ανεξάρτητες
αυτόνομες αγωνιστικές ριζοσπαστικές
ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Π.Ε.
4-10-2016
Η «ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ» ΣΤΗΝ ΕΙΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ΚΑΙ Ο
ΟΡΙΖΟΝΤΙΟΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕΤΟΣ «ΚΟΦΤΗΣ» ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΣΤΗΡΙΞΕΙΣ
Το σχολείο «της ισότητας και της ποιότητας»
ευαγγελίστηκε για μια ακόμη φορά ο υπουργός παιδείας Νίκος Φίλης κατά την
τοποθέτησή του στη Βουλή την Τετάρτη 26/9 με τις αντιφάσεις ανάμεσα στο
φερόμενο ως πρόταγμα και την ουσία, να συνιστούν ευθεία βολή απέναντι και στα
δικαιώματα των μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Χιλιάδες παιδιά που
δικαιούνται πλήρη παράλληλη στήριξη βάσει γνωματεύσεων των ΚΕΔΔΥ βρίσκονται
αρχές Οκτώβρη είτε αστήρικτα στο πλαίσιο της γενικής τάξης, είτε με εκ
περιτροπής στήριξη. Με βάση τις τοποθετήσεις των αναπληρωτών, οι παράλληλες
στηρίξεις μοιράζονται κατά πλειοψηφία σε δύο, τρία, τέσσερα ακόμα και πέντε
παιδιά, σε ένα, δύο, τρία σχολεία γεγονός που μεταφράζεται απλά σε υποστήριξη
1-2-3 ώρες την ημέρα ή 1-2-3 μέρες τη βδομάδα. Την ίδια στιγμή οι ειδικές
επιτροπές ανά διεύθυνση με τη συμμετοχή διευθυντών εκπαίδευσης, συμβούλων ειδικής
και γενικής αγωγής και προϊσταμένων ΚΕΔΔΥ, αποφασίζουν ποια κενά θα δοθούν και
ποια όχι, με λίγα λόγια ποια παιδιά δικαιούνται λιγότερο ή περισσότερο
παράλληλη στήριξη.
Αναμφίβολα η εμπέδωση της παράλληλης στήριξης σε
ρόλο part-time ικανοποίησης εκπαιδευτικών αναγκών έρχεται να επιβεβαιώσει το
ίδιο το περιεχόμενο του «σχολείου για όλα τα παιδιά», ένα φθηνό σχολείο με
ρευστές δομές που δεν εξασφαλίζουν την αναγκαία σταθερή ειδική εκπαιδευτική
παρέμβαση των μαθητών με αναπηρία ή ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Μια ματιά
στα στοιχεία (140 προσλήψεις νηπιαγωγών ΕΑΕ, 1.000 προσλήψεις δασκάλων ΕΑΕ και
241 αναπληρωτές μειωμένου ωραρίου ειδικής στη Δ.Ε., ενώ 5.500 αιτήματα για
παράλληλη στήριξη μένουν στα συρτάρια του υπουργείου παιδείας…) αποδεικνύει
σαφώς τι κρύβεται πίσω από την προωθούμενη φιλοσοφία της συνεκπαίδευσης: την
επίτευξη του στόχου της πλήρους ένταξης στα γενικά σχολεία χέρι-χέρι με τη
μείωση του οικονομικού κόστους. Στις μεθοδεύσεις του υπουργείου στο παράδειγμα
της παράλληλης στήριξης εμφανίζεται δειλά-δειλά η στόχευση της αναπροσαρμογής
της αναλογίας εκπαιδευτικών-μαθητών ΕΑΕ στο μέτρο του ενός εκπαιδευτικού ΕΑΕ
ανά σχολική μονάδα. Αναρωτιόμαστε όμως πώς συμβαδίζει η ισότιμη εκπαίδευση των
μαθητών μας με την περιστολή των δικαιωμάτων τους και την υποστελέχωση της
ειδικής αγωγής χάριν της επιβολής δημοσιονομικών περιορισμών στο μορφωτικό
αγαθό και της λογιστικής μείωσης του εκπαιδευτικού προσωπικού.
Δεν ξεχνάμε άλλωστε ότι η χιλιοειπωμένη
«προτεραιότητα στην ειδική αγωγή » υπήρξε εύρημα της Διαμαντοπούλου το 2010,
χρονιά κατά την οποία μπήκαν σωρηδόν τα προγράμματα ΕΣΠΑ στην εκπαίδευση,
σηματοδοτώντας αφενός την απόσυρση του κράτους από την υποχρέωση παροχής
δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης και αφετέρου την περαιτέρω ελαστικοποίηση της
εργασίας. Η δήθεν «προτεραιότητα» μας επισημαίνει μόνο ότι η ειδική εκπαίδευση
υπήρξε ανέκαθεν προπομπός της ιδιωτικοποίησης της δημόσιας εκπαίδευσης και
πεδίο δόξης λαμπρό για την εφαρμογή ευέλικτων σχέσεων εργασίας. Συνάδελφοι
αναπληρωτές ΕΑΕ παραμένουν αδιόριστοι έπειτα από 15 χρόνια συναπτών συμβάσεων
εργασίας, χιλιάδες θέσεις σε δομές ΕΑΕ εναπόκεινται σε ευκαιριακή κάλυψη
ανάλογα με τις διαθέσιμες πιστώσεις, γονείς εξαναγκάζονται να πληρώνουν
υπέρογκα ποσά σε θεραπείες, ελλείψει μάλιστα πλήρους ασφαλιστικής κάλυψης, αλλά
και να προσλαμβάνουν ιδιωτικές παράλληλες στηρίξεις με αποτέλεσμα την εισαγωγή
της μαύρης, υποαμοιβόμενης εργασίας μέσα στα δημόσια(;) σχολεία.
