Παρεμβάσεις ΔΕ: Κινητοποίηση στην Πάτρα ενάντια στις διώξεις. ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ!

 

10/07/2024

 ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ!!!

 

Πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 9/7 κινητοποίηση στη ΔΔΕ Αχαΐας, με συμμετοχή πλήθους συναδέλφων και συναδελφισσών, προκειμένου να εκφραστεί η κάθετη αντίθεση του κλάδου στην κλήση για απολογία στο συμβούλιο επιλογής των συναδέλφων Ντάφλου Γ., διευθυντή του 19ου Γυμνασίου Πάτρας, και της Καζάκου Μ., διευθύντριας του ΕΝΕΕΓΥΛ Πάτρας. Η κλήση αφορούσε το γεγονός ότι οι δύο συνάδελφοι δε συμμετείχαν στην αξιολόγηση, καθώς είχαν δηλώσει ότι συμμετέχουν στην απεργία-αποχή που έχει κηρύξει το σωματείο τους. Η κινητοποίηση οργανώθηκε από την Α΄ ΕΛΜΕ Αχαΐας και με πρωτοβουλία των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ παραβρέθηκε εκ μέρους του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ ο εκπρόσωπος τους σε αυτό. Να σημειωθεί ότι η κωλυσιεργία της ΑΣΕ δεν επέτρεψε να υπάρξει επιπλέον και μια ανακοίνωση στήριξης της Ομοσπονδίας προς τους δύο συναδέλφους.

 

Η ΔΔΕ Αχαΐας επικαλέστηκε στους εκπροσώπους της ΕΛΜΕ και της ΟΛΜΕ αιτήματα μονιμοποίησης νεοδιόριστων, προερχόμενα από τα σχολεία των δύο συναδέλφων, καθώς και τη γνωστή εγκύκλιο Κατσαρού που αναφέρεται στις καταδικαστικές αποφάσεις για την απεργία-αποχή που είχαν κηρύξει και επαναπροκηρύξει οι εκπαιδευτικές ομοσπονδίες και η ΑΔΕΔΥ. Τονίστηκε τόσο στην ίδια τη Διευθύντρια όσο και στα μέλη του συμβουλίου ότι το δικαίωμα της απεργίας είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο και κανείς δεν πρέπει να διανοηθεί να το αμφισβητήσει επιβάλλοντας ποινές σε εργαζόμενους που συμμετείχαν σε νόμιμα προκηρυγμένη απεργία από το σωματείο τους. Τους υπενθυμίστηκε, επίσης, ότι πριν από δύο χρόνια κανένα υπηρεσιακό συμβούλιο δεν τόλμησε να επιβάλει κυρώσεις στους 114 διευθυντές/ντριες και προϊστάμενες που συμμετείχαν σε απεργία-αποχή από την αυτοαξιολόγηση, παρά την προσπάθεια που είχε γίνει από τον τότε γενικό γραμματέα του υπουργείου Κόπτση.

Η Διευθύντρια δε δεσμεύτηκε ότι θα παύσει κάθε διαδικασία, αλλά όμως, το συμβούλιο θα διερευνήσει όλες τις πλευρές του θέματος και δεν επιθυμεί να πλήξει κανένα δικαίωμα των συναδέλφων.

 

Είναι προφανές ότι η πίεση που ασκήθηκε από την κινητοποίηση και τα δεκάδες ψηφίσματα συμπαράστασης από ΕΛΜΕ κι ΣΕΠΕ πανελλαδικά, ανάγκασε τη διοίκηση σε αναδίπλωση, αλλά δεν υπάρχουν περιθώρια εφησυχασμού. Σε μια περίοδο βάρβαρης αντιλαϊκής και αντιεκπαιδευτικής πολιτικής, με εγκυκλίους που μέσα στο κατακαλόκαιρο αποσκοπούν να τρομοκρατήσουν τον εκπαιδευτικό κόσμο, με εκδηλωμένες προθέσεις συγχωνεύσεων τμημάτων για να ελαχιστοποιηθούν τα κενά και να μειωθούν οι προσλήψεις αναπληρωτών, και με καταργήσεις 3000 οργανικών θέσεων στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, απαιτείται επαγρύπνηση. Άλλωστε το νομικό οπλοστάσιο από το οποίο τροφοδοτείται η βιομηχανία καταδικαστικών αποφάσεων για όλες τις απεργίες, είναι σε πλήρη ισχύ.

 

Η δύναμη και τα όπλα που διαθέτουμε εμείς ως εργαζόμενοι, είναι ο ανυποχώρητος αγώνας, η αλληλεγγύη και η συσπείρωση γύρω από τα σωματεία. Την Τρίτη 9/7 στην Πάτρα κανένας δεν ένιωσε μόνος. Το σωματείο, οι συνάδελφοι κι η ομοσπονδία ήταν εκεί για να στηρίξουν τους συναδέλφους. Και αύριο, Πέμπτη 11/7, στην ΠΔΕ Αττικής όλοι κι όλες θα είμαστε εκεί συνεχίζοντας τον αγώνα μας!

 

Αυτή είναι η απάντηση που πρέπει να δοθεί το επόμενο διάστημα στην πολιτική που ισοπεδώνει τα εργασιακά μας δικαιώματα και τα αντίστοιχα μορφωτικά των μαθητ(ρι)ών μας. Είναι πιο αναγκαίο από ποτέ η ομοσπονδία να πάρει μέσα από τις Γενικές Συνελεύσεις των ΕΛΜΕ και των προέδρων, που πρέπει να προγραμματιστούν στις αρχές του Σεπτέμβρη, αποφάσεις για αγωνιστικές δράσεις και για απεργία-αποχή. Τα πρωτοβάθμια σωματεία μας χρειάζεται να αναλάβουν αντίστοιχες πρωτοβουλίες δράσεων και προκήρυξης απεργίας-αποχής.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΔΕ

Α' ΕΛΜΕ Αχαΐας: Ο Νίκος Τεμπονέρας ΖΕΙ στους αγώνες του λαού και της νεολαίας

Ο Νίκος Τεμπονέρας ΖΕΙ στους αγώνες του λαού και της νεολαίας

9 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ – ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ

Ο Νίκος Τεμπονέρας, πριν από 25 χρόνια, πήρε τη θέση του στο πολυπληθές πάνθεον των λαϊκών αγωνιστών που πλήρωσαν με τη ζωή τους την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του λαού, της δημοκρατίας, των δημόσιων κοινωνικών αγαθών. Έγινε σύμβολο του λαϊκού κινήματος και ιδιαίτερα των καθηγητών, των μαθητών, της νεολαίας.

Αρχές της δεκαετίας του 90, η τότε κυβέρνηση Μητσοτάκη-ΝΔ προωθεί τις ακραίες νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις σε όλα τα μέτωπα. Ο χώρος της Παιδείας βάλλεται με το αντιδραστικό νομοσχέδιο του τότε υπουργού Β. Κοντογιαννόπουλου. Η κοινωνία της εργασίας και της γνώσης αντιστέκεται στα εργοστάσια, στις πλατείες, στους δρόμους, στα πανεπιστήμια, στα σχολεία. Ο κρατικός αυταρχισμός ανάβει το πράσινο φως στη τυφλή παρακρατική βία. Ο Νίκος Τεμπονέρας, δολοφονήθηκε υπερασπιζόμενος τους μαθητές του, την παιδεία και τις δημοκρατικές ελευθερίες του λαού μας.

25 χρόνια μετά, σήμερα ο στυγνός νεοφιλελευθερισμός είναι καθεστώς, ο λαός υποφέρει, ο τόπος μετατρέπεται σε «νεοαποικία χρέους», η νέα γενιά οδηγείται στην ανεργία και στη μετανάστευση. Τα δημόσια αγαθά αποδομούνται, απομειώνονται, η Παιδεία μεταλλάσσεται σε εκπαίδευση για τους λίγους και κατάρτιση-μαθητεία για τους πολλούς. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αφήνοντας σταδιακά στην άκρη κάθε στοιχείο σύγκρουσης με την ΕΕ, αλλάζοντας «εν μια νυκτί» το ΟΧΙ του 62% του λαού σε ΝΑΙ και εν τέλει εξαπατώντας το λαό με το «παράλληλο πρόγραμμα» στο 3^ο μνημόνιο, συνεχίζει την ίδια αντιλαϊκή πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων, εφαρμόζοντας κατά γράμμα τις μνημονιακές επιταγές των ξένων και ντόπιων κέντρων.