Παρεμβάσεις στο δημόσιο για ΑΔΕΔΥ: Η κυβέρνηση επιτίθεται και ο απεργιακός αγώνας αναβάλλεται!

 

 ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ –ΚΙΝΗΣΕΙΣ –ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ στο ΔΗΜΟΣΙΟ

http://paremvaseisdimosiou.blogspot.gr/ dimosio.paremvasis@gmail.com

Η κυβέρνηση επιτίθεται και ο απεργιακός αγώνας αναβάλλεται!

Νέα στάση εργασίας – διευκολυντική και μόνο στην Αττική - 16/9 από την ΑΔΕΔΥ

«Όποιος δε θέλει να ζυμώσει 10 μέρες κοσκινίζει»

Την ώρα που η κυβέρνηση συνεχίζει την επίθεση με την συζήτηση 16/9 για τη Συνταγματική Αναθεώρηση στη Βουλή, την ρητή άρνηση 13^ου και 14^ου μισθού και των εξαγγελιών κοροϊδία στη ΔΕΘ και την ακρίβεια, η ΑΔΕΔΥ καλεί ξανά σε διευκολυντική στάση εργασίας μόνο στην Αττική στις 16/9. Έχει προηγηθεί η στάση εργασίας στις 14/7 στην έναρξη της διαδικασίας της Συνταγματικής αναθεώρησης και η συγκέντρωση συνδικαλιστικών στελεχών στις 31/8 στο Υπ Οικονομικών ως «απάντηση» στην απόφαση του ΣτΕ που νομιμοποιούσε την περικοπή των δώρων. Η συγκέντρωση των περίπου 100 συνδικαλιστών!!! καθορίστηκε την ώρα της συνεδρίασης του Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ και το οδήγησε σε μια fasttrack συνεδρίαση για να πραγματοποιηθεί η κινητοποίηση.

Στην Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ, την Πέμπτη 10/09, επαναλήφθηκε το σκηνικό που στήθηκε στο Γενικό Συμβούλιο στις 31/8, όπου η πρόταση της ΔΑΣ, στο όνομα της «προετοιμασίας για την επιτυχία της απεργίας» – χωρίς συγκεκριμένη ημερομηνία – μετατοπίζεται στο 3^ο 10ήμερο του Οκτώβρη, αν προκύψει τότε η ψήφιση των μέτρων της ΔΕΘ και η πιθανή «προοπτικής κλιμάκωσης και συνάντησης με τον ιδιωτικό τομέα». Η πρόταση υπερψηφίστηκε από την ΔΑΚΕ και την ΕΑΕΚ – όπως και στο ΓΣ- για να συσπειρώσει στη συνέχεια και την ΔΗΣΥΠ, τη Συνδικαλιστική Ανατροπή , αλλά και το Δίκτυο Ανεξ. συνδικαλιστών (ΟΤΑ) και την ΕΑΣ που δήλωσαν συμφωνία.

Απορρίφθηκε η πρόταση των Παρεμβάσεων, και στο ΓΣ και στην ΕΕ, για έναρξη αποφασιστικού απεργιακού αγώνα με 48ωρη απεργία στις 30/09 και 1/10 με δυνατότητα συνάντησης των αγωνιζόμενων κλάδων – ήδη υπάρχει πρόταση στις ΓΣ από τη ΔΟΕ για απεργία 30/9 – αλλά και πανεργατική απεύθυνση στις 1/10, με πολύμορφη προετοιμασία με ενημερώσεις, συλλαλητήρια, καταλήψεις, οριζόντιου από τα κάτω συντονισμού σωματείων και συλλογικοτήτων και άμεση συνέχεια και κλιμάκωση. Η Συνδικαλιστική Ανατροπή, αν και κατέθεσε πρόταση για 48ωρη απεργία στις 14-15 Οκτωβρίου με την προοπτική της κλιμάκωσης, τελικά μπήκε στη συζήτηση για το τρίτο δεκαήμερο του Οκτωβρίου, χωρίς καμιά δέσμευση ούτε για το αν θα είναι 24ωρη ή 48ωρη ούτε για το αν θα υπάρχει συνέχεια και κλιμάκωση.

Αντί μετά την απόφαση του ΣτΕ για τα δώρα, που έδειξε ότι η αφλογηστία της ΑΔΕΔΥ με στάσεις εργασίας (Φλεβάρης 2026) και συγκεντρώσεις συνδικαλιστών (πριν το Πάσχα 2026) χωρίς σύγκρουση με την κυβερνητική πολιτική δεν φέρνει αποτελέσματα και χρειάζεται απεργιακή αντεπίθεση

Αντί μετά τα μαζικά συλλαλητήρια στη ΔΕΘ να υπάρξει κατεύθυνση γενικού ξεσηκωμού με Γενικές συνελεύσεις παντού και συγκεκριμένο απεργιακό πρόγραμμα διαρκείας, που θα ενώνει τους εργαζόμενους στον αγώνα για την αποσταθεροποίηση και την ανατροπή της πολιτικής της κυβέρνησης που βρίσκεται απονομιμοποιημένη από την λαϊκή δυσαρέσκεια και τα σκάνδαλα, για μια ακόμη φορά οι παρατάξεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού - παρέα με τη ΔΑΣ- μεταθέτουν από συνεδρίαση σε συνεδρίαση τις αποφάσεις και ροκανίζουν πολύτιμο χρόνο για τους εργαζόμενους, τον οποίο χρησιμοποιεί η κυβέρνηση τόσο για να υλοποιήσει την αντιλαϊκή της πολιτική όσο και για να ελιχθεί. Χαρακτηριστικό των επιδιώξεων της ΔΑΚΕ είναι το ότι απέτρεψε την ψήφιση πρότασης για 48ωρη απεργία, ψηφίζοντας την πρόταση της ΔΑΣ για μετατόπιση της απεργίας στο τρίτο δεκαήμερο αλλά δεν ψήφισε καμιά κινητοποίηση πέρα από … συσκέψεις και περιοδείες.

Η επίθεση στους εργαζόμενους μαίνεται! Ο κυβερνητικός συνδικαλισμός αποδέχεται την πολεμική οικονομία και τη σταθερότητα…

Σε μια περίοδο που ο πόλεμος και η πολεμική οικονομία αρπάζουν 7 δις για τους νατοϊκούς εξοπλισμούς και 5 δις δώρο στο δολοφονικό κράτος του Ισραήλ για την τρύπια «ασπίδα του Αχιλλέα», που δεν προστάτεψε ούτε το Ισραήλ, και τα ετήσια κέρδη των μεγάλων επιχειρήσεων απογειώνονται όπως και τα έσοδα του κράτους και τα πλεονάσματα ως αποτέλεσμα της φοροληστείας των εργαζόμενων, διαμορφώνουν ένα πλαίσιο συζήτησης που εργαλειοποιείται από εθνικισμό και ρατσισμό, ενώ ταυτόχρονα χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση ως άλλοθι για την οικονομική πολιτική και τους εξοπλισμούς για να ενισχύσει τα εκβιαστικά διλήμματα και τη συναίνεση των εργαζόμενων και της νεολαίας. Σε πλήρη ευθυγράμμιση με το κυρίαρχο αφήγημα της πολεμικής οικονομίας και της ανάπτυξης υπεραμύνθηκαν των εξοπλισμών και του πλαισίου Σταθερότητας της ΕΕ στο Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ τόσο η ΔΑΚΕ όσο και η ΔΗΣΥΠ - προβάλλοντας την «τούρκικη απειλή» και επαναλαμβάνοντας τα περί «ισχυρής Ελλάδας» - ενώ η ΕΑΕΚ και η Συνδικαλιστική Ανατροπή προσπάθησε να στηρίξει ότι οι διεκδικήσεις μας «χωράνε» στην πολιτική του πολέμου και της σταθερότητας της ΕΕ.

Η εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, με την ευθύνη της κυβέρνησης και τη συναίνεση ή ανοχή των υπολοίπων αστικών κομμάτων, λειτουργεί ως μέγγενη που συνθλίβει δικαιώματα και έχει τελικά ως καύσιμο υλικό τη ζωή όλων μας και ιδιαίτερα των νέων που καλούνται να υπερασπιστούν τα αμερικανονατοϊκά συμφέροντα, τις βάσεις και τα Σαουδαραβικά πετρέλαια και τα τάνκερ των εφοπλιστών, που πλουτίζουν από την κρίση και τον πόλεμο.

Η ακρίβεια και η φοροληστεία, η διάλυση του ΕΣΥ, των δομών πρόνοιας, το βάθεμα των κοινωνικών ανισοτήτων και η ιδιωτικοποίηση στην εκπαίδευση, το ξεπούλημα των δημόσιων υποδομών καθιστούν την καθημερινότητα αβίωτη. Καταστολή, εκφοβισμός, περιστολή των δημοκρατικών και συνδικαλιστικών ελευθεριών και δικαιωμάτων για όποιον αντιδρά και αγωνίζεται. ΟΠΕΚΕΠΕ, παρακολουθήσεις, Τέμπη, Πύλος, πυρκαγιές και φυσικές καταστροφές συμπληρώνουν την εικόνα μιας χώρας που το καθεστώς Μητσοτάκη αγκαλιά με τον Νετανιάχου, παρακολουθεί, εκβιάζει, θρέφει κομματικούς ημετέρους χρησιμοποιώντας τον κρατικό μηχανισμό και συγκαλύπτει ελέγχοντας τη δικαστική εξουσία.

Η παρατεταμένη προεκλογική περίοδος παράγει εξαγγελίες-ψίχουλα με αυξήσεις κοροϊδία της τάξης του 1-1,5 ευρώ τη μέρα καθαρά στο μέλλον, που θα εξανεμιστούν από την ακρίβεια και τη φορολογία πριν και αν δοθούν. Κυρίως όμως ενδυναμώνει τις αυταπάτες για μια διαφορετική πολιτική μέσα από κοινοβουλευτική εναλλαγή. Όσο μέσα στη βουλή η αστική αντιπολίτευση συμπορεύεται στους βασικούς πολιτικούς άξονες, (πόλεμος-ΝΑΤΟ-ΗΠΑ-ΕΕ-Δημοσιονομικό Σύμφωνο κλπ) και πλασάρεται ως έντιμη, αξιόπιστη, αδέκαστη διαχειρίστρια του ίδιου περιεχομένου αλλά διαφορετικού περιτυλίγματος,το αποτέλεσμα για το λαό - όσο ο ίδιος παραμένει θεατής των εξελίξεων - θα παραμένει το ίδιο. Ούτε αποτελεί διέξοδο η από τα αριστερά συσσώρευση δυνάμεων και εξαγωγή συμπερασμάτων σε μια κοινοβουλευτική κεφαλαιοποίηση της οργής και της δυσαρέσκειας που καταλήγει και αυτή σε συμβολικές κινητοποιήσεις ενώ αρνείται και δεν οργανώνει τη σύγκρουση των εργαζόμενων με την αντιλαϊκή πολιτική.

Η αλλαγή των κοινοβουλευτικών συσχετισμών (όπως και στο παράδειγμα των νομικών ενεργειών πχ προσφυγή για 13^ο-14^ο) όχι μόνο δεν είναι πανάκεια και δεν μπορούν να υποκαταστήσουν το να βγει ο λαός στο προσκήνιο και με τους αγώνες του να καθορίσει τις εξελίξεις. Και στην προκειμένη περίπτωση το συνδικαλιστικό κίνημα παραμένοντας στο περιθώριο ως βραχίονας εκτόνωσης της δυσαρέσκειας και κομματικό-εκλογικό συμπλήρωμα χωρίς διάθεση αγώνα και σύγκρουσης, ανακυκλώνει τη δυσπιστία προς το ίδιο και υπονομεύει κάθε συλλογική προσπάθεια.

ΑΓΩΝΑΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ, ΤΗΝ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΤΑΓΗ

Σήμερα περισσότερο από ποτέ είναι ανάγκη να ξαναγυρίσουμε στο αλφαβητάρι των αγώνων που είναι η συλλογικότητα, η αλληλεγγύη και η απεύθυνση στη βάση, στα πρωτοβάθμια σωματεία, για να ξεπεράσουμε την απογοήτευση που σπέρνει η συνδικαλιστική γραφειοκρατία προτείνοντας ένα πρόγραμμα δράσης που να αντιστοιχεί στην αντιπαράθεση με την αντιλαϊκή πολιτική της ΝΔ και το οποιοδήποτε εναλλακτικό διαχειριστικό κυβερνητικό σχήμα θέλει προκύψει μετά τις εκλογές.

Η ΑΔΕΔΥ όφειλε να καλέσει σε ξεσηκωμό με άξονες τον αγώνα για 1. πραγματικές αυξήσεις ενάντια στην ακρίβεια 2. Για μόνιμη και σταθερή εργασία ενάντια στην ελαστική και την αύξηση του χρόνου εργασίας και την εντατικοποίηση – βαθύτερη εκμετάλλευση(ωράριο, συμβασιούχοι, επισφάλεια, διορισμοί) 3.για την υπεράσπιση της δημόσιας περιουσίας ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις με επιστροφή στο δημόσιο και υπεράσπιση του κοινωνικού χαρακτήρα των αγαθών της υγείας-πρόνοιας, της παιδείας, ενέργειας, νερού, συγκοινωνιών και των δημοσίων υπηρεσιών απέναντι στην εμπορευματοποίηση. 4. Συνδικαλιστικές και δημοκρατικές ελευθερίες, Πειθαρχικές διώξεις, ν. Χατζηδάκη και 5. Ενάντια στον πόλεμο - πολεμική οικονομία, τους εξοπλισμούς και τα Μνημόνια - Σύμφωνα σταθερότητας και την ανάπτυξη των κερδών.

Η ΑΔΕΔΥ όφειλε να συντονίσει τον αγώνα των κλάδων (Ομοσπονδιών) με κατεύθυνση τη συνάντηση και κοινή διεκδίκηση με τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα, τους φτωχούς αγρότες, την εργαζόμενη και σπουδάζουσα νεολαία για ένα παλλαϊκό ξεσηκωμό.

Να διαμορφώσουμε ένα πρόγραμμα δράσης που θα στηρίζεται στη βάση, τις ΓΣ και επιτροπές αγώνα για ένα πολύμορφο αγώνα διαρκείας με επαναλαμβανόμενες απεργιακές κινητοποιήσεις ((48ωρων/24ωρων) σε εβδομαδιαία βάση.

Η ΑΔΕΔΥ αρνείται ακόμα και την αρχή ενός τέτοιου αγώνα με μια 48ωρη απεργία όπως προτείναμε και στα δύο τελευταία ΓΣ ως Παρεμβάσεις. Κινείται στην αντίθετη κατεύθυνση της αποσυσπείρωσης και της απογοήτευσης των εργαζόμενων.

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ

Να αποφασίσουμε και να επιβάλουμε από τα πρωτοβάθμια σωματεία μας, με ΓΣ, με απεργιακές επιτροπές και συντονισμό σχέδιο ανατρεπτικού αγώνα.

• Απέναντι στην πλήρως απονομιμοποιημένη πολιτικά κυβέρνηση δεν προσδοκούμε τη «σωτηρία» στους επίδοξους σωτήρες του μεταβαλλόμενου πολιτικού σκηνικού. Καμιά αναμονή στις κοινοβουλευτικές εξελίξεις. Καμιά ανάθεση. Τη διέξοδο για την ικανοποίηση των αναγκών των εργαζόμενων θα δώσουν οι εργαζόμενοι με τον αποφασιστικό αγώνα τους.

• Να μπλοκάρουμε την αντιδραστική Συνταγματική αναθεώρηση

• Να ανατρέψουμε τα Προγράμματα «Σταθερότητας», τα «ματωμένα» πλεονάσματα και τα δημοσιονομικά σύμφωνα της ΕΕ που φέρνουν φτώχεια, ακρίβεια, άθλιους μισθούς, ομηρία συμβασιούχων, υπερεργασία και ιδιωτικοποιήσεις

• Να ανατρέψουμε την πολιτική της φτώχειας, των ιδιωτικοποιήσεων, του πολέμου, του αυταρχισμού, της συγκάλυψης και των σκανδάλων

ΑΠΕΡΓΙΑΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΡΑ!

• ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΜΟΝΗ! ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ από τα κοινοβουλευτικά παζάρια και τις αναδιατάξεις κομμάτων και προσώπων που υπηρετούν την κυρίαρχη πολιτική.

13/9/2026

Παρεμβάσεις ΔΕ: Η μεγαλειώδης πανεργατική απεργία στις 10 Ιούνη φωτίζει το δρόμο! Να συνεχίσουμε και να κλιμακώσουμε με νέα πανεργατική απεργία

 

 ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΔΕ

Η μεγαλειώδης πανεργατική απεργία στις 10 Ιούνη φωτίζει το δρόμο!

Να συνεχίσουμε και να κλιμακώσουμε τον αγώνα με νέα πανεργατική απεργία μέχρι την ανατροπή του αντεργατικού εκτρώματος!

Συνάδελφοι,

Η Πέμπτη 10 Ιουνίου αποτελεί ορόσημο για το εργατικό και λαϊκό κίνημα. Οι δρόμοι της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και πολλών άλλων πόλεων σε όλη τη χώρα, πλημμύρισαν από τη μαζική συμμετοχή των εργαζομένων στην 24ωρη γενική πανεργατική απεργία. Παρά τις προσπάθειες των κυβερνητικών επιτελείων να πείσουν τον κόσμο της εργασίας «πόσο θετικά είναι τα μέτρα», οι εργαζόμενοι τόσο στον ιδιωτικό όσο και στο δημόσιο τομέα έχουν καταλάβει ότι η πολιτική αυτή έρχεται να βάλει ταφόπλακα στις πιο θεμελιώδεις εργατικές κατακτήσεις, στο 8ωρο και τις συλλογικές συμβάσεις, θέλει να βάλει στο γύψο τα συνδικάτα, τα δημοκρατικά – συνδικαλιστικά δικαιώματα και τις πολιτικές ελευθερίες. Η πολιτική τους στρώνει το έδαφος στην πιο βάναυση εκμετάλλευση των εργαζομένων, ανοίγει το δρόμο για να εξαπολυθεί η πιο στυγνή τρομοκρατία της εργοδοσίας απέναντι στους εργαζόμενους και την οργανωμένη πάλη τους.

Τα σχέδια των δυνάμεων της υποταγής και της συνθηκολόγησης που επιχείρησαν να υπονομεύσουν την 24ρη απεργία, μεταθέτοντάς τη και μετατρέποντάς τη σε «κινητή γιορτή» δεν πέρασαν. Ο κόσμος της δουλειάς και του μόχθου ανταποκρίθηκε μαζικά και μαχητικά στο προσκλητήριο για γενική απεργία που κήρυξαν τα συνδικάτα, κατέβηκε αποφασιστικά στους δρόμους και τα συλλαλητήρια, εξέφρασε την αγωνιστική του διάθεση να παλέψει για να υπερασπίσει τα δικαιώματά του, να βάλει φρένο στην αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης και της εργοδοσίας. Η μαζική συμμετοχή στην απεργία και τα συλλαλητήρια σε όλη τη χώρα αποτελούν μια πολύ σημαντική παρακαταθήκη για το εργατικό – συνδικαλιστικό κίνημα, φωτίζουν το δρόμο που πρέπει να βαδίσουμε το επόμενο διάστημα. Το δρόμο του αποφασιστικού και ενιαίου πανεργατικού αγώνα για να μην ψηφιστούν τα αντεργατικά μέτρα, για να ανατραπεί συνολικά η πολιτική της κυβέρνησης και του μεγάλου κεφαλαίου.

Την ώρα που η κυβέρνηση σχεδιάζει να ψηφίσει το αντεργατικό έκτρωμα στις 17 του Ιούνη στη Βουλή για τους εργαζόμενους ο μόνος δρόμος που δίνει ελπίδες νίκης είναι η συνέχιση και η κλιμάκωση του απεργιακού αγώνα. Οι Αγωνιστικές Παρεμβάσεις Συσπειρώσεις Κινήσεις ΔΕ καλούμε τις ΕΛΜΕ αλλά και την ΟΛΜΕ να ασκήσουν τη μέγιστη δυνατή πίεση προς την ΑΔΕΔΥ ώστε να υπάρξει και νέο απεργιακό βήμα με 48ωρη ή 24ωρη γενική απεργία την επόμενη εβδομάδα. Σε κάθε Δήμο σε κάθε γειτονιά, σε κάθε χώρο δουλειάς, να αξιοποιήσουμε το σύντομο χρονικό διάστημα που απομένει για να πρεσβεύσουμε το πνεύμα του ξεσηκωμού, με συγκεντρώσεις και συζητήσεις. Επειδή εμείς και οι αγώνες μας – και όχι οι ψηφοφορίες στα βουλευτικά έδρανα – μπορούν να νικήσουν, πρέπει η κάθε κεντρική πλατεία, να γίνει χώρος ενημέρωσης και δράσης με την ευθύνη των συνδικάτων.

Εμείς οι πολλοί, οι άνθρωποι του μόχθου, οι παραγωγοί του πλούτου, περικυκλώνουμε την Βουλή δεν φεύγουμε, ασκούμε την μέγιστη δυνατή πίεση ώστε να ανατραπούν τα σχέδια τους.

Τα συνδικάτα να κηρύξουν νέα πανεργατική απεργία!

Όλοι στον αγώνα για να ανατραπεί το αντεργατικό έκτρωμα!

Κάτω η πολιτική κυβέρνησης – ΕΕ – κεφαλαίου!

Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2021

Αγωνιστικές Παρεμβάσεις

Συσπειρώσεις Κινήσεις ΔΕ

Παρεμβάσεις ΔΕ-ΠΕ: Τέρμα στον εκφυλισμό, την απεργοσπασία και το ξεπούλημα των αγώνων των εργαζομένων. Για την επαίσχυντη απόφαση της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ να αναβάλλει την απεργία στις 3/6

 

 

	ανεξάρτητες αυτόνομες αγωνιστικές ριζοσπαστικές
	ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΠΕ
	ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΔΕ

www.paremvasis.gr , paremvasisdoe@gmail.com   210 3242144  http://www.paremvasis.gr/?p=8694

www.paremvaseisde.gr, paremvaseis.de@gmail.com 210 3318 624

ΤΕΡΜΑ ΣΤΟΝ ΕΚΦΥΛΙΣΜΟ, ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΟΣΠΑΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Για την επαίσχυντη απόφαση της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ να αναβάλλει την απεργία στις 3/6

Κοινή δήλωση των

Γιάννη Αναγνωσταρά, Μάγιας Σταυροπούλου, Γιάννη Σαμοΐλη και Χρίστου Σόφη

Εκπροσώπων των Αγωνιστικών Παρεμβάσεων ΠΕ – ΔΕ στα ΔΣ των ΔΟΕ και ΟΛΜΕ

Είναι γνωστό ότι η ΑΔΕΔΥ είχε κηρύξει 24ωρη πανδημοσιοϋπαλληλική απεργία για την Πέμπτη 3 Ιουνίου ενώ την ίδια απόφαση είχαν πάρει τα Εργατικά Κέντρα Αθήνας – Πειραιά μαζί με δεκάδες σωματεία και συνδικάτα. Παραμονές λοιπόν της απεργίας ενώ ήταν σε εξέλιξη όλη η προσπάθεια για την μεγαλύτερη δυνατή επιτυχία αναδεικνύοντας παράλληλα την επιτακτική ανάγκη κλιμάκωσης, με νέες μαζικές συγκεντρώσεις και νέα απεργία απέναντι στο ιστορικής πρόκλησης νόμο που καταργεί το 8ωρο, μεγιστοποιεί την εκμετάλλευση του εργαζόμενου με την παραπέρα κλοπή του εργάσιμου χρόνου, ορίζει με ωμό τρόπο την παρέμβαση της εργοδοσίας και του κράτους στο συνδικαλισμό και βάζει απεργίες και συνδικάτα στο γύψο, που διαλύει τις Συλλογικές συμβάσεις, μετατρέποντας τον εργαζόμενο σε σκλάβο η συνδικαλιστική πλειοψηφία της ΑΔΕΔΥ και του ΕΚΑ προχώρησαν σε ένα απαράδεκτο συνδικαλιστικό πραξικόπημα. Με συνοπτικές διαδικασίες, οι συνδικαλιστικές δυνάμεις της ΝΔ, του ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ συνεπικουρούμενοι από το ΠΑΜΕ/ΚΚΕ σαν έτοιμες από καιρό προχώρησαν σε στροφή 180 μοιρών και μέσα σε κλίμα «ομοψυχίας» ανέβαλαν την απεργία και την μετέθεσαν για τις 10 Ιούνη! Αιφνιδιαστικά επιχειρεί να δημιουργήσει τετελεσμένα μπροστά στις αποφάσεις δεκάδων σωματείων και ομοσπονδιών.

Αφορμή στάθηκε η απόφαση της ΓΣΕΕ να κηρύξει απεργία στις 10 Ιουνίου. Είναι γνωστός ο βρώμικος και προδοτικός ρόλος που παίζει η συνδικαλιστική ηγεσία της ΓΣΕΕ η οποία ξεπουλά τα συμφέροντα των εργαζομένων, έχει μετατραπεί σε συνώνυμο του περίφημου «κοινωνικού εταιρισμού» ενώ μόλις πρόσφατα ανακάλυψε και «θετικές πλευρές» στο νομοσχέδιο.

Με την απόφαση αυτή οι κυρίαρχες συνδικαλιστικές δυνάμεις της ΝΔ, του ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ, μαζί με το ΠΑΜΕ/ΚΚΕ σε ρόλο συμπληρώματος, βαθαίνουν την κρίση και υποχώρηση του εργατικού – συνδικαλιστικού κινήματος. Αυτές οι συνδικαλιστικές δυνάμεις της ήττας και της υποταγής αναπαράγουν για μια ακόμα φορά σαν φάρσα την απεργία – φάντασμα ενάντια στο ν. Κατρούγκαλου της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, με μοναδικό επιχείρημα για να «μην τα χαλάσουμε με τη ΓΣΕΕ» όπως έλεγαν και τότε, με οδυνηρές συνέπειες για τους εργαζόμενους.

Ο Μ. Ρίζος (ΕΕ ΑΔΕΔΥ από Παρεμβάσεις) στο Κόκκινο 105.5 για την ακύρωση της απεργίας στις 3/6 [Ηχητικό]

 

 

Παρεμβάσεις στο δημόσιο: Για την επαίσχυντη απόφαση της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ να ακυρώσει την απεργία στις 3/6 και να την μετακινήσει για τις 10/6

 ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ –ΚΙΝΗΣΕΙΣ –ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ στο ΔΗΜΟΣΙΟ

http://paremvaseisdimosiou.blogspot.gr/                                 dimosio.paremvasis@gmail.com

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΔΕΝ ΑΝΑΣΤΕΛΛΟΝΤΑΙ, ΔΕΝ ΑΝΑΒΑΛΛΟΝΤΑΙ,

ΔΕΝ ΞΕΠΟΥΛΙΟΥΝΤΑΙ

ΤΕΡΜΑ ΣΤΑ ΠΑΖΑΡΙΑ ΤΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΩΝ

 

Για την επαίσχυντη απόφαση της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ να ακυρώσει την απεργία στις 3/6 και να την μετακινήσει για τις 10/6

Δήλωση των εκπροσώπων των Παρεμβάσεων στο ΓΣ της ΑΔΕΔΥ

Αργύρης Χρήστος, Ζαμπουλάκης Νίκος, Κουρούκλης Αντώνης, Παραφόρου Άντα, Ρέππα Ντίνα, Ρίζος Μιχάλης, Χαλαστάνης Θόδωρος

ξεπουληθήκατε στο γιουσουρούμ

για ένα κουστούμ, για ένα κουστούμ

 

Πριν λίγο, και με συνοπτικές διαδικασίες, η πλειοψηφία της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ,  (ΔΗΣΥΠ (ΚΙΝΑΛ), ΔΑΣ-ΠΑΜΕ, ΕΑΕΚ (ΣΥΡΙΖΑ) και ΔΗΜΟΣΙΟΫΠΑΛΛΗΛΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ), με μοναδική διαφωνία του εκπροσώπου των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ, Ρίζου Μιχάλη,  έγραψε στα παλιότερα των υποδημάτων της, την από 19/5 απόφαση του ΓΣ (που οι ίδιες παρατάξεις ψήφισαν) η οποία προκήρυσσε «απεργία την Πέμπτη 3 Ιουνίου ενάντια στο αντεργατικό τερατούργημα Χατζηδάκη και ταυτόχρονα έθετε την πρόταση για ανάλογη απόφαση και στα συνδικάτα του ιδιωτικού τομέα» (την επισυνάπτουμε).

Σαν έτοιμες από καιρό, οι παρατάξεις της ήττας και της κωλοτούμπας, και ενώ ο ιδιωτικός τομέας σε μεγάλο μέρος του είχε υιοθετήσει την πρόταση (ΕΚΑ, ΕΚΠ, πλήθος άλλων εργατικών κέντρων, ομοσπονδιών, πρωτοβάθμιων σωματείων πανελλαδικά είχαν επίσης προκηρύξει απεργία για τις 3 Ιούνη), και ενώ όλοι ετοιμαζόμασταν για την επιτυχία της, έκαναν στροφή 180 μοιρών. Αφορμή η απόφαση της εργοδοτικής, κυβερνητικής ΓΣΕΕ, (της ΓΣΕΕ του κοινωνικού εταιρισμού, του επίσημου συνομιλητή του ΣΕΒ, του συνεδρίου των ΜΑΤ) για μετάθεση της απεργίας στις 10 Ιούνη.

Μάλιστα ήταν τόση η σπουδή τους να προωθήσουν αυτή την αθλιότητα που έσπευσαν να στείλουν στο ΕΚΑ (αλήθεια γιατί μόνο εκεί;) την πραξικοπηματική τους απόφαση για αλλαγή ημερομηνίας πριν αυτό συνεδριάσει, χωρίς καν να περιμένουν την απόφαση του «ιδιωτικού τομέα» -για να τη χρησιμοποιήσουν τουλάχιστον ως άλλοθι.

Η απόφαση αυτή είναι ιστορική και δεν έχει να κάνει με ημερομηνίες και τα γνωστά παιχνίδια της κολοκυθιάς:

-Αλλάζει το περιεχόμενο της απεργιακής σύγκρουσης. Αντί για μετωπική αντιπαράθεση συνολικά με το νόμο που καταργεί το 8ωρο και βάζει απεργίες και συνδικάτα στο γύψο, αποφασίζουν από κοινού με τη ΓΣΕΕ να δώσουν μάχη κατά «ορισμένων επίμαχων διατάξεων του νόμου». Κι αντί για ανατροπή της εργασιακής ζούγκλας παλεύουν «για τη μη χειροτέρευση της», δηλ. την αποδέχονται αρκεί …να μπει κλιματιστικό στην κόλαση. Απόδειξη το ίδιο το ΔΤ της ΓΣΕΕ:

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 31.5.21 24ΩΡΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΜΠΤΗ 10 ΙΟΥΝΙΟΥ

Συνεδρίασε σήμερα η Ολομέλεια της Διοίκησης της ΓΣΕΕ και έλαβε απόφαση για την πραγματοποίηση 24ωρης Πανελλαδικής Απεργίας την Πέμπτη 10 Ιουνίου και Συγκεντρώσεις Διαμαρτυρίας στην Αθήνα αλλά και σε άλλες μεγάλες πόλεις της χώρας. Η Συνομοσπονδία εξ αρχής έχει εκφράσει την έντονη διαφωνία της σχετικά με επίμαχες διατάξεις του Εργασιακού Νομοσχεδίου, ένα νομοσχέδιο με νομοθετήματα, τα οποία εάν εφαρμοστούν θα επιφέρουν τεράστιο πλήγμα στην αγορά εργασίας, στη συλλογική αυτονομία αλλά και στην κοινωνία. Η Συνομοσπονδία θα συνεχίσει να δίνει τη μάχη της, ώστε να μην ενταθούν οι συνθήκες εργασιακής ζούγκλας που ήδη υφίστανται οι εργαζόμενοι, οι οποίοι μετά τα βάρη των μνημονίων σηκώνουν στην πλάτη τους τώρα και τις οικονομικές επιπτώσεις της πανδημίας. Μετά την 24ωρη απεργία θα συνεδριάσει η εκτελεστική επιτροπή της ΓΣΕΕ προκειμένου να προγραμματίσει τις επόμενες δράσεις της.

-Βοηθάει τα μέγιστα την κυβέρνηση της ΝΔ που κερδίζει κι άλλο χρόνο, και διατηρεί την πρωτοβουλία των κινήσεων. Εξαρτά το σχέδιο αγώνων από το ρυθμό της κυβέρνησης και όχι των εργατικών αναγκών.

-Μετατρέπει τις απεργίες σε «κινητές εορτές», υπονομεύοντας κι άλλο την αξιοπιστία των συνδικάτων και των αποφάσεων τους.

-Απαντά στην επίθεση του κεφαλαίου, της ΕΕ και της κυβέρνησης με τυπικές κινητοποιήσεις «για να βγει η υποχρέωση» και όχι με σχέδιο πανεργατικού ξεσηκωμού, απεργιακής απειθαρχίας και αγωνιστικής κλιμάκωσης για την ανατροπή του νόμου, τον πολιτικό κλονισμό της κυβέρνησης και της αντεργατικής πολιτικής.

Συνήγοροι σε αυτή την αθλιότητα και με ιστορικές ευθύνες – απέναντι σε ένα νομοσχέδιο που ανατρέπει ιστορικές κατακτήσεις – είναι οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ. Για μια ακόμη φορά διαχωρίζονται μόνο στα λόγια και διαφοροποιούνται χωροταξικά στις πλατείες, αλλά συμπορεύονται στο αγωνιστικό σχέδιο χαμηλών πτήσεων, ήττας και υποταγής με τη ΓΣΕΕ και γενικά τις ηγεσίες του κυβερνητικού, εργοδοτικού συνδικαλισμού. Αρνείται να διατυπώσει ένα διαφορετικό σχέδιο αγώνα που θα συμβάλει σε ένα πολιτικό εργατικό κίνημα ανατροπής και όχι διαβούλευσης των όρων εξαθλίωσης και έντασης της εκμετάλλευσης των εργαζομένων. Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία. Υπήρχε επιλογή. Μετά την απεργία στις 3 Ιούνη και στο βαθμό που η κυβέρνηση κατέθετε το νομοσχέδιο στη βουλή, το νέο απεργιακό βήμα να γίνει στις 10/6. Εκτός και οι δεσμεύσεις περί απεργιακής κλιμάκωσης ήταν τζούφιες και το ΠΑΜΕ είχε αποφασίσει από την αρχή να γίνει μια απεργία και τέλος.  Το πρόβλημα είναι βαθύ. Ο κόσμος που τους ακολουθεί ας βγάλει τα συμπεράσματα του.

Το κρίσιμο ερώτημα ήταν και παραμένει αν θα υπάρξει προειδοποιητική απεργία πριν την κατάθεση του νομοσχεδίου με στόχο την αποτροπή της κατάθεσης, την όξυνση της αντιπαράθεσης με εργοδοσία και κυβέρνηση και τη μαχητική εμφάνιση των εργαζόμενων στο προσκήνιο και όχι μια απεργία ντουφεκιά που θα μετακινείται συνεχώς με διάφορες δικαιολογίες και αφορμές για να συμπέσει τελικά με την ημέρα ψήφισης του νομοσχεδίου κι έτσι να λήξει άδοξα «η μάχη των μαχών».

Είναι φανερό ότι επιλέγεται μια τακτική διολίσθησης που μεταθέτει την απεργιακή απάντηση όλο και πιο πίσω χρονικά (το έργο έχει ξαναπαιχτεί και έχει λήξει άδοξα με την ψήφιση του νόμου Κατρούγκαλου).

Ο λόγος τώρα στις δυνάμεις της ανατροπής, τα πρωτοβάθμια σωματεία, τις επιτροπές αγώνα, τις συνελεύσεις, τους ίδιους τους εργαζόμενους. Όσο κι αν οι ηγεσίες ορισμένων παρατάξεων δεν θέλουν να τους ακούσουν.

 Ο νόμος αυτός πρέπει να ανατραπεί, να μην κατατεθεί στη Βουλή ούτε να ψηφιστεί. Η αντεργατική σφοδρότητα του είναι πρωτοφανής: απογειώνει σε γιγάντιο βαθμό την εκμετάλλευση του εργαζόμενου με την παραπέρα κλοπή του εργάσιμου χρόνου, τσακίζει τα σωματεία και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες, διαλύει τις Συλλογικές συμβάσεις αφήνοντας τον εργαζόμενο απροστάτευτο απέναντι στο αφεντικό.

Σε μια εποχή που ο κοινωνικά αναγκαίος χρόνος εργασίας (το πραγματικό μέτρο του πλούτου) για την παραγωγή ενός προϊόντος μειώνεται, οι τεχνολογικές και παραγωγικές δυνατότητες τεράστιες, ο καπιταλισμός απαιτεί όλο και περισσότερα από τον εργάτη δίνοντάς του όλο και λιγότερα. Απαιτεί να γίνουμε οι σκλάβοι ενός καινούριου εργασιακού μεσαίων, στο όνομα μάλιστα τους εκσυγχρονισμού και της προόδου!

Δεν πρόκειται για ένα απλό νομοσχέδιο. Αποτελεί την επιτομή ενός ολόκληρου προγράμματος αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων της αστικής πολιτικής, μια ιστορική πρόκληση σταθεροποίησης, κερδοφορίας και ενισχυμένης ανταγωνιστικότητας των μεγαλοεπιχειρηματιών.

Στεκόμαστε μετωπικά απέναντι στο νόμο και την κυβερνητική πολιτική. Δεν μπαίνουμε σε καμιά συζήτηση και διάλογο μαζί της. Μας κήρυξαν τον πόλεμο, θα απαντήσουμε δυναμικά και εξεγερτικά! Θα είμαστε απέναντι σε κάθε πολιτική ή συνδικαλιστική δύναμη που συναινεί με αυτή την πολιτική και επιχειρεί να ωραιοποιήσει το νόμο. Τα μέτρα αυτά είναι στην φαρέτρα του κεφαλαίου και της Ε.Ε, αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της στρατηγικής τους και όχι απλά νεοσυντηρητική ιδεοληψία. Γι αυτό και οι προηγούμενες κυβερνήσεις ψήφισαν απεργοκτόνους νόμους, έβαλαν τις βάσεις για τη «διευθέτηση» δηλ. επέκταση του χρόνου εργασίας με συνεννοήσεις εργοδοτών και ενώσεων εργαζομένων.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

• Να μην περάσει ο νόμος Χατζηδάκη στο σύνολό του.
• Μείωση του χρόνου εργασίας με αύξηση αποδοχών. Άμεσα 35ωρο 5ήμερο. Σταθερή δουλειά για όλους. Νομοθέτηση της Κυριακάτικης αργίας.
• Να ακυρωθούν οι νόμοι για τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας.
• Διεύρυνση των συνδικαλιστικών ελευθεριών. Συνδικάτα ελεύθερα από κράτος, κυβερνήσεις, εργοδοσία. Κατάργηση των απεργοκτόνων νόμων.

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑΝΕ ΟΥΤΕ ΑΝΑΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΤΟ ΘΕΛΟΥΝ ΟΙ ΗΓΕΣΙΕΣ ΤΩΝ  ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΕΝΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ

ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΟΥΣ!