ΔΑΣ/ΠΑΜΕ για να συγκαλύψουν την ανοιχτή σύμπλευση με ΔΑΚΕ-ΔΗΣΥΠ-ΕΑΕΚ, συκοφαντούν τις Παρεμβάσεις

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ – ΚΙΝΗΣΕΙΣ – ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ στο ΔΗΜΟΣΙΟ

https://paremvasi.blogspot.com/ paremvaseisdimosiouthes@gmail.com

ΔΑΣ (ΑΣΕ-ΠΑΜΕ) για να συγκαλύψουν την τακτική της ανοιχτής σύμπλευσης με ΔΑΚΕ-ΔΗΣΥΠ-ΕΑΕΚ που ακολουθούν, συκοφαντούν τις Παρεμβάσεις που τους αποκαλύπτουν

Για συνδικαλιστικά όργανα πάλης και όχι κομματικής καταγραφής

Δεν έφτασαν τρεις ανακοινώσεις της ΔΑΣ (ΠΑΜΕ) στις οποίες οδύρεται για την «απιστία» των δυνάμεων ΔΑΚΕ, ΔΗΣΥΠ (πρώην ΠΑΣΚΕ) και ΕΑΕΚ (ΣΥΡΙΖΑ) γιατί δεν συγκρότησαν μαζί της αναλογικό προεδρείο του Γενικού Συμβουλίου (ΓΣ) της ΕΔΟΘ και δέκα ημέρες μετά την «εκλογή» προεδρείου του ΓΣ (30/6/2025), επανέρχεται και επιτίθεται δια του οργανωτικού γραμματέα της ΔΟΕ Α. Ζορμπά με άρθρο του γεμάτο ψέματα, λαθροχειρίες και συκοφαντίες κατά των Παρεμβάσεων. Η ΔΑΣ συνεχίζει να μη θέλει να βγάλει τα συμπεράσματά της από την χρεοκοπία της γραμμής του αναλογικού προεδρείου στα συνδικαλιστικά όργανα, αλλά και την υποχώρησή της στην πραξικοπηματική στάση (μη νομιμοποίηση των συνέδρων, συμμετοχή διασπαστικών σωματείων και σωματείων με ηλεκτρονικές εκλογές, κ.ά.) των δυνάμεων ΔΑΚΕ και ΔΗΣΥΠ στις διαδικασίες του 11

^ου συνεδρίου της ΕΔΟΘ (13-15/6/2025) και δεν έχει σταματήσει να τις εγκαλεί γιατί της γύρισαν την πλάτη.

Επιλέγει, όχι τυχαία, ενόψει της εκλογής Εκτελεστικής Επιτροπής (ΕΕ), να συγκαλύψει τη στάση υποχώρησης που κρατάει απέναντι στις δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού στα σωματεία, στο 11ο συνέδριο αλλά και στο νέο ΓΣ της ΕΔΟΘ. Επιτίθεται στις Παρεμβάσεις, τη μόνη δύναμη που στο συνέδριο και στο ΓΣ της ΕΔΟΘ είχε σταθερό μέτωπο κατά των δυνάμεων του κυβερνητικού συνδικαλισμού και κατέθεσε πρόταση αγώνα με προοπτική νίκης.

Η ΔΑΣ, πριν το συνέδριο της ΕΔΟΘ με ανακοινώσεις και συνέντευξη τύπου κατήγγειλε τη ΔΑΚΕ και τη ΔΗΣΥΠ ότι ευθύνονται για νοθείες, παραβιάσεις του καταστατικού σε 50 περιπτώσεις που αφορούσαν 30 σωματεία. «Πιάστηκαν με τη γίδα στην πλάτη», δήλωνε για την απόπειρα νοθείας στο σωματείο τελωνιακών. Έθεσε θέμα μαζί με τις Παρεμβάσεις και την ΕΑΕΚ για τη μη συμμετοχή των διασπαστικών σωματείων από ομοσπονδίες που δεν είναι μέλη της ΑΔΕΔΥ, αλλά και των σωματείων που κάνουν ηλεκτρονικές εκλογές. Στο συνέδριο όμως, η λαλίστατη ΔΑΣ, όπως και η ΕΑΕΚ, υπαναχωρώντας από την αρχική τους στάση, δέχτηκαν τη συμμετοχή των σωματείων με διασπαστικό χαρακτήρα και όσα διεξήγαγαν και ηλεκτρονικές εκλογές. Δεν στήριξαν τη μάχη που έδωσαν οι Παρεμβάσεις να πάρουν οι σύνεδροι τις αποφάσεις και όχι το προεδρείο του συνεδρίου που ήταν μέλη των ΔΑΚΕ και ΔΗΣΥΠ.

Η ΔΑΣ, όπως και οι παρατάξεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού, δεν κατέθεσε στο συνέδριο ΚΑΜΙΑ πρόταση για το πρόγραμμα δράσης απέναντι στην κυβερνητική πολιτική. Καλούσε μόνο ψηφοθηρικά να υπερψηφιστεί για να βγει πρώτη δύναμη, ενώ αποχώρησε από το συνέδριο πριν τις διαδικασίες ψηφοφοριών για αποφάσεις διεκδικήσεων, αιτημάτων και προγράμματος αγώνα.

Οι Παρεμβάσεις στη συνεδρίαση του ΓΣ για την εκλογή του προεδρείου, το οποίο έχει την ευθύνη να διευθύνει τις εργασίες του, κατέθεσαν πρόταση συγκρότησής του από τις δυνάμεις ΔΑΣ, ΕΑΕΚ και Παρεμβάσεις, καθώς υπήρχε η πλειοψηφία για να μην μπουν στο προεδρείο οι ΔΑΚΕ και ΔΗΣΥΠ. Οι δυνάμεις δηλαδή που ευθύνονται για αλλεπάλληλες καταστατικές παραβιάσεις στη λειτουργία της ΕΔΟΘ και πραξικοπηματικού χαρακτήρα διαδικασίες στο 10^ο και 11^ο συνέδριο της ΕΔΟΘ. Είναι οι δυνάμεις που βαρύνονται για την «μαύρη τρύπα» των 120.000 του ΟΑΣΘ που προκάλεσαν στελέχη τους, καθώς και ότι τα χρήματα αυτά με ευθύνη τους πληρώθηκαν από το ταμείο της ΕΔΟΘ και όχι από τους υπεύθυνους.

Οι Παρεμβάσεις μαζί με τους όρους για δημοκρατική λειτουργία των οργάνων της ΕΔΟΘ με βάση το καταστατικό και τη διαφάνεια στα οικονομικά της ΕΔΟΘ, έθεσαν και όρους στους οποίους οφείλει να ανταποκριθεί ένα προεδρείο του ΓΣ για την αλληλοτροφοδότηση της λειτουργίας και της δράσης της ΕΔΟΘ με τα πρωτοβάθμια σωματεία. Πρόταση άμεσης σύσκεψης συντονισμού των σωματείων μπροστά στο νέο πειθαρχικό των απολύσεων, τις απειλές για άρση μονιμότητας, τις διώξεις, την αξιολόγηση, τις ιδιωτικοποιήσεις και το σύνολο της αντιλαϊκής πολιτικής. Ανοιχτά, δημόσια και καθαρά δήλωσαν από την αρχή ότι δεν θα συμμετέχουν στη συγκρότηση προεδρείου χωρίς προϋποθέσεις, μέσα από παρασκηνιακές συμφωνίες για τις καρέκλες και κάλεσαν τις παρατάξεις να τοποθετηθούν.

Η ΔΑΣ επιδεικτικά αγνόησε την πρόταση των Παρεμβάσεων και δήλωσε ότι θα ψηφίσει στη βάση του λεγόμενου «αναλογικού» προεδρείου, διεκδικώντας την προεδρία και στηρίζοντας στη συνέχεια για γραμματέα και αντιπρόεδρο από τις παρατάξεις ΔΑΚΕ και ΔΗΣΥΠ, όπως ακριβώς έκανε στην εκλογή της ΕΕ του προηγούμενου συνεδρίου της ΕΔΟΘ (2022). Δηλαδή αυτούς που κατήγγειλε μια μέρα πριν το συνέδριο ότι «Πιάστηκαν με τη γίδα στην πλάτη και βγαίνουν και από πάνω…» (τίτλος ανακοίνωσης ΔΑΣ 12/6/2025) για νοθείες και λαθροχειρίες στις εκλογές των σωματείων.

Η ΕΑΕΚ διεκδίκησε την προεδρία του ΓΣ σε συμφωνία όπως αποδείχτηκε με τη ΔΗΣΥΠ, με βάση επιλογές που έχουν το βλέμμα στις συνεργασίες ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ. Η ΔΑΚΕ στήριξε την εκπρόσωπο της «ανεξάρτητης» Αγων. Συνεργασίας αδειάζοντας τη ΔΑΣ που περίμενε στήριξη του «αναλογικού» προεδρείου. Έτσι στην ψηφοφορία το αποτέλεσμα που διαμορφώθηκε ήταν 17 ΕΑΕΚ-ΔΗΣΥΠ, 12 ΔΑΣ, 12 ΔΑΚΕ, ενώ υπήρχαν 8 λευκά (6 Παρεμβάσεις, 2 ΔΑΚΕ-ΔΤ).

ΔΑΚΕ-ΔΗΣΥΠ-ΕΑΕΚ με την αντιδημοκρατική και πραξικοπηματική μεθόδευση τους θεώρησαν ότι εκλέχτηκε πρόεδρος με σχετική πλειοψηφία των 17 ψήφων, αντί της απόλυτης πλειοψηφίας των 26, κατά παράβαση κάθε καταστατικής διάταξης της ΕΔΟΘ και της ΑΔΕΔΥ. Η στάση τους καταγγέλθηκε από τις Παρεμβάσεις που ανέδειξαν τις παραβιάσεις του καταστατικού και την πάγια πρακτική που ισχύει στην εκλογή οργάνων μέχρι σήμερα. Η ΔΑΣ στήριζε τις προτάσεις των Παρεμβάσεων και κράτησε την ίδια στάση με τις Παρεμβάσεις, απείχε από τις ψηφοφορίες για γραμματέα (24 ψήφοι) και αντιπρόεδρο (27 ψήφοι). Οι Παρεμβάσεις έχουμε αποστείλει ενημέρωση στην Ε.Ε. της ΑΔΕΔΥ, να πάρει θέση για τις αντιδημοκρατικές διαδικασίες εκλογής προεδρείου στο ΓΣ της ΕΔΟΘ.

Σήμερα η ΔΑΣ και τα ηγετικά της στελέχη προσβλέποντας να αλλάξουν στάση ΔΑΚΕ, ΔΥΣΥΠ και ΕΑΕΚ, αποσιωπούν τη στάση που κράτησαν απέναντι στο πραξικόπημα της εκλογής προέδρου με 17 ψήφους, αντί της καταστατικής πλειοψηφίας των 26 και επιμένουν ότι, αφού δεν αθροίστηκαν οι Παρεμβάσεις με τη ΔΑΣ για να πάρει ο υποψήφιος της 18 ψήφους, στερήθηκε τη θέση του προέδρου.

Η ΔΑΣ για να χτυπήσει τις Παρεμβάσεις αλλάζει τη στάση της για την πραξικοπηματική εκλογή προέδρου του ΓΣ. Νέα ήθη και περίσσευμα καιροσκοπισμού στη στάση της! Αποδέχεται ότι η εκλογή με σχετική πλειοψηφία είναι πραξικόπημα όταν εκλέγεται εκπρόσωπος της ΕΑΕΚ, αλλά δεν είναι όταν είναι εκπρόσωπος της ΔΑΣ! Η επιμονή της να καλεί τη ΔΑΚΕ και τη ΔΗΣΥΠ να συναινέσουν σε αναλογικό προεδρείο και να μοιραστούν τις θέσεις του προεδρείου στο ΓΣ και στην ΕΕ είναι που οδηγεί στο χαμήλωμα της κριτικής απέναντι στις δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού. Επέλεξε να μην τοποθετηθεί στην πρόταση των Παρεμβάσεων για ένα προεδρείο στο ΓΣ χωρίς τις δυνάμεις των ΔΑΚΕ, ΔΗΣΥΠ που επιβαρύνονται για σειρά αντιδημοκρατικών – πραξικοπηματικών διεργασιών, που μπλοκάρουν κάθε διαδικασία στη λειτουργία της ΕΔΟΘ για να μην υπάρχουν δεσμεύσεις που θα εμπόδιζαν την αλληλοψήφιση τους. Το ίδιο και η τακτική της να μην καταθέτει αγωνιστική πρόταση στο συνέδριο της ΕΔΟΘ προσέβλεπε και στη διευκόλυνση ενός προεδρείου με τις δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού.

Για την απαράδεκτη προσπάθεια να ταυτιστούν οι Παρεμβάσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ και όσα έκανε με το δημοψήφισμα το 2015. Οι Παρεμβάσεις είχαν σταθερή στάση απέναντι σε κυβερνήσεις-ΕΕ-ΔΝΤ, χωρίς να χαρίζονται, ούτε να αλλάζουν στάση επειδή άλλαξε η κυβέρνηση. Για αυτό και στήριξαν το ΟΧΙ στο μνημόνιο - Γιούνκερ (πρόεδρος Κομισιόν/2015) και στο δημοψήφισμα. Βρέθηκαν απέναντι σε όσους στήριξαν το «ναι» στο δημοψήφισμα, τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και σε όσους το εφάρμοσαν, την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Δεν γύρισαν την πλάτη στις λαϊκές διαθέσεις για αντίσταση και αντιπαρατέθηκαν με την αδιέξοδη γραμμή ότι είναι «επιζήμια η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ αυτή τη στιγμή», όπως διατυπώθηκε από το ΚΚΕ που άφηνε το πεδίο ελεύθερο στην τότε κυβέρνηση. Το ίδιο κάνουν οι Παρεμβάσεις και σήμερα που επίσης αντιπαρατίθενται με την αδιέξοδη γραμμή «τι δημόσιο, τι ιδιωτικό, καπιταλισμό έχουμε» που καταθέτουν στα σωματεία οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ, μετά το έγκλημα των Τεμπών και αρνούνται να συμπεριληφθούν στα αιτήματα, ο σιδηρόδρομος να γίνει ξανά δημόσιος και να μπει αποφασιστικός φραγμός ανατροπής των ιδιωτικοποιήσεων που απειλούν υγεία, παιδεία, κοινωνικές υπηρεσίες.

Τα ερωτήματα για τη στάση υποχώρησης της ΔΑΣ μπροστά στην ανελέητη επίθεση που δέχονται οι εργαζόμενοι είναι αμείλικτα! Πόσο άλλο πρέπει να αποκαλυφθούν τα όρια των «αναλογικών» προεδρείων για να αλλάξει στάση η ΔΑΣ; Στην προηγούμενη θητεία της ΕΔΟΘ ΔΑΚΕ-ΔΑΣ-ΔΗΣΥΠ-ΕΑΕΚ μοιράστηκαν τις θέσεις του προεδρείου, αλλά ούτε στο ελάχιστο λειτούργησε η ΕΔΟΘ σε αγωνιστική βάση, δεν σταμάτησαν τα εκφυλιστικά φαινόμενα, ενώ δεν έγινε κατορθωτό ούτε απολογισμό να παρουσιάσουν στο συνέδριο. Μήπως δεν φάνηκε ότι το σύνθημα «ΔΑΣ/ΠΑΜΕ πρώτη δύναμη» σε σωματεία, ομοσπονδίες, ΕΔΟΘ κ.ο.κ. δεν μπορεί να ανοίξει δρόμους αγωνιστικής απάντησης στην αντιλαϊκή πολιτική; Πόσο άλλο θα αναπαράγεται το αφήγημα να αλλάξουν οι συσχετισμοί για να υπάρξει συγκεκριμένο σχέδιο απέναντι στην κυβερνητική επιθετικότητα; Μήπως η αλλαγή συσχετισμών που έχουμε ανάγκη σαν εργαζόμενοι πρέπει να αφορά τις συνειδήσεις και την αυτοπεποίθηση ότι μπορούμε να νικήσουμε; Αυτό μπορεί να γίνει κατορθωτό με τις αποσπασματικές κινητοποιήσεις και «χαμηλής πτήσης» αγώνες που προτείνει το ΠΑΜΕ; Όταν η αντιπολίτευση βουλιάζει στην παραζάλη των εκλογικών σεναρίων, μήπως μόνο οι εργαζόμενοι βαδίζοντας το δρόμο του αγώνα και με δράση των σωματείων μας μπορούμε να συμβάλλουμε στη νίκη των διεκδικήσεων μας; Μήπως αυτό είναι που φοβάται η κυβέρνηση και βάζει στο στόχαστρο με άκρατο αυταρχισμό, διώξεις και πειθαρχικά την αγωνιστική δράση των σωματείων; Μήπως δεν φτάνουν πια τα «συμπεράσματα» και το κυνήγι της εκλογικής πρωτιάς, αλλά χρειάζεται σχέδιο απεργιακού ξεσηκωμού για να ανατραπεί η αντιλαϊκή πολιτική; Μήπως δεν αρκεί πλέον η «δυσπιστία» στην κυβέρνηση που κορυφώνεται με τις προτάσεις δυσπιστίας στη βουλή, αλλά χρειάζεται για τη νίκη των αγώνων το «κάτω η κυβέρνηση» να ακουστεί δυνατά στη συνέλευση, στη συγκέντρωση, στην απεργία;

Σε αυτά τα ερωτήματα δεν μπορεί να απαντήσει ο Α. Ζορμπάς και η ΔΑΣ που επαναλαμβάνουν το αφήγημα τους ότι οι Παρεμβάσεις οφείλουν να ψηφίσουν το χρεοκοπημένο προεδρείο ΔΑΣ-ΔΑΚΕ-ΔΗΣΥΠ και να συναινέσουν στη χρεοκοπημένη τακτική που καθηλώνει τα σωματεία. Να γίνουν και οι ίδιες μέρος του προβλήματος που βαθαίνει την κρίση, την αναξιοπιστία του συνδικαλιστικού κινήματος και επιβαρύνει το τοπίο για μια αντιστρέψιμη και νικηφόρα πορεία του κινήματος.

Σήμερα, το ερώτημα που καλούνται όλοι να απαντήσουν είναι πώς θα γίνουν τα σωματεία μας αντίπαλο δέος στην κυβέρνηση της φτώχειας, της αξιολόγησης, του αυταρχισμού, των ιδιωτικοποιήσεων και του πολέμου κι αυτό απαιτεί αγωνιστικό πρόγραμμα δράσης, απεργιακό αγώνα, πάλη ως τη νίκη. Απαιτεί συνδικαλιστικά όργανα ευθύνης που με συνέπεια θα βαδίσουν το δρόμο του ανυποχώρητου αγώνα, θα τον υπηρετούν με τη δράση, τις εκδηλώσεις και τις πρωτοβουλίες τους και θα συμβάλλουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι μέσα από τη δημοκρατία των γενικών συνελεύσεων των πρωτοβάθμιων σωματείων να συμμετέχουν και να αποφασίζουν με βάση τις εξελίξεις. Δεν θα αντιπαρατίθενται μόνο με την αντιλαϊκή, αντεργατική κυβερνητική πολιτική, αλλά και θα προσπερνούν κάθε φορά τα σχέδια και τις πρακτικές του κυβερνητικού συνδικαλισμού που επενδύουν στη συναλλαγή με την κυβέρνηση, καθώς και τα σχέδια και τις πρακτικές του κομματικού συνδικαλισμού που χαράσσουν πορεία με βάση τα οφέλη του εαυτού τους. Οι Παρεμβάσεις θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για συνδικαλιστικά όργανα πάλης και όχι κομματικής καταγραφής.

Παρεμβάσεις ΔΕ: Η μαύρη βίβλος των πραξικοπημάτων της πλειοψηφίας των 6 στο ΔΣ της ΟΛΜΕ

 

 

                                                                                                                                                 30/12/24

 

Η μαύρη βίβλος των πραξικοπημάτων της πλειοψηφίας των 6 στο ΔΣ της ΟΛΜΕ

Με τον αντιδημοκρατικό τους κατήφορο υπονομεύουν και ανακόπτουν τους αγώνες του κλάδου

Βρισκόμαστε σε μία περίοδο που η αντιλαϊκή – αντιεκπαιδευτική – αυταρχική πολιτική βαθαίνει, καθώς η κυβέρνηση της ΝΔ προχωρά στην υλοποίηση των αντιεκπαιδευτικών σχεδίων της, όχι όμως όπως θα ήθελε λόγω των αντιστάσεων του εκπαιδευτικού κινήματος και του αγώνα των ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ. Όμως, ετοιμάζεται για νέα χτυπήματα με το Εθνικό και το Διεθνές απολυτήριο, το διαγωνισμό ΑΣΕΠ, την ελεύθερη επιλογή σχολείου και τα “σχολεία του Ωνάση”!... Το επόμενο διάστημα θα κριθεί αν θα σταθεροποιηθούν οι αντιεκπαιδευτικές αλλαγές ή αν θα υπάρξουν ανατροπές που θα  επιβάλλει το εκπαιδευτικό κίνημα.

 

Οι 6 από ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ έχουν οδηγήσει την  Ομοσπονδία στο τέλμα!

Δεν έχουν νομιμοποίηση στον κλάδο αφού σχεδόν όλες οι εισηγήσεις, που έχουν καταθέσει για εφ’ όλης της ύλης διεκδικήσεις και προτάσεις αγώνα, καταψηφίστηκαν από τον κλάδο, όπως και η τελευταία εισήγησή τους (Οκτώβρης 2024) με  τα υποβαθμισμένα αιτήματα και διεκδικήσεις που πρότειναν και το ανύπαρκτο πρόγραμμα δράσης που κατέθεσαν. Υπονομεύουν τους αγώνες  του κλάδου, όταν μόνιμα είναι εν αναμονή και στοιχημένοι στις επετειακές απεργίες της ΑΔΕΔΥ, ποτέ δεν προτείνουν, παρά την όποια δυναμική των αγώνων, γενικές συνελεύσεις για την κλιμάκωσή τους και αντιγράφουν τις ηγεσίες των ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ που έχουν ακριβώς την ίδια  στάση και συμπεριφορά. Έφτασαν στο σημείο να νοθεύσουν τις αποφάσεις του 21ου Συνεδρίου της ΟΛΜΕ καταγράφοντας αποφάσεις που ούτε καν συζητήθηκαν, όπως αυτή για τη συμμετοχή σε ηλεκτρονικές εκλογές, καθώς και να μην συμπεριλάβουν στις αποφάσεις που ανακοίνωσαν προτάσεις των Παρεμβάσεων που ψηφίστηκαν. Μας εξέπληξαν για το θράσος της δήθεν ηγεμονικής τους στάσης και για το βάθος της αντιδημοκρατικής συμπεριφοράς τους να μην απολογούνται σε κανένα.

Για τη νέα κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην ΟΛΜΕ

Η ιερή συμμαχία ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ έχει διαμορφώσει μια νέα κατάσταση που ανακόπτει κάθε αγωνιστική ανάταση του κλάδου με πραξικοπηματικές πρακτικές στις διαδικασίες για τη λήψη των αποφάσεων. Οι παραβιάσεις κάθε δημοκρατικής διαδικασίας των καταστατικών που ισχύουν στα  σωματεία μας και των ιστορικών παραδόσεων του κλάδου, για να ελέγχουν τις αποφάσεις της ΟΛΜΕ, είναι πλέον συνεχείς. Πραξικοπηματική στάση τον Οκτώβρη του 2021 των παρατάξεων ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ που πρόεδροι άλλαξαν τις αποφάσεις των ΓΣ των ΕΛΜΕ τους και ψήφισαν κατά της απεργίας αποχής για να σταματήσουν τον αγώνα κατά της αξιολόγησης. Πραξικοπηματική στάση τον Οκτώβρη του 2022 για να μην καταψηφιστεί η συμμετοχή τους στις ηλεκτρονικές εκλογές στα ΠΥΣΔΕ. Στο 21ο συνέδριο το 2024 πραξικοπηματικά αποχώρησαν για να μην παρθεί απόφαση κατά της αξιολόγησης. Στο 20ο και το 21ο συνέδριο κατάργησαν το ρόλο των συνέδρων και των παρατάξεων για να περάσουν τις θέσεις που ήθελαν οι παραταξιακές ηγεσίες.

 Τα πραξικοπήματα ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ στην ΟΛΜΕ

Η μετατροπή μιας ιστορικής ομοσπονδίας σε στήριγμα  της κυβερνητικής πολιτικής

Ο αγώνας που δίνουμε οι μαχόμενοι εκπαιδευτικοί για τη πραγματική Δημόσια Παιδεία, τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών και τα δικά μας εργασιακά και μισθολογικά δικαιώματα, έχουν ως απαραίτητες προϋποθέσεις τη μνήμη και τη γνώση. Την εξαγωγή συμπερασμάτων από τις αγωνιστικές εμπειρίες των προηγούμενων ετών και δεκαετιών. Κομμάτι τους είναι και οι αρνητικές εμπειρίες εξαιτίας του κυβερνητικού συνδικαλισμού, των πελατειακών σχέσεων και της ανοιχτής υπονόμευσης. Αυτές υπενθυμίζουμε σε παλιές και νέες συναδέλφισσες και συναδέλφους με αυτό το κείμενο.

Μάης 2013: H απεργία που δεν έγινε γιατί «δεν υπήρχαν οι όροι και οι προϋποθέσεις»!

Η κατρακύλα του εργοδοτικού συνδικαλισμού των ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ στην ΟΛΜΕ και η λειτουργία τους σε βάρος των συμφερόντων του κλάδου, ξεκίνησαν εκκωφαντικά με το πραξικόπημα του Μάη του 2013.

Ο κλάδος είχε πάρει απόφαση για απεργία μέσα στις εξετάσεις, με τις μαζικότερες πανελλαδικές Γενικές Συνελεύσεις των ΕΛΜΕ της τελευταίας τριακονταετίας, με αμφιθέατρα που ξεχείλιζαν με 500 και 700 εκπαιδευτικούς σε κάποιες ΕΛΜΕ κι οι ΓΣ αυτές είχαν υπερψηφίσει την εισήγηση της ΟΛΜΕ υπέρ της απεργίας διαρκείας στις εξετάσεις, με ποσοστό 92%, με σκοπό την απόκρουση της κυβερνητικής μνημονιακής επίθεσης και οι πρόεδροι των ΕΛΜΕ είχαν μεταφέρει τις αποφάσεις στην ΓΣ των Προέδρων και έτσι η κήρυξη της απεργίας είχε ήδη υπερψηφιστεί με συντριπτική πλειοψηφία. Τότε, προκλητικότατα κι αυθαίρετα ΣΥΝΕΚ-ΔΑΚΕ-ΠΕΚ έθεσαν σε ψηφοφορία το ερώτημα «αν υπάρχουν οι όροι» για την κήρυξη τέτοιας απεργίας και αυθαίρετα ερμήνευσαν ως καταψήφιση της απεργίας τα «λευκά» ή και τα «παρών» της διαμαρτυρίας σε αυτό το πρωτοφανές «ερώτημα»! Τελικά, η πλειοψηφία του ΔΣ αρνήθηκε να προχωρήσει στην υλοποίηση της απόφασης των ΓΣ που αυθαίρετα θεώρησε σαν… συμβολική! Απολύτως αντικαταστατικά και αντιδημοκρατικά, ένας πολύ κρίσιμος αγώνας διακόπηκε σχεδόν πριν ξεκινήσει, με τις παρατάξεις αυτές να θεωρούν τους συναδέλφους άμυαλους και ανεύθυνους που δήθεν αποφάσισαν χωρίς να «υπάρχουν οι όροι», ενώ οι ίδιες οι ΣΥΝΕΚ είχαν υπερψηφίσει την εισήγηση της ΟΛΜΕ για κήρυξη της απεργίας! Η απογοήτευση που έσπειρε αυτή η μεθόδευση στον κλάδο είχε σαν αποτέλεσμα, μέχρι σήμερα, τόσο μαζικές ΓΣ να μην έχουν επαναληφθεί.

Από εκείνη την ιστορική στιγμή και έπειτα, κυριολεκτικά δεν έχουν όρια τα σοφίσματα, οι τρικλοποδιές, τα ανοιχτά πραξικοπήματα που μετέρχονται αυτές οι δυνάμεις για να σαμποτάρουν τις αποφάσεις της βάσης του κλάδου όταν αυτές είναι αγωνιστικές. Σταχυολογούμε ενδεικτικά!

1) Ιούνης 2013, 16ο Συνέδριο: ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ αποχωρούν για να μην περάσει απεργία διαρκείας ενάντια στις απολύσεις-διαθεσιμότητες. Η πλειοψηφία των συνέδρων ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ αποχωρούν (το ΠΑΜΕ ψηφίζει λευκό) προσπαθώντας να ακυρώσουν, χωρίς να τα καταφέρνουν, τις αποφάσεις για κήρυξη απεργίας διαρκείας από τον Σεπτέμβρη, ενάντια σε απολύσεις-διαθεσιμότητες και Μνημόνια. Η απεργία διαρκείας θα ψηφιστεί και θα αρχίσουν δύο χρόνια ηρωικού αγώνα για να μην απολυθούν οι συνάδελφοί μας των ΕΠΑΛ  και να επιστρέψουν στα σχολεία τους στο τέλος.

2) Απρίλης 2018: ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ αρνούνται να εφαρμόσουν την απόφαση των ΓΣ για απεργία αποχή από την αξιολόγηση. Η μάχη κατά της αξιολόγησης είχε ξεκινήσει απέναντι στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ κι η πλειοψηφία των ΕΛΜΕ (56,3% των ΕΛΜΕ και 55,7% των ψήφων) είχε αποφασίσει απεργία αποχή (α/α) κατά της αξιολόγησης των σχ. μονάδων που επρόκειτο να νομοθετηθεί. Οι ΕΛΜΕ είχαν υπόψη ότι το 2014 η απόφαση για α/α από την αξιολόγηση, είχε ληφθεί από το ΔΣ της ΟΛΜΕ και όχι από τη ΓΣ των Προέδρων, οπότε δεν απαιτούνταν «τα 2/3 των ψήφων», όπως με την κήρυξη απεργίας. Ωστόσο, πραξικοπηματικά, μετά από 16ωρη διαδικασία, στις 28/4/2018, η σταθερή πια συμμαχία ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ αρνήθηκε να εφαρμόσει την απόφαση των ΓΣ, επινοώντας ξαφνικά ότι και για την α/α χρειάζονται τα 2/3 των ψήφων. Στάση που κρατούν ως σήμερα. Το ΠΑΜΕ είχε τότε αρνηθεί να συνυπογράψει μαζί με τις Παρεμβάσεις καταγγελία εκείνης της μεθόδευσης. Αργότερα θα αποδεικνυόταν ο προβληματικός ρόλος του ΠΑΜΕ στον αγώνα αποτροπής της αξιολόγησης των σχολικών μονάδων αφού πολλά  στελέχη του ήδη από το 2021 αρνούνταν την α/α από τις ΕΛΜΕ.

3) Φλεβάρης 2019: ΔΑΚΕ - ΣΥΝΕΚ αρνούνται να θέσουν σε ψηφοφορία προτάσεις ΕΛΜΕ στη ΓΣ προέδρων. Στη ΓΣ Προέδρων στις 23/2/2019 μπλόκαραν τη λήψη απεργιακών αποφάσεων (για μισθολογικά, προσλήψεις, ειδική αγωγή, «νέο Λύκειο» κ.α.) αρνούμενες να θέσουν σε ψηφοφορία προτάσεις, αλλά και  σύνθεση προτάσεων, επειδή είχε καταψηφιστεί άλλη μια κοινή τους εισήγηση! Ταυτόχρονα, αρνήθηκαν να δεχτούν «ανεπιθύμητες» αποφάσεις κάποιων ΓΣ ΕΛΜΕ, με προκλητικό σκεπτικό. Όπως ότι το προεδρείο της Ε΄ΕΛΜΕ Αν. Αττικής ήταν νεοεκλεγέν και έτσι έπρεπε να ψηφίσει ο έκπτωτος πρόεδρός του (ΔΑΚίτης), όχι την θέση του ΔΣ αλλά την προσωπική του! Ή ότι τάχα δεν είχε απαρτία η ΓΣ της Ε΄ ΕΛΜΕ Θεσ/νικης, αγνοώντας προκλητικά το καταστατικό της ΕΛΜΕ, άποψη που στήριξε και το ΠΑΜΕ με κοινή καταγγελία ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΑΜΕ. Μπροστά σε αυτά, οι παρατάξεις ΠΕΚ και ΠΑΜΕ κεντρικά είχαν παραμείνει βουβές και χωρίς απεργιακή πρόταση.

4) Νοέμβρης 2019: ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ αποχωρούν από τη ΓΣ προέδρων για να μην ψηφιστεί απεργία αποχή από την αξιολόγηση. Μπροστά σε σωρεία μέτρων της νεοεκλεγμένης κυβέρνησης της ΝΔ, (αξιολόγηση, αυτονομία σχολείων, «Νέο Λύκειο», άρνηση προσλήψεων, κατάργηση πανεπιστημιακού ασύλου, εξίσωση με κολέγια, κλείσιμο 37 τμημάτων ΑΕΙ), η ίδια ανίερη συμμαχία αποχώρησε από τη ΓΣ Προέδρων για να μην τεθεί σε ψηφοφορία η απόφαση 42 ΕΛΜΕ για α/α από την αξιολόγηση. Μάλιστα, έκοψαν 3ωρη στάση εργασίας (στην κινητοποίηση που ψηφίστηκε για τη δίκη Μιχαλολιάκου), ζητώντας τάχα πλειοψηφία 2/3, ενώ είναι γνωστό ότι οι στάσεις αποφασίζονται πάντα χωρίς τέτοια ειδική πλειοψηφία, από το ΔΣ της ΟΛΜΕ ακόμη και από τις ΕΛΜΕ!

5) Οκτώβρης 2021: με προδοσία ΔΑΚΕ –ΣΥΝΕΚ σταματούν την απεργία αποχή. Οι πρόεδροι των ΔΑΚΕ και ΣΥΝΕΚ παραβίασαν την εντολή των ΓΣ τους και ψήφισαν κατά της α/α στη ΓΣ Προέδρων, για να σταματήσουν τον αγώνα κατά της αξιολόγησης! Ξεπούλησαν έτσι με ένα ωμό πραξικόπημα την α/α από την αξιολόγηση σχ. μονάδων που τότε σημείωνε συμμετοχή περί το 90%! Άφησαν ακάλυπτο τον κλάδο για να σταματήσουν τον μεγάλο αγώνα κατά της αξιολόγησης που βρίσκονταν σε εξέλιξη. Η  συνέχιση του αγώνα αποφασίστηκε από τα πρωτοβάθμια σωματεία, τις ΕΛΜΕ, που κήρυξαν α/α.

6) Οκτώβρης 2022: Ακυρώνουν τη ΓΣ προέδρων για να μην περάσει η απόφαση των ΕΛΜΕ για αποχή από τις ηλεκτρονικές εκλογές των ΥΣ. Πραξικοπηματικά κατάργησαν μια ΓΣ Πρόεδρων (με το πρόσχημα ότι δεν έβρισκαν χώρο) για να μην καταψηφιστεί η συμμετοχή τους στις διαβόητες ηλεκτρονικές εκλογές στα ΥΣ! Όμως, οι εκπρόσωποι 40 περίπου ΕΛΜΕ συναντήθηκαν τη μέρα της ακυρωμένης ΓΣ σε σχολείο, που τους παραχωρήθηκε, διαψεύδοντας στην πράξη τα απαράδεκτα ψέματα της πλειοψηφίας.

7) Ιούλης 2022, 20ο Συνέδριο: ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ καταργούν κάθε δημοκρατική διαδικασία. Στο Συνέδριο απαγόρεψαν στους συνέδρους να γνωρίζουν ποιες «θέσεις» θα ψήφιζαν, αφού δεν διαβάζονταν οι θέσεις αλλά μόνο ο… αύξων αριθμός τους... Οι Παρεμβάσεις καταγγέλλουν την παρωδία, την κατάργηση του καταστατικού και της δημοκρατίας στη λήψη αποφάσεων και αποχωρούν από την ψηφοφορία, το ίδιο έκανε και το ΠΑΜΕ. Για πρώτη φορά οι σύνεδροι δεν γνώριζαν τι ψήφισαν και δεν επιτράπηκε ουσιαστικά να εκφράσουν την άποψή τους.

Και άλλα ανάλογα παραδείγματα μπορούμε να αναφέρουμε. Όπως η μη καταγραφή των αγωνιστικών αποφάσεων του 17ου Συνεδρίου (2015). Όπως η «αξιοποίηση» του Εκπαιδευτικού Συνεδρίου (2016) για να προωθήσουν την «μαθητεία» και την «αξιολόγηση» ως θέσεις του κλάδου, θέσεις που ήταν εκτός αρμοδιότητας ενός Εκπαιδευτικού Συνεδρίου, σε κόντρα με αγωνιστικά αιτήματα και αποφάσεις προηγούμενων Συνεδρίων της ΟΛΜΕ. Ή τα καλέσματα σε ΓΣ ΕΛΜΕ με προθεσμία 1-2 ημερών και ψηφοφορίες σε ΓΣ Προέδρων χωρίς απαρτία για να παρθεί «απόφαση» υπέρ των ηλεκτρονικών εκλογών (19/11/2022).

8)  Ιούλης 2024, 21ο Συνέδριο: ΔΑΚΕ – ΣΥΝΕΚ - ΠΕΚ, αποχωρούν για να μην αποφασιστεί απεργία αποχή κατά της αξιολόγησης. Όπως στο 20ο Συνέδριο, με κίνητρο να κρατήσουν τους συνέδρους «τους» στο κομματικό «μαντρί» για να μην έχουν διαρροές ψήφων, έτσι και στο 21 Συνέδριο, οι ίδιες δυνάμεις, ακύρωσαν τον ρόλο των συνέδρων! Τους απαγόρευσαν να θέτουν συνθετικές προτάσεις σε συζήτηση ή να αιτιολογούν το σκεπτικό τους! Όταν μάλιστα μπήκε σε ψηφοφορία πρόταση Παρεμβάσεων-ΠΑΜΕ για απεργία/αποχή από όλες τις διαδικασίες της αξιολόγησης από την ΟΛΜΕ και τις ΕΛΜΕ, η οποία ψηφίστηκε και από συνέδρους των ΣΥΝΕΚ και άλλους, έχοντας την απαραίτητη πλειοψηφία, ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ και οι περισσότεροι των ΠΕΚ, αποχώρησαν από το συνέδριο για να μην υπάρχει απαρτία! Και ενώ η απόφαση είχε ήδη ψηφιστεί πριν την αποχώρηση των ΣΥΝΕΚ, δεν την καταχώρησαν στις αποφάσεις του Συνεδρίου! Σαν δικαιολογία για την άθλια στάση τους, επινόησαν ουρανοκατέβατα την απαίτηση «των 2/3» για τις απεργιακές αποφάσεις του Συνεδρίου, κόντρα στο καταστατικό που το προβλέπει αυτό μόνον για τις ΓΣ Προέδρων ΕΛΜΕ, όπως και κόντρα στην απόφαση του 16ου Συνεδρίου για απεργία διαρκείας με 50%+1, που ποτέ κανείς δεν αμφισβήτησε. Δημοσίευσαν σαν «απόφαση» κάτι που ποτέ δεν ψηφίστηκε, ούτε συζητήθηκε καν στο Συνέδριο, την αποδοχή των ηλεκτρονικών εκλογών που ο κλάδος απορρίπτει επίμονα εδώ και χρόνια! Αντίθετα, δεν δημοσίευσαν καν δύο προτάσεις των Παρεμβάσεων που υπερψηφίστηκαν («Μονιμοποίηση των νεοδιόριστων χωρίς αξιολόγηση» και «Μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών»)! Μάλιστα η ηγεσία των ΣΥΝΕΚ αρνήθηκε να βγει απόφαση για όλους τους διωκόμενους εκπαιδευτικούς!

Οι ΣΥΝΕΚ δεν ζητούν καν την κατάργηση της αξιολόγησης της σχολικής μονάδας, της τράπεζας θεμάτων, των ενδοσχολικών συντονιστών και των μεντόρων, της χρήσης σχολικών υποδομών για έσοδα. Όπως η «λάιτ» αξιολόγηση Γαβρόγλου, που τίποτε δεν πρόσφερε στο δημόσιο σχολείο, ή η Τράπεζα Θεμάτων του ΣΥΡΙΖΑ ή ο αντισυνδικαλιστικός νόμος Αχτσιόγλου (για απαρτία 50% όλων των μελών σε ΓΣ), άνοιξαν το δρόμο στην αξιολόγηση και την Τράπεζα Θεμάτων της Κεραμέως και στον αντισυνδικαλιστικό νόμο Χατζηδάκη, οι ΣΥΝΕΚ ανοίγουν συστηματικά το δρόμο στη ΔΑΚΕ και συνεργάζονται αρμονικά στο ΔΣ της ΟΛΜΕ εδώ και χρόνια.

Το ΠΑΜΕ να πάρει τις αναγκαίες αποστάσεις από τις δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού

Να παρατηθεί από το προεδρείο της ΟΛΜΕ που συγκροτεί με τη ΔΑΚΕ και τα ΣΥΝΕΚ

Απέναντι σε αυτά τα πραξικοπήματα, το ΠΑΜΕ δυσκολεύεται όλο και περισσότερο να πάρει τις αναγκαίες αποστάσεις. Στο 20ο Συνέδριο, Παρεμβάσεις και ΠΑΜΕ είχαμε αποχωρήσει διαμαρτυρόμενοι, αλλά στο 21ο    το ΠΑΜΕ, την ίδια στιγμή που κατέθετε πρόταση κοινή με τις Παρεμβάσεις κατά της αξιολόγησης, κατέθετε και κοινή πρόταση με τις κυβερνητικές δυνάμεις υπέρ των ενιαίων κειμένων και θα μπορούσε αυτή να είχε ψηφιστεί, αν είχε προηγηθεί στις ψηφοφορίες και στη συνέχεια φυσικά το ΠΑΜΕ θα ψήφιζε και την κοινή πρόταση με τις Παρεμβάσεις... Απέναντι στο τέλμα της ΟΛΜΕ από την προδιαγεγραμμένη πορεία του κυβερνητικού συνδικαλισμού, το ΠΑΜΕ αντιπροτείνει την αλλαγή των συσχετισμών, αλλά όχι την ανάπτυξη αγώνων, προκρίνοντας για τον εαυτό του τον ρόλο της υπεύθυνης δύναμης, ενώ σε κάθε διεργασία του κινήματος ακολουθεί μια τακτική, αλλά και πρακτική, να παίρνονται τελικά όλες οι αποφάσεις από την ΟΛΜΕ (όλη η εξουσία στην ΟΛΜΕ...), επιδιώκοντας να συμπεριλάβει εκεί και τον εαυτό του με επιμέρους διαφοροποιήσεις, όμως αυτές δεν αλλάζουν καθόλου την πορεία της ΟΛΜΕ. Δεν είναι τυχαίο ότι τελευταία συγκροτεί προεδρείο με τις δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού και παρά τα συνεχή πραξικοπήματά τους παραμένει στη θέση του γραμματέα! Πολλά θα μπορούσε να πει κανείς για την πολυγλωσσία του ΠΑΜΕ που συχνά πυκνά το χαρακτηρίζει (κείμενα Πειραιά και ενιαία κείμενα σε ΟΛΜΕ, α/α από την ΟΛΜΕ, αλλά σε λίγες ΕΛΜΕ α/α και από τα σωματεία, κ.ά.). Με την αποδοχή θέσης στο προεδρείο της ΟΛΜΕ και την κατάθεση πρότασης για ΣΣΕ χωρίς να απαιτεί αυξήσεις μισθών-συντάξεων-διορισμών που να καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες (με κατάργηση του ν. 2738/1999 και του «ενιαίου μισθολογίου»), το ΠΑΜΕ φανερώνει την υποχώρησή του ακόμη και σε βασικά ζητήματα.

Εκπαιδευτικοί και πρωτοβάθμια σωματεία πρωταγωνιστές!

Βαδίζουμε το δρόμο του αγώνα! Αγωνιστικός συντονισμός των ΕΛΜΕ και των ΣΕΠΕ!

 

Απέναντι στον αντιδημοκρατικό κατήφορο των κυβερνητικών παρατάξεων  στην ΟΛΜΕ, αγωνιζόμαστε για τη συσπείρωση του κλάδου και τη χάραξη αγωνιστικής πορείας, για την αποκατάσταση των δημοκρατικών διαδικασιών των σωματείων μας και την τήρηση των δημοκρατικών παραδόσεων του κλάδου! Συνεχίζουμε χωρίς αναμονή τον δρόμο που βαδίσαμε στην αξιολόγηση, τον δρόμο του αγώνα με τα πρωτοβάθμια σωματεία, ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ, με συγκροτημένο σχέδιο πάλης και ισχυρό όπλο την α/α. Απαιτούμε την τήρηση δημοκρατικών διαδικασιών με όλους τους τρόπους (σταθερή εβδομαδιαία συνεδρίαση του ΔΣ της ΟΛΜΕ, δελτία τύπου πριν και μετά από κάθε συνεδρίαση του ΔΣ, καταγγελίες ΕΛΜΕ, με υπογραφές ΕΛΜΕ νέες Γενικές Συνελεύσεις που θα κηρύσσει η ΟΛΜΕ, κ.ά.).

Ενισχύουμε τον αγώνα μας και τα πρωτοβάθμια σωματεία για να μείνει ο κλάδος όρθιος! Προωθούμε τη λογική της κινητοποίησης του κλάδου, των ΓΣ των ΕΛΜΕ, του συντονισμού με άλλες ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ και της επιμονής στην υπεράσπιση όλων των μορφωτικών και εργασιακών κατακτήσεων των προηγούμενων δεκαετιών. Με όπλα την απεργία-αποχή, τις απεργίες διαρκείας, τον προγραμματισμό και την κλιμάκωση. Αυτή η τακτική «από τα κάτω» έχει αποδειχτεί και το μοναδικό και αποτελεσματικό αντίπαλο δέος στις προδοσίες και την αδράνεια που καλλιεργούν οι κυβερνητικές παρατάξεις. Μπλοκάρει επί πέντε χρόνια την αξιολόγηση, έχει αποθαρρύνει την κατάθεση των ν/σ για «επιλογή σχολείου» και «Εθνικό Απολυτήριο», όπως και την εφαρμογή του νόμου για την ιδιωτικοποιούμενη ΤΕΕ-επιχείρηση.

Μπροστά στις νέες εκλογές των ΕΛΜΕ καλούμε σε απόρριψη των δυνάμεων του κυβερνητικού συνδικαλισμού για να μην μετατρέψουν και τις ΕΛΜΕ σε κακέκτυπα αντίγραφα της ΟΛΜΕ. Συμμετέχουμε μαζικά στις εκλογές και στις ΓΣ, ενισχύουμε τα σωματεία μας. Είμαστε πολλοί και πολλές κι έχουμε τη δύναμη! Συσπειρωνόμαστε για να τους σταματήσουμε!

Παρεμβάσεις ΔΕ: Όταν η νομολαγνεία του κυβερνητικού-εργοδοτικού συνδικαλισμού (ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ) αποτρέπει αγωνιστικές αποφάσεις

 

 ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΔΕ

29/7/24

Όταν η νομολαγνεία του κυβερνητικού-εργοδοτικού συνδικαλισμού (ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ) αποτρέπει αγωνιστικές αποφάσεις

Δημοσιεύθηκε, πριν λίγες μέρες, η απόφαση του διοικητικού εφετείου που δικαιώνει την προσφυγή των ΣΕΠΕ και της ΔΟΕ για τη μονιμοποίηση των νεοδιόριστων.  Η απόφαση αυτή είναι αποτέλεσμα του αγώνα του εκπαιδευτικού κινήματος με τις ΕΛΜΕ και τους ΣΕΠΕ και με χιλιάδες νεοδιόριστους σε όλη τη χώρα. Δεν υποτάχτηκαν στους εκβιασμούς και τις απειλές της κυβέρνησης και του υπουργείου, της Κεραμέως και του Πιερρακάκη, του Κόπτση και του Κατσαρού, αλλά συνέχισαν αποφασιστικά και μαχητικά τον αγώνα. Η απόφαση του διοικητικού εφετείου τους δικαιώνει!   

Με βάση την εξέλιξη αυτή, ως Παρεμβάσεις καταθέσαμε στο Δ.Σ. της ΟΛΜΕ πρόταση, ώστε η ομοσπονδία να απαιτήσει τη μονιμοποίηση όλων των νεοδιόριστων του 2020, 2021 και 2022 και να θέσει το αίτημα για μονιμοποίηση όλων ανεξαιρέτως των νεοδιόριστων χωρίς αξιολόγηση. Επίσης, ζητήσαμε στη σχετική ανακοίνωση να καταστεί σαφές ότι η ΟΛΜΕ θα προβεί σε κάθε αναγκαία κίνηση στήριξης του αγώνα των συναδέλφων με εξώδικα προς τις ΔΔΕ, ώστε να γίνουν συλλογικά νέες προσφυγές και να κατατεθούν υπηρεσιακές αιτήσεις απαίτησης μονιμοποίησης προς τα αρμόδια ΠΥΣΔΕ, κινητοποιήσεις στις ΔΔΕ και απεργιακό βήμα.

Η παράταξη της ΑΣΕ έκανε ορισμένες τροποποιήσεις που δεν έθιγαν τον βασικό πυρήνα της πρότασής μας. Και τότε ο κυβερνητικός – εργοδοτικός συνδικαλισμός της πλειοψηφίας (ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ) επιστράτευσε τη γνωστή μέθοδο της νομολαγνείας και του φόβου για να αποτρέψει την «επικίνδυνη» απόφαση. Οι ΣΥΝΕΚ, λοιπόν, επέβαλαν «κόφτη» σε όλες τις προτεινόμενες δράσεις και έθεσαν τη διεκδίκηση μονιμοποίησης του 21 και 22 υπό την αίρεση της νομικής διερεύνησης! Όταν εμείς αντιδράσαμε, συμφώνησε κι η ΑΣΕ, και οι ΣΥΝΕΚ έδειξαν διάθεση υποχώρησης. Αλλά τότε παρενέβη η  ΔΑΚΕ και δήλωσε ότι συμφωνεί με το αρχικό κείμενο των ΣΥΝΕΚ με τη φοβική «νομική διερεύνηση», και η ΠΕΚ κάνοντας επουσιώδεις τροποποιήσεις, έδωσε την απαραίτητη στήριξη για τη διαμόρφωση πλειοψηφίας! Μιας πλειοψηφίας που υποτιμά τη σημαντική δικαστική απόφαση και επιστρατεύει το γνωστό αφήγημα της «νομικής κάλυψης» και προτάσσοντας τον φόβο σε μια στιγμή που οι συνάδελφοι/ισσες χρειάζονται και βλέπουν το φως που ανοίγει δρόμους και προοπτικές νίκης… Γινόμαστε στο ίδιο έργο θεατές όπως και τον Οκτώβρη του 2021…

Ο τρόπος που αντέδρασαν οι παρατάξεις ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ στην παρούσα συνθήκη, κατά την οποία ο νόμος και μια δικαστική απόφαση είναι με το μέρος των μαχόμενων εκπαιδευτικών, αποκαλύπτει τον πραγματικό τους ρόλο. Να προσφέρουν υπηρεσίες στην κυβέρνηση αφήνοντας μετέωρους τους εργαζόμενους των οποίων τα συμφέροντα υποτίθεται ότι εκπροσωπούν. Οι τρεις παρατάξεις θα μπορούσαν την νομολαγνική τους εμμονή να την αξιοποιήσουν για να στρέψουν σε δράσεις διεκδίκησης τον κλάδο, ακριβώς επειδή νόμος είναι και αυτός τον οποίο το εφετείο επικαλέστηκε για να δώσει δίκιο στους νεοδιόριστους. Όμως όχι, αυτός ο νόμος φαίνεται ότι δεν τους συμφέρει!

Ως Παρεμβάσεις τονίζουμε ότι δεν υποτιμούμε και τα νομικά μέσα στον αγώνα μας. Όμως, η νομική κάλυψη μιας ομοσπονδίας χρειάζεται για να υλοποιούνται οι πολιτικές αποφάσεις που η ίδια λαμβάνει και όχι για να αποτρέπονται με την αναζήτηση νομικών εμποδίων. Προηγείται η πολιτική απόφαση και έπεται η νομική κάλυψη. Αυτός είναι ο ρόλος των Ομοσπονδιών και των σωματείων! Να λαμβάνουν αποφάσεις και να τις υλοποιούν προς όφελος των εργαζομένων προστατεύοντας τους συνδικαλιστικά,  πολιτικά και νομικά από την εργοδοτική και κρατική αυθαιρεσία.

Καταγγέλλουμε τους χειρισμούς αυτού του είδους, τους ελιγμούς και τα σοφίσματα από τις παρατάξεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού! Ζητάμε από τον κλάδο να συνεχίσει τον αγώνα του συσπειρωμένος στα πρωτοβάθμια σωματεία!  

Απαιτούμε ΤΩΡΑ:

Ακώλυτη μονιμοποίηση όλων των νεοδιόριστων!

Να συνεδριάσουν όλα τα ΠΥΣΠΕ και ΠΥΣΔΕ και να μονιμοποιήσουν ΟΛΕΣ/ΟΛΟΥΣ τους νεοδιόριστους του 2020, του 2021 και του 2023 ΤΩΡΑ!

Να γίνουν από… ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ, ΟΛΜΕ και ΔΟΕ όλες οι αναγκαίες νομικές ενέργειες για τη μονιμοποίηση των νεοδιόριστων εκπαιδευτικών του 2020, 2021, 2022 όλης της χώρας.

Καλούμε σε κάθε κινητοποίηση για τη μονιμοποίηση των νεοδιόριστων συναδέλφων/ισσων μας!

• Την Τρίτη 30/7, στη συγκέντρωση της ΕΛΜΕ Χανίων στη ΔΔΕ, στις 9:30π.μ
• Την Τετάρτη 31/7 , στη συγκέντρωση των ΣΕΠΕ της Δυτικής Αττικής , στη ΔΠΕ (Ελ.Βενιζέλου 82, Ελευσίνα) στις 9:30π.μ.

Συνεχίζουμε τον αγώνα ενάντια στην αξιολόγηση αταλάντευτα! Υπογράφουμε όλες κι όλοι Απεργία-Αποχή!

Μέχρι τη Νίκη για το Δημόσιο Δωρεάν και Δημοκρατικό σχολείο για όλες κι όλους δίχως αποκλεισμούς!

Αγων. Παρέμβαση Ε΄ ΕΛΜΕ Θεσ/νίκης: Εμφανίζουν "απόφαση" Συνεδρίου ΟΛΜΕ Συλλογική Σύμβαση Εργασίας με αποτίμηση εκπαιδευτικού έργου (αξιολόγηση)! Κατέθεσαν πρόταση-παρωδία ΣΣΕ στην κυβέρνηση

 

 Αγωνιστική Παρέμβαση Ε΄ ΕΛΜΕ - Θεσσαλονίκης

                                                                                                     18/7/2024

Εμφανίζουν ως απόφαση 21^ου Συνεδρίου της ΟΛΜΕ Συλλογική Σύμβαση Εργασίας με αποτίμηση εκπαιδευτικού έργου (όπως βαφτίζουν την αξιολόγηση), ενώ ήδη έχουν καταθέσει πρόταση παρωδία ΣΣΕ στην κυβέρνηση

 

Αποκαλυπτικές για τη στάση των δυνάμεων του κυβερνητικού συνδικαλισμού στο ΔΣ της ΟΛΜΕ (ΔΑΚΕ, ΣΥΝΕΚ, ΠΕΚ) σε μια κρίσιμη χρονιά, οι «αποφάσεις» του συνεδρίου που δημοσιοποίησαν αλλοιωμένες (12/7/2024). Τη στάση τους αυτή με αναλυτική ανακοίνωση (14/7/2024) καταγγείλαμε. Ποιος άραγε τόλμησε να προχωρήσει σε μια τόσο βαθύτατα αντιδημοκρατική ενέργεια; Η πλειοψηφία του ΔΣ (ΔΑΚΕ, ΣΥΝΕΚ, ΠΕΚ) που αποχώρησαν από το συνέδριο για να μην ψηφιστεί απόφαση απεργίας αποχής κατά της αξιολόγησης; Η επιτροπή θέσεων που τη μετέτρεψαν σ όργανο αποφάσεων; Ο «πρόεδρος» του συνεδρίου;  Οφείλουν να απαντήσουν!

Ο λαλίστατος πρόεδρος του συνεδρίου, αξιολογητής διευθυντής σχολείου (πού φτάσανε, να ορίζουν πρόεδρο του συνεδρίου που δεν υλοποιεί τις αποφάσεις του κλάδου) που συνεχίζει τον άχαρο ρόλο που του αναθέσανε, να συκοφαντεί και να καθυβρίζει τις Παρεμβάσεις, μέσα στο συνέδριο και μετά, όφειλε  να φροντίσει, πριν κοινοποιηθούν οι αποφάσεις, να έχουν την υπογραφή του προεδρείου. Με βάση το καταστατικό όλα τα ζητήματα του συνεδρίου τα διεκπεραιώνει το προεδρείο, στο οποίο οι εκπρόσωποι των ΔΑΚΕ, ΣΥΝΕΚ, ΠΕΚ με διαρκή πραξικοπήματα φίμωσαν κυριολεκτικά τους συνέδρους και συνέργησαν στην αλλοίωση των ψηφοφοριών, παρά τη σθεναρή στάση του εκπροσώπου των Παρεμβάσεων  σε αυτό.

Σ’ αυτό το φόντο οι δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού (ΔΑΚΕ, ΣΥΝΕΚ, ΠΕΚ) αποφάσισαν πρόταση επαιτείας, μια νομοτεχνική πρόταση στο πνεύμα που απαιτεί ο ν. 2738/1999 που κατέθεσαν στην κυβέρνηση, εν κρυπτώ από τον κλάδο.  Με την κατ’ όνομα Κλαδική Συλλογική Σύμβαση, όπως παραπλανητικά την ονομάζουν, ούτε τα ψίχουλα που αναμένουν να τους εκχωρήσει η κυβέρνηση δεν πρόκειται να τους δοθούν. Είναι προβλέψιμοι απέναντι στην κυβέρνηση, αφού έτσι και αλλιώς η τακτική τους απέναντι στην αντιεκπαιδευτική πολιτική της είναι δεδομένη, ούτε την αποκαλύπτει, ούτε την αντιπαλεύει!

Στην πρότασή τους απουσιάζει κάθε κριτική στον ψευδεπίγραφο ν. 2738/99 που φαλκιδεύει τις πραγματικές διεκδικήσεις των εκπαιδευτικών και όλων των δημοσίων υπαλλήλων. Δεν απαιτούν κατάργηση του ενιαίου μισθολογίου των Δ.Υ. (ν. 5045/2023) που αποτελεί φυλακή για αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις των κλάδων που αγωνίζονται. Προβάλλουν υποβαθμισμένες διεκδικήσεις που είναι γνωστές στις κυβερνήσεις χρόνια ολόκληρα, οι οποίες δεσμευμένες σε αντιλαϊκές πολιτικές και στις αποφάσεις της ΕΕ, αδιαφορούν να λύσουν τα προβλήματα των σχολείων, των μαθητών και των εκπαιδευτικών. Κανένα σχέδιο αγώνα δεν προτείνουν που να αναγκάσει την κυβέρνηση να συμμετέχει στις διαπραγματεύσεις, να αποδεχθεί αιτήματα και να προχωρήσει σε λύσεις των προβλημάτων.

Ο ν. 2738/99 τον οποίο επικαλούνται και απευθύνονται στην κυβέρνηση για ΣΣΕ, αποτελεί θεσμικό τερατούργημα με τις απαγορευτικές ρυθμίσεις που περιλαμβάνει για ελεύθερες και γνήσιες κλαδικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας, αλλά και για τις γενικές, οι οποίες σταδιακά έγιναν ακόμη χειρότερες για τους εργαζόμενους στο δημόσιο τομέα με νέες ρυθμίσεις.

·         Ρητά απαγορεύει στην ΟΛΜΕ και στις άλλες ομοσπονδίες να διαπραγματεύονται και να είναι συνομιλητές στα κρίσιμα ζητήματα των αποδοχών (μισθών και επιδομάτων), των συντάξεων, του συστήματος προσλήψεων, των οργανικών θέσεων (άρθ. 3, παρ. 2), αλλά αναγορεύει αποκλειστικό συνομιλητή την ΑΔΕΔΥ (άρθ. 4, παρ. 1). Δεν επικυρώνει τις διεθνείς συμβάσεις (151, 154) και ό,τι ισχύει στον ιδιωτικό τομέα όπου με βάση το ν. 1876/1990 ρόλο στις ΣΣΕ έχουν η ΓΣΕΕ, αλλά  και τα σωματεία του ιδιωτικού τομέα. Αλήθεια, τι σύμβαση είναι αυτή στο δημόσιο, που απαγορεύει στους κλάδους και τα σωματεία τους, όταν αγωνίζονται, να μπορούν οι εργαζόμενοι να βελτιώσουν τις συνθήκες ζωής τους!

·         Αναγορεύει την ΑΔΕΔΥ σε αποκλειστικό διαπραγματευτή – συνομιλητή σε κρίσιμα ζητήματα (μισθό, σύνταξη, διορισμούς, κ.ά.) και αφήνει στις ομοσπονδίες να μπορούν να συμμετέχουν μόνο για ειδικές συμβάσεις για επί μέρους  θέματα (υγιεινής, ασφάλειας, επιμόρφωσης, αδειών, χρόνου εργασίας, μεταθέσεων, συνδικαλιστικά, κ.ά.) και «εφόσον αυτά δεν έγιναν δεκτά για να αποτελούν περιεχόμενο γενικής συλλογικής σύμβασης εργασίας» (αρθ. 4, παρ. 2), οι οποίες είναι στην ευθύνη της ΑΔΕΔΥ, δηλαδή και αυτά είναι υπό την αίρεση της ΑΔΕΔΥ!

·         Όσον αφορά τα σημαντικά θέματα (μισθό, σύνταξη, κοινωνική ασφάλιση, κ.ά.), αναγορεύει προνομιακό συνομιλητή την ΑΔΕΔΥ, αλλά με περιορισμένες δυνατότητες, φαλκιδεύοντας όλα τα επίπεδα διαπραγμάτευσης γιατί οι συμφωνίες που θα καταλήγουν δεν θα είναι Συλλογικές Συμβάσεις, αλλά Συλλογικές Συμφωνίες (άρθ. 13). Η ισχύς τους απαιτεί κανονιστικές πράξεις, νομοθετικές ρυθμίσεις και κάθε φορά θα εξαρτάται από τις κυβερνητικές διαθέσεις και το κατά πόσο θα εναρμονίζονται με τις αντιλαϊκές πολιτικές της εκάστοτε κυβέρνησης, τις προαπαφασισμένες πολιτικές δεσμεύσεις και συμφωνίες με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

·         Παρά την πλήρη υπονόμευση των ΣΣΕ από παραπάνω ρυθμίσεις, θεσπίστηκε και καθεστώς μονομερούς διαδικασίας Μεσολάβησης (διαιτησία) όπου μεσολαβητές (άρθ. 10, 11) αποτελούν Νομικοί σύμβουλοι του κράτους και πανεπιστημιακοί που ορίζονται από την κυβέρνηση με παράλληλο πάγωμα κάθε αγωνιστικής διεκδίκησης.

·         Οι κυβερνήσεις δεν σταμάτησαν όμως εδώ, με το ν. 3205/03 άρθ. 24, παρ. 5 (ενιαίο μισθολόγιο) αφαιρέθηκε κάθε δυνατότητα για συλλογικές διαπραγματεύσεις, υπογραφή συλλογικής σύμβασης και συλλογικής συμφωνίας για το πιο βασικό ζήτημα των ΣΣΕ, των αποδοχών (μισθό και επιδόματα). Αυτή η ρύθμιση δεν άλλαξε, αλλά παρέμεινε σε άλλα τρία ενιαία μισθολόγια που ψηφίστηκαν από όλες τις κυβερνήσεις (ν. 4024/2011, ν. 4354/2015, ν. 5045/2023).

·         Με το νόμο του Χατζηδάκη (4808/2021) περικυκλώνουν κάθε αγώνα των εργαζομένων για να τον υποτάξουν στις αντισυνδικαλιστικές και απεργοκτόνες ρυθμίσεις του. Το ίδιο ισχύει και για τις Συμβάσεις Εργασίας μέσω της διαμεσολάβησης (ΟΜΕΔ) και την αποδοχή του ΓΕΜΗΣΟΕ που θέλουν να επιβάλλουν. Η ΟΛΜΕ δεν το γνωρίζει! Η πρόταση Σύμβαση Εργασίας που κατέθεσαν για τους αναπληρωτές, εφαρμόζοντας και το 1876/90 που μέσω ΟΜΕΔ και ΓΕΜΗΣΟΕ (άρθ. 96, 97) οδηγεί απευθείας στην εφαρμογή του ν. Χατζηδάκη δεν τους προβλημάτισε και ποιος τους έδωσε το δικαίωμα να αποφασίσουν την εφαρμογή του.

Τα παραπάνω δεν είναι τυχαία, προφανώς έχουν σχέση με τις πολιτικές εξελίξεις την εποχή που ο ν. 2738/99 ψηφίστηκε. Η κυβέρνηση Σημίτη, μπροστά στους δυναμικούς αγώνες των κλάδων, ιδιαίτερα στην εκπαίδευση (απεργία καθηγητών 1997, καταλήψεις ΑΣΕΠ 1998), στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και στην Υγεία, ψήφισε έναν νόμο ψευδεπίγραφων ΣΣΕ για το Δημόσιο που ισοδυναμεί με μηχανισμό ανάσχεσης δυναμικών κλαδικών κινητοποιήσεων και με ασφαλιστικές δικλίδες την προώθηση του «κοινωνικού  διαλόγου» για την πλήρη ενσωμάτωση των σωματείων στην κυβερνητική πολιτική. Ούτε είναι τυχαίο ότι η ΟΛΜΕ συμμετείχε σε διαπραγματεύσεις καταθέτοντας πολύ συγκεκριμένα αιτήματα, αλλά και με απαίτηση να κατοχυρωθούν γνήσιες κλαδικές συμβάσεις (2000, 2002, 2006, 2010), καθώς και άλλες ομοσπονδίες και η ΑΔΕΔΥ. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην ΟΛΜΕ έγινε αποδεκτό το 2000 μόνο ένα από τα 58 που κατέθεσε! Όλα αυτά επιβεβαιώνουν τον αντιδραστικό χαρακτήρα του ν. 2738/1999 και την απαίτηση το συνδικαλιστικό κίνημα να ζητά την κατάργησή του για να μπορούν να υπάρξουν γνήσιες κλαδικές συλλογικές συμβάσεις και νομοθετικά κατοχυρωμένες.

Στη σημερινή περίοδο του άκρατου αυταρχισμού, της ποινικοποίησης των αγώνων και των αντισυνδικαλιστικών νόμων (Χατζηδάκη, Γεωργιάδη, κ.ά.), πλανώνται όσοι νομίζουν ότι καταθέτοντας μια πρόταση ΣΣΕ, χωρίς πρόταση αγώνα, θα κερδίσουν αυξήσεις και δικαιώματα.

Την εμπειρία σχετικά με τις ΣΣΕ οι δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού σκόπιμα την αγνοούν γιατί δεν θέλουν να την προσαρμόσουν σε μια αγωνιστική γραμμή, την οποία ούτε έχουν, ούτε θέλουν!  Το μοντέλο συνδικαλισμού στο οποίο έχουν προσαρμοστεί ως κυβερνητικές παρατάξεις  είναι της  αναζήτησης σημείων επαφής με τα μέτρα  που καταθέτουν  οι κυβερνήσεις, για αυτό και ανάλογες είναι και οι προτάσεις που καταθέτουν (καλή αξιολόγηση, επέκταση μαθητείας, επίδομα τηλεκπαίδευσης, κ.ά.), ευελπιστώντας, για τη συναίνεση που προσφέρουν στην κυβερνητική πολιτική, να ανταμειφθούν με ψίχουλα που θα τους παραχωρήσει η κυβέρνηση.

Σε μια τέτοια κατεύθυνση ψήφισαν θέσεις στα συνέδρια και εξειδίκευσαν πρόταση που κατέθεσαν για ΣΣΕ που αφήνουν έκθετο τον κλάδο στα κυβερνητικά μέτρα. Χαρακτηριστικά τα παραδείγματα. Δεν διεκδικούν γνήσιες κλαδικές συλλογικές συμβάσεις, εφ’ όλης της ύλης, αλλά  Σύμβαση Εργασίας και ξεχωριστά Σύμβαση οικονομικής αναβάθμισης, προσαρμογή στο νομοθετικό πλαίσιο, το οποίο απαγορεύει διαπραγματεύσεις για το μισθό.  Δεν διεκδικούν οι μισθοί να επανέλθουν στα προ κρίσης επίπεδα, στα 1.200 € καθαρά στον πρωτοδιόριστο, αλλά αυξήσεις στα όρια του πληθωρισμού, με αυτόματη αναπροσαρμογή των μισθών! Ζητούν κατάργηση μόνο μέρους των νόμων για την αξιολόγηση, του Γ Μέρους του ν. 4823/21 (ατομική αξιολόγηση)  και των άρθρων 20 και 21 του 4692/20 (ατομική αξιολόγηση στα Π.Σ. και ΠΕΙ.Σ.), ενώ δεν ζητούν κατάργηση της αξιολόγησης της σχολικής μονάδας, της τράπεζας θεμάτων, των ενδοσχολικών συντονιστών και των μεντόρων, χρήση σχολικών υποδομών για έσοδα στο πλαίσιο αυτονομίας της σχολικής μονάδας, κ.ά. Δεν ζητούν κατάργηση των νόμων για την αξιολόγηση (4823/21, 4298/20). Ζητούν εφαρμογή του 2738/1999, χωρίς ούτε καν μια στοιχειώδη κριτική που έκανε στο παρελθόν η ΟΛΜΕ (τροποποίηση, δεν ανταποκρίνεται στις ΣΣΕ που απαιτεί ο κλάδος, να αλλάξει, κ.ά.). Κανένα σχέδιο αγώνα δεν καταθέτουν, ενώ χωρίς αγωνιστική στάση του κλάδου δεν μπορεί να σπάσει ο κλάδος την αδιαλλαξία  της κυβέρνησης και του ΥΠΑΙΘΑ και να γίνουν αποδεκτά τα αιτήματα κι οι διεκδικήσεις μας.

Σχετικά με τη στάση της ΑΣΕ

Η νομοτεχνική πρόταση που κατέθεσαν εδώ και δύο χρόνια για ΣΣΕ δεν συμπεριλαμβάνει όλα τα αιτήματα του κλάδου και την παρουσιάζουν ως το δρόμο που πρέπει να ακολουθήσει ο κλάδος για να έχει κατακτήσεις και μάλιστα χωρίς να τη συνοδεύουν με πρόγραμμα αγώνα. Με την πρότασή τους για ΣΣΕ εργασίας, προσποιούνται ότι δεν οδηγούν τον κλάδο να αποδεχθεί τον ΟΜΕΔ και την εφαρμογή του απεργοκτόνου ν. Χατζηδάκη. Στο συνέδριο απέφυγαν να πάρουν θέση για τον επικίνδυνο δρόμο που αποκάλυψαν οι Παρεμβάσεις. Κατέθεσαν πρόταση για τους μισθούς πολύ κατώτερη των αναγκών, αφού παρόλο που διεκδικούν την κάλυψη των απωλειών από τα χρόνια της κρίσης, επιμένουν να την ορίζουν σε καθαρές αποδοχές στα 950 € στον πρωτοδιόριστο, αντί στα 1.200 €, όσο έπαιρνε ένας πρωτοδιόριστος πριν την κρίση. Στη ΣΣΕ δεν περιλαμβάνουν το αίτημα για επιστροφή του ωραρίου στην πριν από το 2013 κατάσταση. Δεν συμπεριλαμβάνουν αίτημα κατάργησης του 2738/2099.  Η πρόταση του ΠΑΜΕ για τις ΣΣΕ που περιλαμβάνει σωματεία του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα και κατατέθηκε και στη Βουλή από το ΚΚΕ, δεν περιλαμβάνει αίτημα διεκδίκησης για το μισθό με βάση τις ανάγκες των δημοσίων υπαλλήλων, παρά μόνο επιστροφή των δώρων!

Η πρότασή μας για τις  Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας

Σε μια κρίσιμη περίοδο που το κράτος θωρακίζεται με αντισυνδικαλιστικούς νόμους (Χατζηδάκη, Γεωργιάδη, κ.ά.) για να ανατρέψει οποιαδήποτε ελπιδοφόρα εξέλιξη των αγώνων, όπως εκφράστηκε τα προηγούμενα χρόνια,  ώστε να ολοκληρώσει απρόσκοπτα τα μέτρα εναρμόνισης και λειτουργίας της δημόσιας παιδείας με πλήρη ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, της υποταγής των εκπαιδευτικών σε ρόλο διεκπεραιωτών της ύλης και της απογείωσης των ταξικών φραγμών, ένας είναι ο δρόμος, σχέδιο αγώνα που μπορεί να τους νικήσει, αιτήματα και διεκδικήσεις που απαντούν στη γενικευμένη επίθεσή τους και θα καλύπτουν όλες τις ανάγκες του δημόσιου σχολείου, των μαθητών και των εκπαιδευτικών. Αν κυριαρχήσουν οι  ψευδαισθήσεις των δυνάμεων του κυβερνητικού συνδικαλισμού, των υποβαθμισμένων αιτημάτων και της διαπραγμάτευσης σε ό,τι μας επιτρέπει ο ν. 2738/99, αλλά και του κομματικού συνδικαλισμού, της απόλυτης νομοτεχνικής πρότασής τους, και αυτοί σε ό,τι μας επιτρέπει ο νόμος, και χωρίς να προτείνουν σχέδιο αγώνα, αλλά με συντήρηση των δυνάμεών μας, μπορεί και να τη γλιτώσουμε, θα ηττηθούμε κατά κράτος!

·         Κατάργηση του ν. 2738/99, παρωδία διαπραγματεύσεων ΣΣΕ.

·         Κατάργηση του ενιαίου μισθολογίου φυλακή για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς.

·         Κατοχύρωση γνήσιας Κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας εφ’ όλης της ύλης (μισθό, σύνταξη, εργασία, κοινωνική ασφάλιση, διορισμούς). Ελεύθερες και γνήσιες Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας σε όλο το δημόσιο και σε όλα τα επίπεδα. 

·         Όχι στις αυταπάτες συμμετοχής της ΟΛΜΕ σε ψευδεπίγραφους διαλόγους.

·         Καμία συναίνεση με μεσολαβητές, ΟΜΕΔ, κ.ά. οργανισμούς, περικυκλωμένους από το ν. Χατζηδάκη που θα σημάνει αποδοχή του ΓΕΜΗΣΟΕ και άλλων αντισυνδικαλιστικών ρυθμίσεων.

·         Κατάργηση του άρθρου 24 παρ. 3 του ν. 3205/03 (μισθολόγιο) που απαγορεύει τις διαπραγματεύσεις για το μισθό. Κατοχύρωση ρύθμισης όπως και στον ιδιωτικό τομέα, όπου ο μισθός  θα είναι βασικό κομμάτι των διαπραγματεύσεων και με ισχυρό ρόλο σε όλα τα σωματεία (τριτοβάθμια, δευτεροβάθμια, και πρωτοβάθμια).

·         Στα κρίσιμα ζητήματα προτείνουμε με βάση τα προ κρίσης αιτήματα του κλάδου που ψηφίστηκαν σε Γενικές Συνελεύσεις, διεκδικήθηκαν μέσα από αγώνες και ανακόπηκαν βίαια από τις πιο βαθιές αντιλαϊκές πολιτικές των μνημονίων, να κατατεθεί πρόταση του κλάδου για ΣΣΕ:

•     1.400 € καθαρά στον πρωτοδιόριστο με αντίστοιχες αυξήσεις σε όλα τα ΜΚ για να ζούμε με αξιοπρέπεια αποκλειστικά από το μισθό μας. Να επανέλθουν τα δώρα και να δοθεί το ΜΚ που μας αφαιρέθηκε. Αφορολόγητο στις 12.000 €.. Η σχέση εισαγωγικού και καταληκτικού μισθού να διαμορφωθεί 1 προς 2,5.
• Πλήρη σύνταξη στα 30 χρόνια εργασίας, χωρίς όριο ηλικίας και υπολογισμό της κύριας σύνταξης στο 80% του συνόλου των αποδοχών κατά το μήνα αποχώρησης. Αυτοδίκαιη αναγνώριση της στρατιωτικής θητείας (χωρίς εξαγορά). Κατοχύρωση του δικαιώματος σύνταξης στα 25 χρόνια. Τριπλασιασμό του εφάπαξ για να επανέλθει στα όρια προ κρίσης. Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων (Κατρούγκαλου, Βρούτση, κ.ά.).
•   Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί. 20 χιλιάδες τώρα στη Β/θμια για να καλυφθούν όλα τα κενά με μόνιμους διορισμούς! Κάτω τα χέρια από τις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών, όχι στους κόφτες μείωσης των αναπληρωτών κατά 50%, όπως σχεδιάζουν και προωθούν.
•   Να καταργηθούν οι νόμοι κατηγοριοποίησης σχολείων και εκπαιδευτικών της αξιολόγησης (ν. 4692/20, 4823/21). Παιδαγωγική ελευθερία στα σχολεία.
•   Όχι στην παράδοση της τεχνικής εκπαίδευσης στην αγορά και την φτηνή κατάρτιση. Όχι στην εμπορευματοποίηση και τη μαθητεία. Τεχνική Εκπαίδευση ενταγμένη στο δημόσιο σύστημα εκπαίδευσης και εξ ολοκλήρου στο ΥΠΑΙΘ. Επαγγελματικά δικαιώματα στους τίτλους σπουδών! Να καταργηθεί ο νόμος Πιερρακάκη για την ΤΕΕ (Ν. 5082/24).
•   Να επανέλθει το διδακτικό ωράριο στα όρια του 2013.
•   Μείωση των μαθητών στους 20 στο τμήμα, 15 στις ομάδες προσανατολισμού, 10 στα εργαστήρια.
•   Να καταργηθούν όλοι οι αντιεκπαιδευτικοί νόμοι και να ξεκινήσει διάλογος με το ΥΠΑΙΘΑ στη βάση των προτάσεων του κλάδου.
•   Άμεση αύξηση δημόσιων δαπανών για την Παιδεία στο 5% του ΑΕΠ τουλάχιστον, με δεσμεύσεις αυτές να φτάσουν στο 7% του ΑΕΠ ή το 15% του Προϋπολογισμού.
•   Όχι τηλεπιμορφώσεις - διαλέξεις. Ετήσια επιμόρφωση για όλους με απαλλαγή από τα διδακτικά καθήκοντα.
•   Κάτω τα χέρια από τα σωματεία, τις ΓΣ, την απεργία. Καμία δίωξη εκπαιδευτικών.  O αυταρχισμός και η τρομοκρατία δεν θα περάσουν. Δεν εφαρμόζουμε καμία πτυχή του αντεργατικού ν. «Χατζηδάκη» (ΓΕΜΗΣΟΕ, ηλεκτρονικές κάλπες, φακέλωμα κλπ)! Καμιά συμμετοχή σε ηλεκτρονικές εκλογές.
•   Δωδεκάχρονο δημόσιο δωρεάν σχολείο για όλα τα παιδιά. Κανένα παιδί έξω από το σχολείο!
  

Την πρόταση παρωδία ΣΣΕ που κατέθεσε η ΟΛΜΕ η κυβέρνηση την αγνοεί επιδεκτικά, γιατί στην τακτική της δεν είναι ούτε καν οι ψευδεπίγραφοι διάλογοι, αλλά η επίδειξη πυγμής και τρομοκρατίας του κλάδου. Δεν αποδεχόμαστε καμία εφαρμογή του ν. Χατζηδάκη μέσω και των ΣΣΕ.

Πρόταση ΣΣΕ με το ξεκίνημα της χρονιάς να συζητηθεί μέσα στον κλάδο και να είναι απόφαση Γενικών Συνελεύσεων, με σχέδιο αγώνα να διεκδικήσουμε γνήσια ΣΣΕ. Σε μια τέτοια κατεύθυνση οι Παρεμβάσεις ήδη καταθέσαμε πρόταση αγώνα μέσα στο 21^ο συνέδριο για αποφασιστικό αγώνα διαρκείας που οι ΓΣ θα καθορίζουν με βάση τις εξελίξεις.

 

ΟΧΙ ΣΤΗ ΣΥΜΠΑΙΓΝΙΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΝΟΜΟ ΠΑΡΩΔΙΑ ΓΙΑ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ ΣΣΕ! ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΚΑΡΙΚΑΤΟΥΡΑ ΣΣΕ ΤΗΣ ΟΛΜΕ!

ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ, ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ

ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΓΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ

 

Αγων. Παρέμβαση Ε΄ ΕΛΜΕ Θεσ/νίκης: Η πλειοψηφία του ΔΣ της ΟΛΜΕ δημοσιοποίησε νοθευμένες τις «αποφάσεις» του 21ου συνεδρίου!

 

Αγωνιστική Παρέμβαση Ε΄ ΕΛΜΕ – Θεσσαλονίκης

Η πλειοψηφία του ΔΣ της ΟΛΜΕ δημοσιοποίησε νοθευμένες τις «αποφάσεις» του 21^ου συνεδρίου

  Αποφάσεις κατώτερες των αναγκών του δημόσιου σχολείου και της εργασίας μας!

Οι παρατάξεις ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ, για άλλη μια φορά, απέδειξαν όχι μόνο πόσο υποταγμένες είναι, αλλά και βαθιά αντιδημοκρατικές! Στις 12/7/2024 δημοσιοποίησαν αλλοιωμένες τις “αποφάσεις” του Συνεδρίου ! Ποιος άραγε τόλμησε να προχωρήσει σε μια τόσο βαθύτατα αντιδημοκρατική ενέργεια! Η πλειοψηφία του ΔΣ (ΔΑΚΕ, ΣΥΝΕΚ, ΠΕΚ) που αποχώρησαν από το συνέδριο για να μην ψηφιστεί απόφαση απεργίας αποχής κατά της αξιολόγησης; Η επιτροπή θέσεων που την ελέγχουν και την μετέτρεψαν σε όργανο αποφάσεων; Το προεδρείο που έχει και την ευθύνη υλοποίησης όλων των αποφάσεων; Οφείλουν να απαντήσουν!

Δύο προτάσεις που κατατέθηκαν από τις Παρεμβάσεις και ψηφίστηκαν («Μονιμοποίηση όλων των νεοδιόριστων χωρίς αξιολόγηση» και «Μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών, χωρίς εξαίρεση») δεν υπάρχουν στις αποφάσεις του 21^ου συνεδρίου που ανάρτησαν στην ιστοσελίδα της ΟΛΜΕ και έστειλαν στα σχολεία! Άλλη μία των Παρεμβάσεων για τους αναπληρωτές που ψηφίστηκε δεν την κατέγραψαν όπως αυτοτελώς ψηφίστηκε, αλλά τη συμπεριέλαβαν στην ενότητα για τους αναπληρωτές που όμως αυτή η ενότητα δεν ψηφίστηκε από τις Παρεμβάσεις και άλλες δυνάμεις, αλλάζοντας τη διατύπωση και το περιεχόμενο, που ούτε αυτό έχουν δικαίωμα να το κάνουν! Αποφάσεις που ψηφίστηκαν σε επιμέρους ζητήματα, ορισμένες και από τις Παρεμβάσεις (στρατιωτική θητεία, αναπηρία 67% εκπαιδευτικών, Γραμματεία στα σχολεία, δαπάνες για υγεία, κ.ά.) τις συμπεριέλαβαν σε άλλα θέματα (οικονομικά, συνταξιοδοτικά, εργασιακά, κ.ά.). Κόψε, ράψε, όπως τους βολεύει, καμία σχέση πλέον με τις δημοκρατικές παραδόσεις του κλάδου.

Παρουσιάζουν ως απόφαση του Συνεδρίου πρόταση που δεν κατατέθηκε και δεν ψηφίστηκε ποτέ («Το 21ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ αποφασίζει, αναγνωρίζοντας…. τα θετικά για τον κλάδο αποτελέσματα που έφερε η ύπαρξη πραγματικών αιρετών στα υπηρεσιακά συμβούλια, την εκ νέου συμμετοχή του κλάδου στις επικείμενες εκλογές….»). Επιδιώκουν με τετελεσμένα δεδομένα να σύρουν τον κλάδο σε συμμετοχή στις ηλεκτρονικές εκλογές, όσο κι αν προσχηματικά διακηρύττουν το αντίθετο.

Αποκαλυπτικές για τη στάση που κρατούν για τις ΣΣΕ είναι τα όσα γράφουν στην αντίστοιχη θεματική απόφαση που κορυφαία θέματα των διαπραγματεύσεων για Συμβάσεις Εργασίας ανάμεσα στην ΟΛΜΕ και το Υπουργείο Παιδείας καταγράφουν και το πλαίσιο αποτίμησης του εκπαιδευτικού έργου και της εκπαιδευτικής διαδικασίας, δηλαδή την απόφαση καλής αξιολόγησης, όπως την διαμόρφωσαν στο 20^ο πραξικοπηματικό συνέδριο. Τη στιγμή που το ΥΠΑΙΘΑ δια πυρός και σιδήρου με τις συνεχείς επιθέσεις κατά των εκπαιδευτικών (18 δικαστικές προσφυγές, συνεχείς εγκυκλίους απειλών και εκβιασμών, κ.ά.) επιδιώκει το σταμάτημα του αγώνα κατά της αξιολόγησης,  συνεχίζουν την πρακτική της πλήρους υποταγής των εκπαιδευτικών στα σχέδια κατηγοριοποίησης εκπαιδευτικών και σχολείων και τολμούν και προτείνουν δήθεν βελτιωτικές προτάσεις.

Τα πραξικοπήματά τους όμως δεν έχουν τέλος! Το συνέδριο ποτέ δεν ψήφισε την προμετωπίδα με την οποία ξεκινούν τις αποφάσεις  μετά τον τίτλο, 21ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΟΛΜΕ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ : «Σε συνέχεια των αποφάσεων και των αιτημάτων που υπερψηφίστηκαν στο 20ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ, που καλύπτουν τα ζητήματα των οικονομικών, εργασιακών, συνταξιοδοτικών, ασφαλιστικών, παιδαγωγικών αιτημάτων και τα ζητήματα αξιολόγησης, της βίας στα σχολεία, της γραφειοκρατίας, της επιμόρφωσης, της στέγασης κ.α. το 21ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ αποφασίζει:» Ούτε το συνέδριο ψήφισε ως προμετωπίδα  να περιλαμβάνεται σε τέσσερις θεματικές και άλλες ενότητες (εργασιακά, συνταξιοδοτικά, μισθολογικά, για βία και εκφοβισμό) ότι οι αποφάσεις στα συγκεκριμένα θέματα είναι «συμπληρωματικά στα αιτήματα του 20 συνεδρίου».

Συνολικά, με τις παραπάνω πρακτικές επιδιώκουν να νομιμοποιήσουν το 20ο πραξικοπηματικό συνέδριο με άλλο ένα πραξικοπηματικό και έφτασαν στο σημείο να αλλοιώνουν τις αποφάσεις του!  Να νομιμοποιήσουν τις αποφάσεις σε βασικά θέματα που με πραξικοπηματικό τρόπο πήραν στο προηγούμενο 20ο Συνέδριο, τις οποίες  δεν έθεσαν ποτέ στην κρίση του κλάδου σε καμία Γενική Συνέλευση την προηγούμενη διετία, όπως την πρότασή τους για μια «καλή αξιολόγηση», ούτε τις αυξήσεις κοροϊδία (στο όριο του πληθωρισμού), ούτε την καρικατούρα πρόταση για Συλλογικές Διαπραγματεύσεις, κ.ά., για να μην απορριφθούν. Επίσης, προσπαθούν να παρουσιαστούν ως δυνάμεις σύνθεσης, όπως ήδη έκαναν οι ΣΥΝΕΚ με ανακοίνωσή τους (8/7/2024).

Τέτοιες πρακτικές δεν έγιναν  σε κανένα συνέδριο! Οι αποφάσεις στα συνέδρια ψηφίζονται και καταγράφονται όπως ψηφίστηκαν, είτε  πρόκειται για ενιαίο πλαίσιο (πολιτικό σκεπτικό, αιτήματα, μορφές αγώνα), είτε για  ξεχωριστά  θέματα (οικονομικά, εργασιακά, συνταξιοδοτικά, κ.ά.),  το ίδιο ισχύει όταν πρόκειται  για επιμέρους ενότητες  (αναπληρωτές, εκδρομές, κ.ά.).Οι παρατάξεις, αν ήθελαν οι επιμέρους προτάσεις που κατέθεσαν να συμπεριληφθούν σε θεματικές, οι ίδιες θα το δήλωναν (έστω δια του μέλους τους στην επιτροπή θέσεων), αφού τις απαγόρευσαν να μιλάνε!  Στο συνέδριο επιβλήθηκαν αντιδημοκρατικές διαδικασίες και η Αγωνιστική Παρέμβαση σε αναλυτική ανακοίνωση (10/7/2024) τις έχουμε περιγράψει!

Τα επιμέρους αιτήματα που οι αποφάσεις καταγράφουν σε κρίσιμα ζητήματα ήταν ήδη αποφάσεις του κλάδου (για τον ΑΣΕΠ, τους νεοδιόριστους, τους αναπληρωτές, κ.ά.), ενώ απουσιάζουν διεκδικήσεις για όλα τα επίδικα της περιόδου (αξιοπρεπείς μισθοί και συντάξεις, μαζικοί μόνιμοι διορισμοί, αξιολόγηση, κ.ά.) και ο κλάδος μένει ακάλυπτος στη γενικευμένη και εφ’ όλης της ύλης επίθεση που δέχεται. Απουσιάζει παντελώς κάθε αναφορά στην αντιλαϊκή – αντιεκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης, σε μια περίοδο που ετοιμάζονται να γενικεύσουν την εξαήμερη εργασία στον ιδιωτικό τομέα, να θέσουν  σε ισχύ το πριμ παραγωγικότητας διαίρεσης των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα και στην εκπαίδευση συνεχίζουν το μπαράζ μέτρων ενίσχυσης του σχολείου της αγοράς.

Οι αποφάσεις είναι κατώτερες των αναγκών του δημόσιου σχολείου και των αναγκαίων απαντήσεων για να σταματήσουμε την πολιτική της ιδιωτικοποίησης της παιδείας, που συνθλίβει τα δικαιώματά μας και χτυπάει αλύπητα την ποιότητα της ζωής μας.  Δεν απουσιάζει μόνο κάθε αντίλογος στη βάρβαρη πολιτική τους, αλλά και κάθε σχέδιο αγώνα αντιμετώπισής της.

Για τη νέα κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην ΟΛΜΕ

Μια νέα κατάσταση έχει διαμορφωθεί πλέον στην ΟΛΜΕ. Οι παραβιάσεις κάθε δημοκρατικής διαδικασίας των καταστατικών που ισχύουν στα  σωματεία μας και των ιστορικών παραδόσεων του κλάδου είναι συνεχείς. Είναι χαρακτηριστική η στάση τους τον Οκτώβρη του 2021, όταν πρόεδροι των παρατάξεων των ΔΑΚΕ και ΣΥΝΕΚ άλλαξαν τις αποφάσεις των ΓΣ των ΕΛΜΕ τους και ψήφισαν κατά της απεργίας αποχής για να σταματήσουν τον αγώνα κατά της αξιολόγησης, τον Οκτώβρη του 2022 πραξικοπηματικά κατάργησαν ΓΣ των πρόεδρων για να μην καταψηφιστεί η συμμετοχή τους στις ηλεκτρονικές εκλογές στα ΠΥΣΔΕ, παρέχοντας νομιμοποίηση στον αντισυνδικαλιστικό ν. Χατζηδάκη. Στο 21^ο συνέδριο πραξικοπηματικά αποχώρησαν για να μην πάρει ο κλάδος απόφαση κατά της αξιολόγησης.

Σε δύο συνέδρια (20^ο και 21^ο) κατάργησαν το ρόλο των συνέδρων, αλλά και των παρατάξεων. Τα συνέδρια, όπου όλοι και για όλα έχουν λόγο καταθέτοντας προτάσεις και αντιπροτάσεις, τα έχουν μετατρέψει από συνέδρια ανοιχτών διαδικασιών, σε συνέδρια κλειστά και ελεγχόμενα.  Αναβάθμισαν νέα όργανα τα οποία ελέγχουν, όπως την επιτροπή θέσεων (τα τρία από τα πέντε μέλη ανήκουν σε ΔΑΚΕ, ΣΥΝΕΚ, ΠΕΚ) και καθορίζουν τις αποφάσεις του κλάδου, τις οποίες ούτε σε διαδικασίες ΓΣ των ΕΛΜΕ έχουν θέσει, ούτε μέσα στο συνέδριο αναλυτικά έχουν κατατεθεί.  Έφτασαν τώρα να αλλοιώνουν και τις ίδιες τις αποφάσεις των συνεδρίων και να απαξιώνουν και να εμπαίζουν τους ίδιους τους συνέδρους και την παρουσία τους.

Η ιερή συμμαχία ΔΑΚΕ, ΣΥΝΕΚ, ΠΕΚ ανακόπτει κάθε αγωνιστική ανάταση του κλάδου. Όχι μόνο δεν κατέθεσαν πρόταση συνέχισης και κλιμάκωσης του αγώνα μετά από πετυχημένες κινητοποιήσεις (24ωρη απεργία 11/10/21, απεργία αποχή από αξιολόγηση, 24ωρες απεργίες 15 και 28/2/2023, 24ωρη 28/2/2024, κ.ά.), αλλά χρησιμοποιώντας αντιδημοκρατικές και πραξικοπηματικές πρακτικές, επιδιώκουν το σταμάτημα κάθε δυναμικής. Όσοι αγωνίζονται για τη συσπείρωση του κλάδου και τη χάραξη αγωνιστικής πορείας μπροστά στη γενικευμένη και εφ’ όλης της ύλης επίθεση που δεχόμαστε, οφείλουν να έχουν  στις προτεραιότητές τους την αποκατάσταση των δημοκρατικών διαδικασιών των σωματείων μας και των δημοκρατικών παραδόσεων του κλάδου! Να μην αφήσουν αναπάντητη την αλλοίωση των αποφάσεων του 21^ου συνεδρίου!  Σε μια τέτοια κατεύθυνση οι Παρεμβάσεις ήδη καταθέσαμε πρόταση αγώνα μέσα στο 21^ο συνέδριο για αποφασιστικό αγώνα διαρκείας με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς που οι ΓΣ θα καθορίζουν με βάση τις εξελίξεις.