ΑΝτιπολεμική διαδήλωση Σαβ, 12μ, άγαλμα Βενιζέλου - : Κάτω τα χέρια τον λαό του Ιράν| Απεμπλοκή της χώρας | Έξω οι Βάσεις

ΔΕΥΤΕΡΑ 23-3: ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΛΜΕ -ΣΕΠΕ 1.30μ.μ. ΑΓ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΓΙΑ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΕΜΠΩΝ - ΔΙΩΞΕΙΣ ΚΑΙ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ!

Αγωνιστικές Παρεμβάσεις ΔΕ Θεσσαλονίκης

ΣΤΟ ΠΡΟΔΙΑΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΘΑ ΦΕΡΕΙ Ο ΛΑΟΣ!

"ΔΕΝ ΕΧΩ ΟΞΥΓΟΝΟ": ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΥΠΟ ΔΙΩΓΜΟ!

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ

ΔΕΥΤΕΡΑ 23/3 ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΛΜΕ -ΣΕΠΕ 1.30 μ.μ. ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Τρία χρόνια από το έγκλημα των Τεμπών, η κοινωνική οργή, τόσο για το έγκλημα των Τεμπών, όσο και για το δεύτερο έγκλημα, την επιχειρούμενη συγκάλυψη που ενορχηστρώνει η κυβέρνηση, παρέμεινε ζωντανή και αμείωτη, παρά την κυβερνητική προσπάθεια για συγκάλυψη, συκοφάντηση και καταστολή. Το ίδιο και το παλλαϊκό αίτημα για απόδοση δικαιοσύνης. Στις 23/3 ξεκινά στη Λάρισα η δίκη για την απόδοση ευθυνών για το έγκλημα που συγκλόνισε όλη τη χώρα, και όχι μόνο.

Οι μαζικότατες συγκεντρώσεις τρία χρόνια τώρα έκαναν κουρέλι την κυβερνητική προσπάθεια για το έγκλημα στα Τέμπη, να μπαζώσουν τη μνήμη και τη συνείδησή μας. Ανέδειξαν τους υπεύθυνους για το έγκλημα των Τεμπών. Κατέδειξαν ότι η πολιτική της ιδιωτικοποίησης και της «απελευθέρωσης των αγορών», το ξεπούλημα του σιδηρόδρομου που προωθείται διαχρονικά με δεκάδες ντιρεκτίβες από την ΕΕ και τις κυβερνήσεις, οδηγούν όχι μόνο σε σοβαρές ελλείψεις στην ασφάλεια, στην απαξίωση του σιδηρόδρομου, αλλά και σε τραγικά προδιαγεγραμμένα εγκλήματα για τα οποία προειδοποιούσαν τα σωματεία των εργαζομένων στους σιδηροδρόμους.

Σήμερα, παρά το τραγικό γεγονός, το σιδηροδρομικό δίκτυο παραμένει σε επικίνδυνη κατάσταση. Τα συνεχή παρά λίγο ατυχήματα στον σιδηρόδρομο, τον προαστιακό και το μετρό επιβεβαιώνουν ότι η πολιτική της ιδιωτικοποίησης δεν λύνει προβλήματα – τα δημιουργεί. Να μην ανεχθούμε το ξεπούλημα των δημόσιων υποδομών και την εξυπηρέτηση του κέρδους αντί της ανθρώπινης ζωής!

Έχει γίνει ξεκάθαρο πως μοναδικό μέλημα τόσο της κυβέρνησης, όσο και της δικαστικής εξουσίας με την οποία φαίνεται να είναι σε άριστη συνεργασία, στο δρόμο προς τη συνολική συγκάλυψη, είναι να κρύψει κάθε στοιχείο ώστε να εξαφανιστούν οι πολιτικές και ποινικές ευθύνες που τη βαραίνουν. Ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο, είναι σημαντικός και ο δικαστικός αγώνας που δίνουν οι συγγενείς και φίλοι των θυμάτων, καθώς και οι επιζώντες/ζήσασες της σύγκρουσης, ενώ παλεύουν καθημερινά με τα τραύματα που το έγκλημα αυτό άφησε ανεξίτηλα στα σώματα και τις ψυχές τους. Η δική μας θέση είναι ξεκάθαρη: στεκόμαστε δίπλα στον αγώνα των ανθρώπων αυτών, δίνοντάς του διάρκεια και δύναμη. Άλλωστε για εμάς, ο μόνος τρόπος για να ανοίξει ο δρόμος προς την δικαίωση είναι μέσα από το δρόμο του αγώνα.

Η κραυγή "Δεν έχω οξυγόνο" ενώνεται με τους εκατοντάδες εργαζόμενους που χάνουν τη ζωή τους κάθε χρόνο στο χώρο δουλειάς λόγω της εκμετάλλευσης, υπερεργασίας και των ανύπαρκτων μέτρων ασφάλειας. Αποτελεί ευθεία καταγγελία για την πολιτική που "δολοφονεί" καθημερινά τους εργαζόμενους μέσω των ιδιωτικοποιήσεων, των δημοσιονομικών πλεονασμάτων, του πολέμου, των εξοπλιστικών δαπανών του ΝΑΤΟ, της οικονομίας πολέμου, της καταλήστευσης του εισοδήματος.

"Δεν έχω οξυγόνο" φωνάζουν και οι χιλιάδες μαχόμενοι εκπαιδευτικοί που διώκονται γιατί αντιστέκονται στη διάλυση της δημόσιας εκπαίδευσης, την αξιολόγηση και την εισβολή και παράδοση σχολείων σε ιδιώτες και εταιρίες. Γιατί υπερασπίζονται το απεργιακό τους δικαίωμα. Γιατί δεν θέλουν σχολεία - επιχειρήσεις και εκπαιδευτικούς, μαθητές σκυφτούς και πειθαρχημένους. Γιατί ξέρουν ότι η εφαρμογή του ΙΒ και της αυτονομίας των σχολικών μονάδων, τα Ωνάσεια σχολεία οδηγούν στο κλείσιμο των σχολείων της γειτονιάς και τον εξοβελισμό των μαθητών/τριών και ανοίγουν την κερκόπορτα της εισόδου των ιδιωτών και κάθε λογής funds στη δομή, το περιεχόμενο, τη διοίκηση και τους όρους εργασίας των εκπαιδευτικών. «Δεν έχω οξυγόνο» φωνάζουν και οι εκπαιδευτικοί και μαθητές μέσα στην αβάσταχτη σχολική καθημερινότητα που τους εξοντώνει.

ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΔΙΩΞΕΙΣ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΑ ΑΝΤΙΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΜΕΤΡΑ

Η κυβέρνηση για να περάσει τα αντιεκπαιδευτικά της μέτρα εντείνει τις απειλές, τις πιέσεις, τις διώξεις και τα πειθαρχικά. Προχωράει στην Π.Δ.Ε. Ανατ. Μακεδονίας & Θράκης (Κομοτηνή) την εκδίκαση των πειθαρχικών για τη συμμετοχή εκπαιδευτικών στον αγώνα κατά της αξιολόγησης, ενώ διώξεις γίνονται στην Τρίπολη, τη Λάρισα, τον Πειραιά και αλλού σε μια προσπάθεια τρομοκράτησης των εκπαιδευτικών για την επιβολή της αξιολόγησης. Στη Θεσσαλονίκη στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση νέες παραπομπές συναδέλφων/ισσών στο πειθαρχικό για τη συμμετοχή τους στην Απεργία-Αποχή από την αξιολόγηση ετοιμάζει η ΔΙ.Π.Ε. Ανατ. Θεσσαλονίκης. Στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση στη Δυτική Θεσσαλονίκη διώκονται με πειθαρχικές διαδικασίες συνάδελφοι, μεταξύ αυτών και η γραμματέας του ΔΣ της Ε ΕΛΜΕ-Θ, και συνεχίζονται οι προανακριτικές για τον αγώνα του κλάδου κατά των εξετάσεων PISA, ενώ στην Ανατολική Θεσσαλονίκη, με προφορικές εντολές και συμπεριφορά δικαστή σε εντεταλμένη υπηρεσία της ΔΔΕ Ζ. Βαζούρα και με συμμετοχή διευθυντών, απειλούνται, εκβιάζονται, διώκονται συνάδελφοι για να επιβληθεί η αξιολόγηση.

Στις 23/3 οδηγούνται σε δίκη για κινητοποιήσεις τρία συνδικαλιστικά στελέχη της ΕΛΜΕ Πειραιά και ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου για συμμετοχή σε δράσεις διαμαρτυρίας της ΕΛΜΕ Πειραιά: ο Πρόεδρος του Δ.Σ. Ηλίας Πατίδης, ο Ακρίτας Καλούσης μέλος του Δ.Σ. και ο Παναγιώτης Χουντής πρώην γραμματέας του ΔΣ, καθώς και ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πειραιά Μάρκος Μπεκρής. Σε δίκη οδηγούνται μετά από μήνυση που έχει καταθέσει ο ΔΙΔΕ Πειραιά ενάντια στους 4 συνδικαλιστές για κινητοποίηση που είχε γίνει στις 30/11/2022 στα γραφεία της ΔΔΕ ενάντια στις πρώτες διώξεις εκπαιδευτικών και για άλλη κινητοποίηση στις 17/3/2023 στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, ενάντια σε διαφημιστική ημερίδα της ιδιωτικής εκπαίδευσης από την ΔΔΕ Πειραιά! Κατηγορούν τους εκπαιδευτικούς για «διατάραξη της ομαλής λειτουργίας δημόσιας υπηρεσίας», και εισβολή με «φωνασκίες», αυτοί που αφήνουν τα σχολεία με κενά ακόμη και Μάρτιο μήνα, που δεν αφήνουν τους εκπαιδευτικούς να ασχοληθούν με το βασικό τους εκπαιδευτικό έργο και έχουν επιβάλει καθεστώς ασφυξίας σε σχολεία, εκπαιδευτικούς και μαθητές.

Η εκπαιδευτική κοινότητα συνεχίζει να είναι συγκλονισμένη και ανάστατη για τον τραγικό θάνατο συναδέλφισσας, σε μια περίοδο που διαλύουν το δημόσιο σχολείο με μπαράζ αντιεκπαιδευτικών μέτρων, κατεδαφίζουν μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών και εργασιακά των εκπαιδευτικών με τρομοκρατία και πρωτοφανή διοικητικό αυταρχισμό. Η ΔΔΕ Ανατολικής πρωταγωνιστεί στις διοικητικές παρατυπίες, αυθαιρεσίες και τρομοκρατία για την εφαρμογή της εκπαιδευτικής πολιτικής.

ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΠΝΕΥΣΟΥΜΕ, ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ!

Κάτω η κυβέρνηση της συγκάλυψης και της δολοφονίας! Ανατροπή της κυβέρνησης και της δολοφονικής πολιτικής των ιδιωτικοποιήσεων, της λιτότητας, της φτώχειας και του πολέμου! ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ, ΤΟΝ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟ, ΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ, ΤΑ ΝΕΑ ΑΝΤΙΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ.

ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΠΝΕΥΣΕΙ Ο ΛΑΟΣ!

• Να μην συγκαλυφθεί το έγκλημα στα Τέμπη. Να τιμωρηθούν οι ένοχοι (φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί) και όσοι συνέργησαν στη συγκάλυψη.

• Όχι σε ιδιωτικοποιήσεις Παιδεία, υγεία, ρεύμα, συγκοινωνίες, αποκλειστικά δημόσια αγαθά για όλο το λαό. Να φύγει τώρα η ιταλική HELLENIC TRAIN. Να επιστρέψει τώρα ο σιδηρόδρομος στο δημόσιο και με εργατικό - κοινωνικό έλεγχο.

• Ανατροπή της αντιλαϊκής, αντιεκπαιδευτικής, δολοφονικής πολιτικής και της κυβέρνησης που την εφαρμόζει, καθώς και όλων των παραλλαγών αυτής της πολιτικής, με τους αγώνες του κινήματος.

ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΠΝΕΥΣΕΙ Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

• Να σταματήσουν οι διώξεις και τα πειθαρχικά σε όλες τα Διευθύνσεις. Κάτω τα χέρια από τις ελευθερίες και την απεργία. Όχι στο νέο πειθαρχικό δίκαιο.

• Δημόσια δωρεάν εκπαίδευση για όλα τα παιδιά χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς.

• Να σταματήσει τώρα η αξιολόγηση. Αυτοδίκαιη μονιμοποίηση τώρα όλων των νεοδιόριστων.

• Όχι στο Εθνικό Απολυτήριο και τα σχολεία της «αριστείας» (Ωνάσια, Πρότυπα, Μπακολορεά – ΙΒ).

• Πραγματικές αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις. Κατώτατος μισθός 1.400 ευρώ καθαρά και αντίστοιχες αυξήσεις σε όλα τα κλιμάκια. Επιστροφή 13ου και 14ου μισθού και σύνταξης.

• Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί, 20.000 χιλιάδες τώρα στη Β/θμια με βάση το πτυχίο και την προϋπηρεσία.

• Μείωση των μαθητών στα τμήματα! 15 μαθητές στο τμήμα!

• Καμία συγκάλυψη στους υπεύθυνους για το θάνατο συναδέλφισσας. Να παραιτηθεί τώρα η Ζ. Βαζούρα, ΔΔΕ Ανατολικής Θεσσαλονίκης.

ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ

Θα έπρεπε ΑΔΕΔΥ, ΟΛΜΕ, ΔΟΕ, σωματεία να κηρύξουν απεργία στις 23/3, αυτό αντιστοιχεί απέναντι στη δολοφονική πολιτική και τον αυταρχισμό της κυβέρνησης.

Καλούμε όλους τους/τις συναδέλφους να συμμετέχουν τη Δευτέρα 23/3 στη συγκέντρωση στις 1.30 μ.μ. στο Άγαλμα Βενιζέλου για το έγκλημα των Τεμπών, τις διώξεις σε όλες τις Διευθύνσεις, τις διεκδικήσεις του κλάδου και για τα καθημερινά «Τέμπη» που ζούμε στην εκπαίδευση.

ΝΑ ΤΙΜΩΡΗΘΟΥΝ ΟΙ ΕΝΟΧΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ.

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ!

Εκδήλωση: «Το σχολείο σε κρίση: εκπαίδευση και εκπαιδευτικοί υπό διωγμό - μαθητές στο στόχαστρο... Η απάντηση του εκπαιδευτικού κινήματος» Δευτ 23/3, 7μμ, ΕΔΟΘ (Πρ. Κορομηλά 51)

 

Αγωνιστικές Παρεμβάσεις ΔΕ Θεσσαλονίκης

Εκδήλωση-συζήτηση

Το σχολείο σε κρίση.

Οι εκπαιδευτικοί υπό διωγμό - Οι μαθητές στο στόχαστρο

Η απάντηση του κινήματος

Δευτέρα 23/3, στις 7μμ, στην ΕΔΟΘ, Πρ. Κορομηλά 51 (ημιώροφος)

Στην εκδήλωση θα μιλήσουν:

• ο Θανάσης Αλεξίου, καθηγητής στο τμήμα Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου του Αιγαίου με σημαντικές παρεμβάσεις για τις κοινωνικές ανισότητες και τη σχέση σχολείου,οικογένειας,κοινωνίας. Προσεγγίσεις που είναι σε θέση να μας βοηθήσουν να καταλάβουμε πώς δημιουργείται το εκρηκτικό όσο και άγονο κλίμα στο σημερινό σχολείο, αλλά και να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για ένα σχολείο δημιουργικό και δημοκρατικό.

• ο Δημήτρης Καπέτης, αντιπρόεδρος της Γ' ΕΛΜΕ και

• η Σοφία Στεφανίδου, γραμματέας της Ε' ΕΛΜΕ και μέλος του ΓΣ της ΑΔΕΔΥ.

Το σχολείο σήμερα βρίσκεται αντιμέτωπο με μια βαθιά κρίση. Σε μια κοινωνία που τη διαπερνούν βαθιές ανισότητες, δεν μπορεί να δώσει το μορφωτικό αγαθό και εφόδια στη νέα γενιά ώστε να γνωρίσει τον κόσμο γύρω, να σταθεί σε αυτόν και να τον αλλάξει προς το καλύτερο. Οι εκπαιδευτικοί προσπαθούν να αντιμετωπίσουν αυτήν την πρόκληση όχι απλά χωρίς στήριξη από το εκπαιδευτικό σύστημα, αλλά έχοντας απέναντι την εκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης. Μετά από «εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις» 30 και πλέον χρόνων, το δημόσιο σχολείο υποβαθμίζεται σταθερά, ενώ το ζωντανό στοιχείο της, οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί, μπαίνει στο στόχαστρο. Η εκπαιδευτική διαδικασία καταντά αγγαρεία για τους μαθητές, δοκιμασία για τους εκπαιδευτικούς, ενώ η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας παριστάνει τον Πόντιο Πιλάτο. Για όλα προτείνει πλατφόρμες και ποινές, αξιολογήσεις και εξεταστικούς φραγμούς, ταμπέλες για παραβατικούς και ψυχικά ασταθείς…

Για να βγούμε από τον φαύλο κύκλο πρέπει να βρούμε τις κοινωνικές αιτίες της εκρηκριτικής κατάστασης στα σχολεία, να φωτίσουμε τις στοχεύσεις της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής και να χαράξουμε δρόμο με την απάντηση του εκπαιδευτικού κινήματος, με τις διεκδικήσεις και τις μορφές πάλης που θα προωθήσει.

Το σημερινό σχολείο φτιαγμένο γύρω από την προοπτική των εξετάσεων και μιας θέσης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, σε εποχή που αυτό το όνειρο θολώνει για την μεγάλη πλειοψηφία, δεν μπορεί να κερδίσει τους μαθητές. Ο κόσμος αλλάζει ραγδαία, οι αλλεπάλληλες κρίσεις -οικονομική, covid19, πόλεμος σήμερα- αλλά και η αγωνία για το μέλλον, θέτουν νέες προκλήσεις και διλήμματα στον κάθε άνθρωπο. Ένα σχολείο της υποχρηματοδότησης, των παρωχημένων υποδομών, βιβλίων και εργαστηρίων, των κενών και των ελαστικά εργαζόμενων εκπαιδευτικών, που παραμένει γαντζωμένο στην παπαγαλία και την αυταρχική επιβολή, δεν εμπνέει και δεν κερδίζει τους μαθητές.

Η αντιεκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης έρχεται να εκβιάσει την αποδοχή της σημερινής κοινωνικής αδικίας. Να εμπεδώσει τις ανισότητες και διαγράψει την πρόσβαση στο μορφωτικό αγαθό, να προπαγανδίσει τις χαμηλές προσδοκίες, να ενοχοποιήσει τα θύματα των κοινωνικών αποκλεισμών. Εκεί στοχεύει η νέα αντι-μεταρρύθμιση που ξεκινά -και αυτή- από το εξεταστικό σύστημα: εθνικό απολυτήριο των αλλεπάλληλων εξεταστικών φραγμών για φύγουν τα παιδιά από το λύκειο. Σχολεία αριστείας για όσους αντέχουν ή όσους κατέχουν, πρότυπα, Ωνάσεια, Μπακολορεά, με την ιδιωτικοποίηση να γίνεται μοχλός της κατηγοριοποίησης. Αλλά και σχολεία στιγματισμένα για όσους αφήνει πίσω ο εξεταστικός μαραθώνιος, όπως τα «τεχνικά γυμνάσια» για παραβατικούς που πρότειναν οι δήθεν «σοφοί» του Υπουργείου και η υποβαθμισμένη ζώνη της γενικής και τεχνικής εκπαίδευσης. Ένα αναλώσιμο ελαστικά εργαζόμενο εργατικό δυναμικό με καταρτίσεις μιας χρήσης και ληξιπρόθεσμα, σε ετοιμότητα να γυρίσει σε φέρετρα με την ευρωπαϊκή σημαία, είναι ο στόχος τους. Για αυτό και η επίθεση στον εκπαδευτικό με την αξιολόγηση, τον διοικητικό αυταρχισμό και την ελαστικοποίηση των όρων εργασίας. Η αξιολόγηση ανάμεσα σε άλλα επιχειρεί να απονομιμοποιήσει όλες εκείνες τις πρακτικές που σπάνε τον κύκλο της απόρριψης και των εξεταστικών φραγμών. Θέλουν να επιβάλλουν την πολιτική των αποκλεισμών με μια εκπαίδευση «βάσει πρωτοκόλλου» που θα οδηγεί στο προκαθαρισμένο εξεταστικό μακελειό για τα λαϊκά στρώματα, με την απειλή ότι κάθε απόκλιση από τον εκπαιδευτικό είναι ή επιστημονικό λάθος ή πειθαρχικό παράπτωμα. Παραπέρα η μισθολογική και εργασιακή υποβάθμθιση συμβάλλουν στην ακύρωση της κοινωνικής αποστολής του εκπαιδευτικού και τον αποξενώνουν από τον στόχο να μορφωθούν τα παιδιά από τα λαϊκά στρώματα.

Για μας μέτρο της αποτυχίας του εκπαιδευτικού συστήματος είναι η αποξένωση του σχολείου από εκείνα τα παιδιά που το έχουν περισσότερο ανάγκη. Αλλά και η υποκρισία που μοιράζει τον χαρακτηρισμό του «ανεπαρκούς», του «αποτυχημένου» και του «παραβατικού». Η απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι ένα σχολείο που είναι ενιαίο και χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις, δημόσιο και δωρεάν, με σύχγρονη αντίληψη για τη γνώση και την παιδαγωγική πράξη για να μορφώνει τα νέα παιδιά μέχρι τα 18. Με τους εκπαιδευτικούς να έχουν μισθούς για να ζουν, μόνιμη εργασία, εργασιακή αξιοπρέπεια. Σε ένα σχολείο δημοκρατικό που θα διαμορφώνει συνειδήσεις ελεύθερων ανθρώπων. Αυτό το πλαίσιο προϋποθέτει σύγκρουση με την αδράνεια και την ανυπαρξία της ηγεσίας της ΟΛΜΕ, στον δρόμο που χαράζουν τα μαχόμενα πρωτοβάθμια σωματεία και οι ΕΛΜΕ. Το αντίπαλο δέος στην αντιεκπαιδευτική πολιτική ΝΔ-ΕΕ και την αξιολόγηση, όπως συμβαίνει στην καθημερική μάχη για την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου και του εκπαιδευτικού, δεν μπορεί παρά να είναι οι ΕΛΜΕ των γενικών συνελεύσεων και της δημοκρατικής διαδικασίας, με σημαία τις διεκδικήσεις του κλάδου και τον αποφασιστικό αγώνα διαρκείας μέχρι τη νίκη.

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΠΕ: Ούτε στην Κομοτηνή , ούτε πουθενά δε θα περάσουν οι διώξεις και τα πειθαρχικά Παρασκευή 20 Μάρτη ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΗΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ ενάντια στα Πειθαρχικά

 

ανεξάρτητες αυτόνομες αγωνιστικές ριζοσπαστικές

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Π.Ε.

                                                                                                                                                                                         18/3/26

Ούτε στην Κομοτηνή , ούτε πουθενά δε θα περάσουν οι διώξεις και τα πειθαρχικά

Παρασκευή 20 Μάρτη ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΗΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ ενάντια στα Πειθαρχικά

Στην Κομοτηνή και σε όλη την Ελλάδα για τις/τους  διωκόμενες/ους συναδέλφισσες/ους  μας!

Κομοτηνή και πάλι! Από τον Αύγουστο του 2024 στην επίδοση των πρώτων πειθαρχικών στον Μάρτη του 2026 στην κατάθεση απολογητικού υπομνήματος οι φωνές των εκπαιδευτικών δεν έχουν  σιγήσει!.  Παρά τις απέλπιδες προσπάθειες της κυβέρνησης ΝΔ και των προθύμων «υπαλλήλων» Δ/ντων και αξιολογητών  να επιβάλουν  την αντεκπαιδευτική πολιτική της  μαζί με την καλά σχεδιασμένη συκοφάντηση και απαξίωση των εκπαιδευτικών, ο κόσμος της εκπαίδευσης μαχητικά και αποφασιστικά απεργεί -απέχει από την ατομική χειραγώγηση- αξιολόγηση !

60 περίπου συνάδελφισσες και συνάδελφοι μας στο μεγαλύτερο ποσοστό από την Α΄βάθμια εκπαίδευση καλούνται να καταθέσουν  απολογητικό υπόμνημα  στο πειθαρχικό συμβούλιο της περιφερειακής Δ/νσης  ΑΜΘ γιατί οι Δ/ντες Εκπαίδευσης καταστρατηγώντας το απεργιακό  δικαίωμα των εκπαιδευτικών , τις/τους παρέπεμψαν σε πειθαρχικά συμβούλια  παρά το ότι  συμμετέχουν σε νόμιμα προκηρυγμένη Απεργία Αποχή – συλλογική απόφαση Ομοσπονδίας.  

Όπως και στις  5/8/24 τότε που παρέπεμπαν τους/τις 3 πρώτους/ες συναδέλφους/ισσες στα  πειθαρχικά στην Κομοτηνή , με την ελπίδα ότι τα κλειστά σχολεία κι η περίοδος του καλοκαιριού θα οδηγούσαν σε υποτονικές αντιδράσεις δεν τα υπολόγισαν καλά και πάλι λάθος κάνουν! Θα μας βρίσκουν συνεχώς μπροστά τους γιατί :

ü  Στη χώρα που όταν «καταλήγει»  εκπαιδευτικός από την έντονη στενοχώρια, την πίεση και ένταση που δεχόταν στο χώρο εργασίας της οι προϊστάμενοι  και τα στελέχη παρατηρούν απαθείς  και παραμένουν  στη θέση τους

ü  Στη χώρα που η ασφάλεια της ίδιας της ανθρώπινης ζωής  είναι ζητούμενο γιατί τα ταβάνια πέφτουν , τα κτίρια πλημμυρίζουν και τα σχολεία μας στεγάζονται σε ακατάλληλα κτίρια από προκατ μέχρι εμπορευματοκιβώτια

ü  Στη χώρα που η ενεργή πολιτειότητα είναι διδακτικό αντικείμενο αλλά η εφαρμογή της στην πραγματική ζωή από τους εκπαιδευτικούς ποινικοποείται

ü  Στη χώρα που δεν έχουμε ακόμη και δασκάλους τάξης Μάρτη μήνα αλλά αντίθετα έχουμε πογκρόμ πειθαρχικών διώξεων (για "ψύλλου πήδημα") και την επιβολή ενός ασφυκτικού διοικητικού αυταρχισμού

ü  Στη χώρα που προσπαθούν να επιβάλουν ένα  κλίμα  ατομικισμού και τρομοκρατίας μέσα στις εκπαιδευτικές κοινότητες, όπου ο καθένας θα φοβάται ότι από στιγμή σε στιγμή θα πέσει θύμα μιας αναφοράς, μιας ΕΔΕ, μιας κακής αξιολόγησης.                                                                                                                                                                                   

ü  Στη χώρα που η κυβέρνηση  δεν κατάφερε την συναίνεση στην αξιολόγηση, προσπαθεί  να την επιβάλει με το νέο πειθαρχικό νόμο

ü  Στη χώρα που πάνω στον εκπαιδευτικό- αποδιοπομπαίο τράγο-  επιχειρούν να φορτώσουν όλα τα αδιέξοδα στα οποία οδηγούν την εκπαίδευση οι κυβερνητικές πολιτικές.

Το εκπαιδευτικό κίνημα μαζικά και μαχητικά  συνεχίζει να  παλεύει για το δημόσιο σχολείο.

Υπενθυμίζουμε  στο πειθαρχικό συμβούλιο ΑΜΘ και σε κάθε άλλο πειθαρχικό συμβούλιο που θα τολμήσει να καλέσει ενώπιον του απεργούς, την υποχρέωση τους απέναντι στο συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στην απεργία,  που κατακτήθηκε με αίμα και ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΜΨΟΥΝ. Η απεργία της ΔΟΕ  είναι νόμιμη και σε πλήρη ισχύ, καθώς δεν έχει ποτέ προσβληθεί η νομιμότητά της σε κανένα δικαστήριο. Οποιαδήποτε απόπειρα ποινικοποίησής της είναι έωλη και  θα καταπέσει.  Ακόμα και ο ίδιος ο κατάπτυστος πειθαρχικός νόμος κάνει διάκριση στο δικαίωμα στη συνδικαλιστική δράση και δεν μπορεί να επιβάλει ποινές σε απεργούς.

Την Παρασκευή 20/3/26  μαζί με όλους τους ΣΕΠΕ Αν. Μακεδονίας-Θράκης, με σωματεία και συναδέλφους/ισσες  από τη Θεσ/νικη και τους όμορους νομούς συναντιόμαστε στην Πλατεία Ειρήνης στις 12:30 και διαδηλώνουμε ενάντια στις πειθαρχικές διώξει και στη συνέχεια συλλογικά καταθέτουμε τα απολογητικά υπομνήματα στο πειθαρχικό στην ΠΔΕ.

Οργανώνουμε κινητοποιήσεις σε κεντρικά σημεία Αθήνα – Θεσσαλονίκη, δίνοντας ηχηρή απάντηση σε κυβέρνηση,  ΥΠΑΙΘΑ και στελέχη εκπαίδευσης που ευθέως στοχοποιούν  συναδέλφους/ισσες και όλη τη δημόσια εκπαίδευση.

Ο μεγάλος αγώνας που διεξάγουμε κατά τις αξιολόγησης, μας δίνει τα εφόδια σε αυτήν την κρίσιμη συγκυρία που για μια ακόμη φορά η κυβέρνηση δοκιμάζει τις αντοχές μας με την πολιτική άκρατου αυταρχισμού, για να  εξασφαλίσει την υποταγή των εκπαιδευτικών! Δεν θα   το επιτρέψουμε!

Κινητοποίηση ενάντια στην αξιολόγηση και τα πειθαρχικά των ΣΕΠΕ-ΕΛΜΕ στη ΔΠΕ δυτικής Θεσ/νίκης, Τετ. 18/3, 1.30μμ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ –ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ Α' ΕΛΜΕ

https://paremvasithess.wordpress.com/ - agonistiki.paremvasiaelme@gmail.com

ΜΑΖΙΚΕΣ ΚΛΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΔΥΤΙΚΗΣ ΘΕΣ.:

ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΥΠΟΤΑΞΟΥΝ. ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ !

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ

ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ!

ΤΕΤΑΡΤΗ 18/3,ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΕΠΕ- ΕΛΜΕ-Θ ΣΤΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ Π.Ε. ΔΥΤΙΚΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, 1.30Μ.Μ

Υπουργείο Παιδείας και Διευθύνσεις εκπαίδευσης προχωρούν το τελευταίο διάστημα σε μια επιχείρηση γενίκευσης της επιβολής της αξιολόγησης στους εκπαιδευτικούς της Δυτικής Θες\νίκης. Μετά τις δεκάδες κλήσεις για αξιολόγηση σε σχολεία της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης και η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης προχωρά το τελευταίο μήνα σε τεράστιο αριθμό αντιστοιχίσεων/κλήσεων για αξιολόγηση εκπαιδευτικών με 20 και πλέον χρόνια υπηρεσίας!Προκειμένου να εμφανίσουν έργο και αριθμούς, όπως επιτάσσει το υπουργείο, αποφάσισαν μαζικά πυρά,αντιμετωπίζοντας μας σαν αριθμούς για να εμφανίσουν ότι προχωράει η πολιτική τους. Σύμβουλοι και στελέχη εκπαίδευσης, με απροκάλυπτο εκφοβισμό και πιέσεις, επιδιώκουν την πειθάρχηση των εκπαιδευτικών που αντιστέκονται. Μας περικυκλώνουν με τις συνεχείς αξιολογήσεις για να μας υποτάξουν και να συναινέσουμε στην πολιτική τους.

Όταν η αντιεκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης έχει οδηγήσει τους εκπαιδευτικούς στα όρια της επαγγελματικής τους εξουθένωσης ,όταν παράγει τραγωδίες, απαξίωση και επισφάλεια, όταν αφήνει τα σχολεία χωρίς επαρκή προσωπικό, χωρίς ασφάλεια και χωρίς στήριξη,όταν γίνονται κι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί θύματα της αντιεκπαιδευτικής και αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής και του αυταρχισμού, η επίκληση της «ποιότητας» και της «αξιολόγησης» δεν έχει καμία ηθική και πολιτική νομιμοποίηση και αποτελεί υποκρισία που δεν μπορεί να αποκρύψει τις πραγματικές της στοχεύσεις. Η αξιολόγηση αποτελεί τον κρίκο που δένει όλες τις επιμέρους κυβερνητικές παρεμβάσεις και είναι προϋπόθεση για την επιβολή τους, τροφοδοτεί τα αντιεκπαιδευτικά τους σχέδια αποδόμησης και ιδιωτικοποίησης του δημόσιου σχολείο και απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών.

Η κυβέρνηση, επειδή δεν κατάφερε μετά από πέντε χρόνια ούτε να νομιμοποιήσει, ούτε τη μονιμοποιήσει την εφαρμογή της αξιολόγησης, εντείνει το κλίμα αυταρχισμού.Δεν είναι τυχαίο ότι συγχρόνως ξετυλίγεται νέα επιχείρηση τρομοκράτησης των εκπαιδευτικών από κυβέρνηση και υπουργείο: προχωράει στην Π.Δ.Ε. Ανατ. Μακεδονίας & Θράκης (Κομοτηνή) την εκδίκαση των πειθαρχικών για τη συμμετοχή εκπαιδευτικών στον αγώνα κατά της αξιολόγησης, ενώ διώξεις γίνονται στην Τρίπολη, τη Λάρισα, τον Πειραιά και αλλού σε μια προσπάθεια τρομοκράτησης των εκπαιδευτικών για την επιβολή της αξιολόγησης. Στη Θεσσαλονίκη στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση νέες παραπομπές συναδέλφων/ισσών στο πειθαρχικό για τη συμμετοχή τους στην Απεργία-Αποχή από την αξιολόγηση ετοιμάζει η ΔΙ.Π.Ε. Ανατ. Θεσσαλονίκης

ΔΕ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΓΡΑΝΑΖΙ ΣΤΑ ΑΝΤΙΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΣΧΕΔΙΑ!

Ο μεγάλος αγώνας μας κατά της αξιολόγησης εδώ και πέντε χρόνια ,  μας δίνει τα εφόδια και ισχυρή τη σκυτάλη και σε αυτήν την κρίσιμη συγκυρία, που για μια ακόμη φορά η κυβέρνηση δοκιμάζει τις αντοχές μας με την πολιτική αυταρχισμού, να προχωρήσουμε συντεταγμένα και συλλογικά με τα σωματεία μας, τους συλλόγους διδασκόντων, μπορούμε συνεχίζοντας και κλιμακώνοντας τον αγώνα, να στείλουμε μήνυμα ότι η αξιολόγηση ούτε νομιμοποιείται, ούτε μονιμοποιείται! Θα τη σταματήσουμε!

Κανένας μόνος – Καμία μόνη!

Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ-ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΕΝ ΔΙΩΚΕΤΑΙ, ΝΙΚΑ!

Εκδήλωση αλληλεγγύης στη Θεσ/νίκη με τον πρέσβη της Κούβας - Παρ. 20/3, Πολιτιστικό Κέντρο Συκεών, 7μμ. | Πολιτιστικός Σύλλογος «Χοσέ Μαρτί» - Πόλη Αλλιώς Νεάπολης Συκεών

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος «Χοσέ Μαρτί – Αλληλεγγύη με την Κούβα» (Παράρτημα Θεσσαλονίκης), σε συνεργασία με την Πόλη Αλλιώς: Ενωτική Ανατρεπτική Παρέμβαση στον Δήμο Νεάπολης Συκεών, διοργανώνει εκδήλωση αλληλεγγύης προς την Κούβα με τίτλο: «Η Κούβα δεν είναι μόνη: Διεθνής αλληλεγγύη σε δύσκολους καιρούς»
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Πολιτιστικό Κέντρο Συκεών (Κομνηνών 38), στις 19:00.

Στόχος της εκδήλωσης είναι η ενημέρωση γύρω από τις σημερινές διεθνείς εξελίξεις, τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Κούβα, καθώς και η ανάδειξη της ανάγκης ενίσχυσης της διεθνούς αλληλεγγύης προς τον κουβανικό λαό.

Κεντρικός ομιλητής θα είναι ο Aramis Fuente Hernandez, Πρέσβης της Κούβας στην Ελλάδα, ο οποίος θα αναφερθεί στις σύγχρονες πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις που αφορούν την Κούβα και στη σημασία της διεθνούς αλληλεγγύης σε μια περίοδο αυξημένων δυσκολιών για τη χώρα.

Στην εκδήλωση θα συμμετάσχει επίσης ως ομιλητής ο:
Αλέξης Μπένος, Ομότιμος Καθηγητής Υγιεινής, Κοινωνικής Ιατρικής και Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας στην Ιατρική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης,
ο οποίος θα μιλήσει με θέμα: «Το σύστημα υγείας στην Κούβα», παρουσιάζοντας τις βασικές αρχές και τα χαρακτηριστικά του κουβανικού μοντέλου υγείας.

Παράλληλα, θα προβληθεί σύντομη μαγνητοσκοπημένη παρέμβαση του Τάκη Πολίτη, Καθηγητή στο γνωστικό αντικείμενο «Τεχνολογίες Πληροφορίας και Επικοινωνίας στην Εκπαίδευση – Διδακτική της Πληροφορικής» στο Τμήμα Ψηφιακών Συστημάτων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, ο οποίος τον τελευταίο χρόνο ζει και εργάζεται στην Κούβα ως επισκέπτης καθηγητής στο Universidad Central "Marta Abreu" de las Villas (UCLV).

Επιπλέον, μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου «Χοσέ Μαρτί – Αλληλεγγύη με την Κούβα» θα παρουσιάσουν τρόπους με τους οποίους πολίτες και συλλογικότητες μπορούν να εκφράσουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους και να στηρίξουν τον κουβανικό λαό.

Στην εκδήλωση θα διατίθενται κουπόνια ενίσχυσης της εκστρατείας #EnergíaParaLaVida /Πανευρωπαϊκή Καμπάνια Υλικής Αλληλεγγύης ~ ΜediCuba.

Το δημόσιο σχολείο ασφυκτυά! Συγκέντρωση στη ΔΔΕ Ανατ. Θεσ/νίκης, Δευτ. 16/3, 1.30μμ - Ανακοίνωση με αφορμή τον θάνατο της συναδέλφισσας Σ. Χρηστίδου

 

Αγωνιστικές Παρεμβάσεις Θεσσαλονίκης

Με αφορμή τον θάνατο της συναδέλφισσας Σοφίας Χρηστίδου

Να γίνουν αποδεκτές οι διεκδικήσεις του κλάδου

ενίσχυσης του δημόσιου σχολείου και του ρόλου του εκπαιδευτικού

Στηρίζουμε τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας των ΕΛΜΕ Δευτέρα 16/3, 1.30μμ, ΔΔΕ Αν. Θεσ/νίκης

Ο τραγικός θάνατος της συναδέλφισσας Σοφίας Χρηστίδου στη Θεσσαλονίκη συγκλόνισε βαθιά την εκπαιδευτική κοινότητα. Κι αυτό γιατί φέρνει στην επιφάνεια την αβάσταχτη σχολική καθημερινότητα για εκπαιδευτικούς και μαθητές, τις αντιφάσεις και τα αδιέξοδα που συσσωρεύονται στο δημόσιο σχολείο που ασφυκτιά.

Στην τεράστια συζήτηση που έχει ανοίξει για τη συμπεριφορά μαθητών και εκπαιδευτικών μέσα στο σχολείο και για τις ευθύνες τους στο παιδαγωγικό κλίμα και στην εκπαιδευτική διαδικασία, όχι μόνο σήμερα, αλλά διαχρονικά, το συνηθέστερο είναι η ευθύνη να μεταβιβάζεται πότε στους μαθητές και πότε στους εκπαιδευτικούς. Όμως, οι δύο αυτοί παράγοντες της εκπαιδευτικής διαδικασίας δε λειτουργούν σε κενό, αλλά μέσα στην κοινωνία της οποίας καθρέφτης είναι το σχολείο, ενώ υπάρχει ένας τρίτος παράγοντας που την καθορίζει και δεν είναι άλλος από την ασκούμενη εκπαιδευτική πολιτική η οποία καθορίζει τη σχολική ζωή, αλλά και την ίδια τη ζωή μαθητών και εκπαιδευτικών.

Η κατάσταση είναι περίπλοκη και βαθιά σύνθετη. Όταν η κοινωνία βιώνει κρίση, ανισότητες, απαξίωση των συλλογικών αξιών και βαθιά απογοήτευση για το μέλλον, το σχολείο δεν μπορεί παρά να αντανακλά όλα αυτά.

Οι σημερινοί μαθητές κουβαλούν την ένταση και τα αδιέξοδα μιας κοινωνίας που έχει σημαδευτεί βαθιά από την οικονομική κρίση, την υγειονομική κρίση και την αποδιάρθρωση των κοινωνικών δεσμών. Μεγαλώνουν μέσα σε ένα περιβάλλον αβεβαιότητας, κοινωνικής πίεσης και έλλειψης προοπτικής. Είναι τα παιδιά του εγκλεισμού της καραντίνας, της τηλεκπαίδευσης, του κινητού και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης που αναπαράγουν διαρκώς τα πρότυπα και τις αξίες του κυρίαρχου ανταγωνιστικού συστήματος, καλλιεργώντας την απομόνωση, την ατομικότητα, τη βία και την επιθετικότητα αντί της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης. Το σχολείο των συνεχών εξετάσεων, του ανταγωνισμού, της πίεσης, της διάψευσης προσδοκιών, βιώνεται από πολλούς μαθητές ως ξένο, εχθρικό και αδιάφορο για τις πραγματικές τους ανάγκες. Την ίδια στιγμή κάθε αγωνιστικό σκίρτημα και διεκδίκηση για ένα καλύτερο σχολείο, που σηματοδοτεί και την επαφή με τις αξίες της συλλογικής διεκδίκησης και της αλληλεγγύης, μια στάση κοινωνικής ευθύνης, θεωρείται παραβατική συμπεριφορά.

Από την άλλη πλευρά, οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί βάλλονται από παντού. Στοχοποιούνται. Ενοχοποιούνται. Και όλο και συχνότερα διώκονται διοικητικά και πειθαρχικά. Χωρίς ουσιαστική στήριξη από το Υπουργείο Παιδείας. Χωρίς επαρκείς δομές ψυχοκοινωνικής υποστήριξης στα σχολεία. Χωρίς την αναγνώριση που αξίζει στο εκπαιδευτικό τους έργο. Καλούνται να σταθούν μόνοι, συχνά φοβισμένοι, μέσα σε ένα σχολείο όπου το οξυγόνο λιγοστεύει –και για τους μαθητές και για τους ίδιους. Απαξιώνονται και λοιδορούνται στα μέσα ενημέρωσης, οδηγούνται με χειροπέδες στο αυτόφωρο μετά από μια καταγγελία.

Το Υπουργείο Παιδείας και η ασκούμενη κυβερνητική πολιτική, μετατρέπουν την παιδαγωγική πράξη σε μηχανισμούς επιτήρησης, με την ποινικοποίηση της μαθητικής ζωής και τον πολύπλευρη αμφισβήτηση των εκπαιδευτικών. Αντί να ενισχύσει τη δημόσια εκπαίδευση, να καλύψει τις πραγματικές μορφωτικές ανάγκες των μαθητών, να ενισχύσει τους εκπαιδευτικούς, προωθεί την κατηγοριοποίηση και ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης, υποχρηματοδοτεί τα σχολεία, ενισχύει τους ταξικούς φραγμούς, αυξάνει τις εξετάσεις. Ταυτόχρονα, υπονομεύονται συστηματικά βασικές δομές στήριξης του δημόσιου σχολείου. Τμήματα ένταξης υπολειτουργούν ή δεν στελεχώνονται, η παράλληλη στήριξη δεν καλύπτει τις ανάγκες των μαθητών και η ψυχοκοινωνική υποστήριξη παραμένει δραματικά ανεπαρκής. Οι εκπαιδευτικοί καλούνται να καλύψουν τεράστια κενά, μετακινούμενοι συχνά σε τέσσερα ή πέντε σχολεία, δεν επαρκούν και τα κενά δεν καλύπτονται, ενώ οι αναπληρωτές αναγκάζονται πολλές φορές να «αναπληρώνουν τον εαυτό τους» μέσα σε ένα καθεστώς μόνιμης ανασφάλειας.

Παράλληλα, οικοδομείται σταδιακά ένα καθεστώς διοικητικής επιτήρησης των εκπαιδευτικών. Οι ηλεκτρονικές πλατφόρμες καταγγελιών, οι διαρκείς απειλές πειθαρχικών διώξεων και η επιβολή ενός ασφυκτικού πλαισίου αξιολόγησης μετατρέπουν τον εκπαιδευτικό από παιδαγωγό σε πειθήνιο όργανο.

Όλα αυτά, και άλλα πολλά, τα βιώνουμε οι εκπαιδευτικοί, είναι η κοινή μας εμπειρία. Αποκτούν όμως άλλη διάσταση από την αυταρχική διοικητική αντίληψη που εφαρμόζεται από τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης. Μια αντίληψη που έχει δημιουργήσει ένα περιβάλλον έντονου διοικητισμού, πιέσεων, ελέγχου, φόβου, τρομοκρατίας. Συνάδελφοι που τοποθετούνται σε πολλά σχολεία και τρέχουν από τη μια άκρη της Δυτικής Θεσ/νίκης ως την άλλη της Ανατολικής, αυθαίρετες μετακινήσεις όποτε αποφασίσει η Διεύθυνση, οδηγίες για καταστρατήγηση εργασιακών δικαιωμάτων, συνδικαλιστικά δικαιώματα που αντιμετωπίζονται με διώξεις και πειθαρχικά, απαγόρευση συμμετοχής συναδέλφων σε εκδρομές, οδηγίες για περικοπή αδειών, ακόμη και αναρρωτικών, απαξίωση και αυταρχισμός προς τους εκπροσώπους των εκπαιδευτικών, ΜΑΤ και αστυνομία αντί για διάλογο και συζήτηση των προβλημάτων.

Οι Διευθύνσεις εκπαίδευσης όμως πρέπει να διασφαλίζουν την ομαλή λειτουργία των σχολείων, να παρεμβαίνουν άμεσα και εγκαίρως σε καταστάσεις που διαταράσσουν το παιδαγωγικό κλίμα, να διασφαλίζουν την ασφάλεια μαθητών και εκπαιδευτικών.

Το Υπουργείο, αδιάφορο για τις συνέπειες των επιλογών του, διέταξε κατόπιν εορτής υπηρεσιακή έρευνα και υπήρξε εισαγγελική εντολή διερεύνησης μετά το θάνατο της συναδέλφου Σοφίας Χρηστίδου. Τα ζητήματα έχουν ήδη τεθεί στο δημόσιο διάλογο και ζητούν απάντηση. Από πότε ήταν γνωστά τα προβλήματα και η διατάραξη του παιδαγωγικού κλίματος στα σχολεία; Ποιες ήταν οι ενέργειες που έγιναν από τη Διεύθυνση Ανατολικής Θεσ/νίκης για να μην οξυνθούν περαιτέρω και πάρουν ακραία μορφή;

Η Διεύθυνση Ανατολικής Θεσ/νίκης σε αυτό το πλαίσιο αντιμετωπίζει κάθε πρόβλημα που γεννιέται από την πολιτική του υπουργείου στη σχολική ζωή σαν ανεπάρκεια των εκπαιδευτικών, υπαλληλική ασυνέπεια και παράπτωμα. Έτσι επέλεξε ως μέσο επίλυσης της κατάστασης μία πρωτοφανή πρακτική, παράλληλα με τον πειθαρχικό έλεγχο, την παραπομπή της συναδέλφου σε υγειονομική επιτροπή όπου θα κρίνονταν η ικανότητα προς εργασία, η δουλειά της δηλαδή. Δεν ξέρουμε αν αυτό έχει ξανασυμβεί σε παρόμοια περίπτωση, σίγουρα όμως πρόκειται για ένα πολύ σκληρό μέτρο που στέλνει και τα ανάλογα μηνύματα.

Επειδή τα σχολεία δεν μπορούν να λειτουργήσουν με αποφασίζομεν και διατάσσομεν, με τον φόβο και την ανασφάλεια που φέρνει η αξιολόγηση και η αντίληψη ότι για κάθε πρόβλημα η λύση είναι μια πλατφόρμα και οι ποινές. Απαιτούμε λοιπόν να διερευνηθούν όλα τα γεγονότα που οδήγησαν στο θάνατο τη Σοφία Χρηστίδου χωρίς καμία συγκάλυψη και μετάθεση ευθυνών.

Οι εκπαιδευτικοί απαιτούμε σεβασμό πρώτα από την πολιτεία. Αναγνώριση του ρόλου και του έργου του εκπαιδευτικού, ικανοποίηση των αιτημάτων του εκπαιδευτικού κινήματος, ενίσχυση του δημόσιου σχολείου. Στηρίζουμε ο ένας τον άλλον με αλληλεγγύη και ενσυναίσθηση, λέμε όχι στον ατομικισμό, τον ανταγωνισμό, την αδιαφορία. Συσπειρωνόμαστε στα σωματεία μας. Στηρίζουμε τον εαυτό μας, τους συναδέλφους, τους μαθητές μας, τη ζωή μας. Στηρίζουμε τις κινητοποιήσεις των ΕΛΜΕ και καλούμε τους συναδέλφους στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας τη Δευτέρα 16/3 στις 1.30μμ στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης.