχολείου («αυτονομία» σχολικής μονάδας) και την παράδοση του δημόσιου σχολείου στην αγορά.
- Αποτελεί ένα βήμα για την αξιολόγηση της σχολικής μονάδας και την ατομική αξιολόγηση για τη μέτρηση του βαθμού αυτονόμησης της σχολικής μονάδας από την κρατική χρηματοδότηση, και της συμβολής των εκπαιδευτικών στην αναζήτηση χορηγών.
Με αφορμή την έκτακτη συνάντηση των ΔΣ της ΟΛΜΕ και ΔΟΕ με τον Δήμαρχο Αθηναίων στις 5/1/2026 με θέμα την κατάργηση των σχολικών επιτροπών, και τη διαμαρτυρία ως προς αυτό των δημοτικών αρχών των Δήμων Αθηναίων, Θεσσαλονίκης, Πειραιά, Περιστερίου, Ιωαννιτών, οι Παρεμβάσεις ΔΕ δηλώνουμε ότι το πρόβλημα δεν είναι διαχειριστικό, ούτε προέκυψε τώρα με την κατάργηση των τελευταίων σχολικών επιτροπών.
Οι δημοτικές αρχές είναι συνυπεύθυνες δεδομένου ότι δεν αμφισβήτησαν τη Δημοσιονομική πειθαρχία στην πολεμική οικονομία και την ταξική πολιτική των περικοπών του αντιλαϊκού προϋπολογισμού. Ανέλαβαν τον ρόλο του διαχειριστή της υποχρηματοδότησης των σχολείων εντός του πλαισίου των Δημοσιονομικών περικοπών των κοινωνικών δαπανών αλλά και διαχείρισης των αντιδράσεων των πολιτών (στον Δήμο Αθηναίων δεν έχει συγκροτηθεί ακόμα η Δημοτική Επιτροπή Παιδείας στην οποία έχουν λόγο εκπαιδευτικοί και γονείς), αρνούνται συστηματικά τα πάγια αιτήματα των εκπαιδευτικών σωματείων για έκτακτη επιχορήγηση. Φτάνουν να παρακρατούν έως και το 70% της πενιχρής κρατικής χρηματοδότησης των σχολείων (πχ Δήμος Αθηναίων, Χαλκηδόνας), χρησιμοποιώντας το απόθεμα από την παρακράτηση των χρημάτων για κάλυψη επισκευών αντί για την κάλυψη λειτουργικών εξόδων, ενώ παράλληλα κάνουν πελατειακή πολιτική χωρίζοντας τα σχολεία σε ευνοημένα και μη ευνοημένα. Η πολιτική χρηματοδότησης των σχολείων δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως πεδίο επικοινωνιακής πολιτικής.
Διεκδικούμε:
– Αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 15% του κρατικού προϋπολογισμού και πλήρη κάλυψη των αναγκών των σχολείων από τον κρατικό προϋπολογισμό.
– Πλήρη απόδοση της κρατικής χρηματοδότησης των σχολείων για την κάλυψη των λειτουργικών αναγκών χωρίς παρακράτηση.
– Να αποσυρθεί στο υπό διαβούλευση νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών το άρθρο για την κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών και να επανέλθουν οι Σχολικές Επιτροπές σε όλους τους Δήμους.
– Άμεση κρατική κάλυψη των πάγιων αναγκών των σχολείων, των λογαριασμών ηλεκτρικού, νερού, φυσικού αερίου, τηλεφώνου, ίντερνετ, του πετρελαίου, απευθείας από το υπουργείο εσωτερικών και τους δήμους.
– Άμεση νομοθετική πρωτοβουλία για τη θέσπιση δωρεάν τιμολογίων Ενέργειας και ύδρευσης για τις σχολικές μονάδες και απαλλαγή των σχολικών δαπανών από ΦΠΑ.
– Μαζικές μόνιμες προσλήψεις στους δήμους με βάση τις ανάγκες όλων των ειδικοτήτων.
– Όχι στο "αυτόνομο" σχολείο επιχείρηση, στην αξιολόγηση –κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών.
Να σπάσει η δημοσιονομική πειθαρχία της πολεμικής οικονομίας κυβέρνησης και ΕΕ.
Δημόσιο δωρεάν σχολείο για όλα τα παιδιά!
.jpg)
