Κλαδική επιτροπή δημοσίου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Κάτω τα χέρια από την απεργία

Ανακοίνωση της κλαδικής επιτροπής δημοσίου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Κάτω τα χέρια από την απεργία

            Με μια τροπολογία που κατέβηκε νύχτα πριν τις γιορτές, με αρχικό στόχο να ψηφιστεί την επόμενη μέρα, επιχείρησε η αδίστακτη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να υλοποιήσει την χρόνια απαίτηση του ΔΝΤ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων για την περιστολή του δικαιώματος στην απεργία. Η απόπειρα Τσίπρα-Αχτσιόγλου να ψηφίσουν στα γρήγορα την τροπολογία για την απαγόρευση των απεργιών απέτυχε, τουλάχιστον προσωρινά, κάτω από την οργισμένη αντίδραση των εργαζόμενων και των συνδικάτων και την άμεση κινητοποίηση που έγινε στις 5 Δεκέμβρη. Η αναμέτρηση όμως δεν τελείωσε, αφού η περιστολή του δικαιώματος στην απεργία αποτελεί ένα από τα προαπαιτούμενα για το περιβόητο «κλείσιμο» της 3^ης αξιολόγησης και θα συμπεριληφθεί στο σχετικό σχέδιο νόμου.

Στη διάταξη, όπως (πρωτο)παρουσιάστηκε στη Βουλή, προβλέπεται ότι για να λάβει απόφαση ένα πρωτοβάθμιο σωματείο για απεργία θα πρέπει στη γενική συνέλευση να παρίσταται τουλάχιστον το 50% των οικονομικά τακτοποιημένων μελών του Σωματείου. Η στοχευμένη αυτή ενέργεια αποσκοπεί στο χτύπημα των πρωτοβάθμιων σωματείων, που είναι η βάση της οργάνωσης των εργαζόμενων. Σημαίνει την ουσιαστική ακύρωση του δικαιώματος των συνελεύσεων των εργαζομένων να αποφασίζουν απεργία. Σημαίνει χτύπημα στη συνδικαλιστική δράση στους χώρους δουλειάς. Το δικαίωμα στην απεργία δεν χαρίστηκε στους εργαζόμενους, αντιθέτως κερδήθηκε με αγώνες και αίμα! Η συνδικαλιστική οργάνωση και δράση των εργαζομένων αποτελούσε πάντα πρόβλημα για τους καπιταλιστές και τα συμφέροντά τους και η απεργία ήταν και είναι το πιο δυνατό όπλο στα χέρια των εργαζόμενων για να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους.

Μερικά ιστορικά στοιχεία

Οι αντιαπεργιακοί νόμοι έχουν μακρά ιστορία και πάντοτε είχαν διττό στόχο: από τη μια να κάνουν δύσκολη την απόφαση για απεργία γενικά και από την άλλη να χτυπήσουν τον μαχητικό συνδικαλισμό στη βάση της συνδικαλιστικής πυραμίδας, δηλαδή κατά κύριο λόγο στα πρωτοβάθμια σωματεία και τους συλλόγους.

            Ακόμη και το μετεμφυλιακό κράτος από τη δεκαετία του 1950 προσθέτει στο οπλοστάσιο των διώξεών του και νόμους που περιόριζαν τη συνδικαλιστική δράση: Με το ν.3239/1955 επιβλήθηκε η αναγκαστική διαιτησία σε κάθε εργασιακή διαμάχη αν τη ζητούσε ένα από τα αντιμαχόμενα μέρη. Από τη στιγμή που η διαμάχη πήγαινε στη διαιτησία (εργαζόμενοι, εργοδότες, κράτος) απαγορευόταν η απεργία. Στην περίοδο της χούντας οι ηγεσίες των συνδικάτων διορίζονταν από τους Συνταγματάρχες!

            Μετά την πτώση της χούντας, το εργατικό κίνημα είχε μαχητική παρουσία, προχωρώντας σε ντε φάκτο κατακτήσεις των δικαιωμάτων που του είχαν στερήσει οι συνταγματάρχες για 7 χρόνια: αυξήσεις στους μισθούς, βελτίωση των συνθηκών εργασίας, και ταυτόχρονα, το δικαίωμα στην απεργία, το συνδικαλισμό, ελευθερίες και δικαιώματα στους τόπους δουλειάς. Αυτό το εργατικό ξέσπασμα η κυβέρνηση Καραμανλή, με υπουργό εργασίας τον Λάσκαρη,  προσπαθεί να το τσακίσει με τον ν. 330/1976, με τον οποίο χαρακτήριζε παράνομες όσες απεργίες δεν κηρύσσονται από τα επίσημα «αναγνωρισμένα σωματεία». Δηλαδή έβγαζε εκτός νόμου τις απεργίες των εργοστασιακών σωματείων και οι απεργοί απειλούνταν πλέον με απολύσεις και ποινές. Για να κηρυχτεί απεργία, έπρεπε υποχρεωτικά να προηγηθεί διαιτησία. Κατοχύρωνε την απεργοσπαστική δράση και το δικαίωμα λοκ-άουτ των εργοδοτών. Απαγόρευε τις απεργίες αλληλεγγύης, κάθε πολιτική απεργία και γενικότερα κάθε απεργία που δεν στρεφόταν ενάντια στο συγκεκριμένο εργοδότη και δεν είχε αποκλειστικά οικονομικά αιτήματα. Υποχρέωνε τους εργαζόμενους σε Δημόσιο και ΔΕΚΟ να γνωστοποιούν τα αιτήματά τους 15 μέρες πριν από την κήρυξη της απεργίας.

            Τα συνδικάτα απάντησαν με την κήρυξη 48ωρης γενικής απεργίας, με μαζική συμμετοχή και τεράστιες απεργιακές συγκεντρώσεις. Η ψήφιση του νόμου κατέστησε όλες τις απεργίες παράνομες και οδήγησε στην απόλυση 3000 εργατών και σε συλλήψεις και καταδίκες συνδικαλιστών.

Ε΄ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης: Μαζική συμμετοχή στις κινητοποιήσεις για να μην περάσουν – για να μην εφαρμοστούν τα νέα αντιλαϊκά – αντιεκπαιδευτικά μέτρα

Ε΄ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης Όλοι στον αγώνα, στις απεργίες, στις συγκεντρώσεις, στις Γενικές Συνελεύσεις Για να μην περάσουν – για να μην εφαρμοστούν  τα νέα αντιλαϊκά – αντιεκπαιδευτικά μέτρα

• Την Τετάρτη 10/1,  13:30 στην Περιφερειακή Δ/νση Εκπαίδευσης στη συγκέντρωση που οργανώνουν οι ΕΛΜΕ (2ωρη διευκολυντική στάση εργασίας 12μ. - 14.00μμ. 14.00μμ.- 16.00μ.μ.)
• Την Τετάρτη 10/1 και ώρα 15:30 στη συγκέντρωση στα δικαστήρια της Θεσσαλονίκης ενάντια στους πλειστηριασμούς της 1^ης κατοικίας.
• Την Πέμπτη 11/1 στην προγραμματισμένη Γενική συνέλευση της ΕΛΜΕ στις 7:00 μ.μ. στο 1^ο Γυμ. Σταυρούπολης
• Την Παρασκευή 12/1 στην 3ωρη στάση εργασίας που έχουν προκηρύξει οι ΕΛΜΕ (από 11 μ. έως 14:00 μ.μ. και από 14:00 μ.μ. έως 17:00 μ.μ. ) και στα συλλαλητήρια που οργανώνουν τα σωματεία την ίδια μέρα στις 12 μ. στην Καμάρα και στις 12 μ. στο Άγαλμα Βενιζέλου.
• Την Δευτέρα 15/1 στις συγκεντρώσεις των σωματείων στις 6:00 μ.μ. στην Καμάρα και στις 6:00 μ.μ. στο Άγαλμα Βενιζέλου.

Κάτω τα χέρια από τη λαϊκή κατοικία και περιουσία | Τετάρτη 10/1, 3.30μμ στα δικαστήρια,

ανακοίνωση ΑΝΤΑΡΣΥΑ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΛΑΪΚΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ

Η “καλή” χρονιά από τις πρώτες μέρες της φαίνεται. Με 1800 προγραμματισμένους πλειστηριασμούς μέσα στο πρώτο δίμηνο του 2018, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ συνεχίζει τη λεηλασία της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας προκειμένου να την παραδώσει στις τράπεζες και τα ξένα funds. Μέσα στο 2017 ψήφισε την εφαρμογή ηλεκτρονικής πλατφόρμας για τους  πλειστηριασμούς, ενώ λίγο πρίν από τη λήξη της χρονιάς, προκειμένου να τρομοκρατηθεί και να κατασταλεί το διογκούμενο λαϊκό κίνημα , ψήφισε το ιδιώνυμο αδίκημα και την αυτεπάγγελτη δίωξη των αγωνιστών που αντιστέκονται και παρεμβαίνουν στα ειρηνοδικεία όλης της χώρας, ενάντια στη διεξαγωγή των πλειστηριασμών.

Η επίθεση του μαύρου μετώπου κυβέρνησης – ΕΕ όμως δεν σταματά εδώ. Για να εξυπηρετηθούν τα προαπαιτούμενα της 3ης αξιολόγησης, μέσα στην εβδομάδα κατατίθεται πολυνομοσχέδιο που, μεταξύ άλλων αντιλαϊκών μέτρων (περικοπή προνοιακών επιδομάτων, επιτάχυνση διαδικασιών ιδιωτικοποιήσεων δημόσιας περιουσίας, κατάργηση του δικαιώματος των εργαζόμενων να παλεύουν ενάντια στις αντιλαϊκές πολιτικές με τον αντιαπεργιακό νόμο που απαιτεί το 50% συν 1 για την προκήρυξη απεργίας κ.α.), επεκτείνει την κατάσχεση και τον εκπλειστηριασμό περιουσιακών στοιχείων για οφειλές άνω των 500 ευρώ προς το δημόσιο.

Το λαϊκό κίνημα όμως μέχρι τώρα έχει δείξει ότι δεν πτοείται και δεν τρομοκρατείται. Παρά τις μηνύσεις κατά αγωνιστών και την τροπολογία που απειλεί με διώξεις όποιον αντιστεκεται στους πλειστηριασμούς, συνεχίζει και θα συνεχίσει να παλεύει ενάντια στις επιδιώξεις της κυβέρνησης και της ΕΕ να προικοδοτήσουν τράπεζες και κεφάλαιο, ληστεύονται το λαϊκό εισόδημα και καταργώντας το δικαίωμα στη στέγη και την αξιοπρεπή διαβίωση.

 Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζει τις κινητοποιήσεις επιτροπών αγώνα και Συντονισμών που παλεύουν ενάντια στους πλειστηριασμούς και καλεί σε μαζική συμμετοχή στις συγκεντρώσεις στα Ειρηνοδικεία όλης της χώρας.

• ενάντια στους πλειστηριασμούς και την αρπαγή της λαϊκής περιουσίας από τράπεζες και κράτος
• για την προστασία της λαϊκής κατοικίας με τη διαγραφή χρεών των λαϊκών οικογενειών και την επαναθεσμοθέτηση του ακατάσχετου της πρώτης κατοικίας
• ενάντια στις διώξεις και την καταστολή του κινήματος και των αγωνιστών του
•  ενάντια στο πολυνομοσχέδιο και τα προαπαιτούμενα της 3ης αξιολόγησης 

Αγώνας για την κατάργηση των μνημονίων, τη διαγραφή του χρέους, την απαλλαγή από τη θηλειά της Ε.Ε. και του ευρώ

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 10/1 ΣΤΑ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΑ

Αθήνα 3:00 μ.μ. Ειρηνοδικείο Αθηνών

Θεσσαλονίκη 3:30 Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης

Παρεμβάσεις ΔΕ: Ο Νίκος Τεμπονέρας στέκει πάντα ορθός στους αγώνες μας για Μόρφωση – Δουλειά – Δημοκρατία

Το Δημόσιο σχολείο στο «σφυρί» τότε και τώρα

Ο Νίκος Τεμπονέρας στέκει πάντα ορθός στους αγώνες μας

για Μόρφωση – Δουλειά – Δημοκρατία

Τότε, στα τέλη του 1990 (κυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη με υπουργό τον Βασίλη Κοντογιαννόπουλο, μετέπειτα υπουργό του ΠΑΣΟΚ) ο χώρος της Παιδείας βρισκόταν σε αναβρασμό, εξαιτίας των αντιδραστικών αλλαγών που προωθούσε η κυβέρνηση. Με ένα πολυνομοσχέδιο  ρυθμίζονταν θέματα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (κατάργηση αδικαιολόγητων απουσιών, «πειθαρχικού ελέγχου» της εξωσχολικής ζωής κλπ), και της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (λειτουργία ιδιωτικών ΑΕΙ, περικοπές κοινωνικών παροχών σε φοιτητές κ.ά.).

Σήμερα «η επέλαση των βαρβάρων», των κυβερνήσεων της χώρας (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ) με τους θεσμικούς εκπροσώπους της διεθνούς οικονομικής ολιγαρχίας (ΕΕ, ΔΝΤ, ΟΟΣΑ) θέλουν να επιβάλουν την κατάργηση της δημόσιας εκπαίδευσης και παιδείας  ως κοινωνικού αγαθού και ως πανανθρώπινου δικαιώματος. Επιδιώκουν να καταστήσουν την εκπαίδευση αγοραίο εμπόρευμα που θα πουλιέται και θα αγοράζεται στο χρηματιστήριο των οικονομικών αναγκών και συμφερόντων του κεφαλαίου.

Η συρρίκνωση του δημόσιου σχολείου μέσω των συγχωνεύσεων καταργήσεων σχολικών μονάδων και τμημάτων, τάξεων (ΓΕΛ), τομέων και ειδικοτήτων (ΕΠΑΛ), καθώς και της αύξησης του αριθμού μαθητών στα τμήματα έχουν ήδη δημιουργήσει σοβαρό πλήγμα στο δημόσιο σχολείο. Η προσπάθεια υλοποίησης απ’ την σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ των σχεδιασμών της για το «Νέο Σχολείο», με πρώτους σταθμούς την εφαρμογή της Μαθητείας ως βασική μορφή επαγγελματικής κατάρτισης και  του Νέου Λυκείου  που θα αποδομεί τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών του, οδηγεί στη καταβαράθρωση του δημόσιου χαρακτήρα της εκπαίδευσης. Οι σχεδιασμοί της κυβέρνησης του ΟΟΣΑ και του ΣΕΒ για την «αυτόνομη» λειτουργία του δημόσιου σχολείου που θα λειτουργεί με όρους επιχείρησης  και θα αξιολογείται με βάση τις επιδόσεις των μαθητών του, θα ολοκληρώσει την ιδιωτικοποίηση της δημόσιας εκπαίδευσης.

Τότε, στα τέλη του 1990 αρχές 1991, το 70% των σχολείων βρισκόταν υπό κατάληψη, ενώ καθημερινό φαινόμενο ήταν οι διαδηλώσεις στις μεγάλες πόλεις της χώρας.

Για να καθυποτάξουν αυτό το μεγαλειώδες κίνημα αντίστασης ενεργοποίησαν τις πιο σκοτεινές πρακτικές της εξουσίας, γνωστές άλλωστε από παλιά. Ενεργοποίησαν την προσπάθεια ανακατάληψης των σχολείων μέσω «προθύμων» στην εκπαιδευτική διοικητική ιεραρχία με προφορικές εντολές, αλλά και την ενεργοποίηση ομάδων «αγανακτισμένων» που ούτως ή άλλως υπήρχαν έτοιμες στις πολιτικές οργανώσεις της νεολαίας του τότε κυβερνητικού κόμματος.

Οι εκπαιδευτικοί όχι μόνο δεν ενέδωσαν στις αντιδραστικές προφορικές εντολές, αλλά στάθηκαν στο πλευρό των μαθητών τους. Όταν στην Πάτρα οι «αγανακτισμένοι» τραμπούκοι της τότε ΟΝΝΕΔ των Καλαμπόκα – Σπίνου – Μαραγκού επέδραμαν για την ανακατάληψη του 3^ου Λυκείου Πάτρας βρήκαν απέναντί τους όχι μόνο τους μαθητές αλλά και εκπαιδευτικούς, γονείς και δημοκρατικούς πολίτες. Ο Νίκος Τεμπονέρας,  καθηγητής στο σχολείο, μπροστά απ’ όλους στην υπεράσπιση των μαθητών του και του δημόσιου σχολείου. Ήταν αυτός που δέχθηκε τα δολοφονικά χτυπήματα της συμμορίας των τραμπούκων.

Γ΄ ΕΛΜΕ-Θεσσαλονίκης: έκτακτη γενική συνέλευση, Πέμπτη 11/1, 7μμ, 1ο λύκειο Συκεών

Γ΄ΕΛΜΕ  ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ                                  Θεσσαλονίκη  7/1/2018

Πρ. Κορομηλά 51

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 54622

τηλ. Επικοινωνίας 6979850143                                 

e-mail:  gelmeth3@gmail.com                     

http://3elmethess.blogspot.gr/ 

ΕΚΤΑΚΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ Γ΄ΕΛΜΕ-Θ

(γενική συνέλευση της ΟΛΜΕ Σάββατο 20 Γενάρη στην Αθήνα)

Το Δ. Σ. της Γ΄ ΕΛΜΕ-Θεσσαλονίκης καλεί όλους τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες (μόνιμους, αναπληρωτές, ωρομίσθιους) σε έκτακτη Γενική Συνέλευση την  Πέμπτη 11 Γενάρη στις 7 μμ. στο 1^ο Λύκειο Συκεών   (Επταπυργίου 150) με θέματα:

1.        Ενημέρωση-εκτίμηση για τις  εξελίξεις στην εκπαίδευση και τα προβλήματα στον κλάδο.

2. Αιτήματα-διεκδικήσεις

3. Προγραμματισμός δράσης

Συνάδελφοι –συναδέλφισσες όλοι κατανοούμε την σοβαρότητα της κατάστασης. Εντός των ημερών ψηφίζονται νέα αντιλαϊκά   και αντιεκπαιδευτικά μέτρα : (ωράριο, συγχωνεύσεις σχολείων, αυτοαξιολόγηση, νέος αντιαπεργιακός νόμος, κατασχέσεις, πλειστηριασμοί κοκ)  Επείγει  και αξίζει να αποφασίσουμε  όλοι μαζί την στάση του κλάδου.

Για το ΔΣ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                     Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Γιάννης Λαθήρας                                              Νίκος Παλάντζας

Σχόλιο της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. για σακούλες και λοιπές "οικολογικές ευαισθησίες" της κυβέρνησης...

Οικολογία είναι σταματήσεις το έγκλημα στις Σκουριές, την καταστροφή του δάσους, τη μόλυνση τη γης, του αέρα, του νερού της Χαλκιδικής για ν' αρπάξει ο Μπόμπολας και η Eldorado το χρυσό που κρύβει ο τόπος...

Οικολογία είναι να μην επιτρέπεις εγκλήματα σαν αυτό στη Σαλαμίνα, ελέγχοντας τους ανεξέλεγκτους εφοπλιστές κι απαγορεύοντας τη χρήση σαπιοκάραβων, τιμωρώντας τους ενόχους για τη ρύπανση του Σαρωνικού...

Οικολογία είναι να αποδίδεις το χώρο του Ελληνικού ως μητροπολιτικό πάρκο, γεμάτο χώρους πράσινου, στους κατοίκους της Αττικής και όχι στο Λάτση και τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα για να "φυτέψουν" εμπορικά κέντρα, καζίνο και ουρανοξύστες για ν'αυξάνουν τα κέρδη τους...

Οικολογία είναι να σταματήσεις την καθημερινή μόλυνση από τα ΕΛ.ΠΕ. του αέρα που αναπνέουν οι κάτοικοι της δυτικής Θεσσαλονίκης και όχι να τους επιτρέπεις να φακελώνουν τους κατοίκους και φορείς της περιοχής που αντιδρούν στο έγκλημά τους...

Οικολογία είναι να αντιστρέψεις την πολιτική του ξεπουλήματος της δημόσιας γης σε ντόπια και ξένα αρπακτικά,  να προστατέψεις,  να αναβαθμίσεις και να αποδώσεις στην κοινωνική πλειοψηφία τα δάση, τις παραλίες,  τους υδροβιότοπους κι ό,τι όμορφο έχει αυτός ο τόπος...

Οικολογία είναι να υποχρεώσεις τις μεγάλες βιομηχανίες να χρησιμοποιήσουν χάρτινες, γυάλινες και άλλες πιο φιλικές προς το περιβάλλον συσκευασίες των προϊόντων τους από το πλαστικό και το αλουμίνιο που κατακλύζουν τα ράφια των super-market...

 

ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ να φορτώνεις κάθε λίγο με νέα χαράτσια τα φτωχά λαϊκά στρώματα, όπως αυτό με το τέλος των 4 λεπτών για κάθε πλαστική σακούλα, που (μετά τις συνεχείς αυξήσεις του ΦΠΑ στα βασικά είδη λαϊκής κατανάλωσης) κάνει το ψωμί ή το γάλα π.χ. της οικογένειας περίπου 2% ακριβότερα!

Αυτό είναι άλλη μια επιβεβαίωση της απόλυτης υποταγής (και) της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στις εντολές της Ε.Ε. και του κεφαλαίου. Πολλά εκατομμύρια ευρώ (δίπλα σ΄αυτά των μνημονιακών περικοπών μισθών και συντάξεων) βγαίνουν πάλι από την τσέπη των εργαζόμενων για να πληρωθεί άλλη μια δόση του δημόσιου χρέους ενώ την ίδια στιγμή οι μεγάλες αλυσίδες των super-market μετακυλούν στον καταναλωτή και απαλλάσσονται από το κόστος της σακούλας για τη μεταφορά των προϊόντων που πωλούν.

Είναι άλλη μια αντιστροφή του εργατικού συνθήματος "φόροι στο κεφάλαιο και όχι στο λαό", που προεκλογικά υπέκλεψε ο ΣΥΡΙΖΑ, σε "απαλλαγές  για το κεφάλαιο με νέους φόρους στο λαό"...

Για την αποφασιστική κλιμάκωση του αγώνα ΤΩΡΑ! Να ξεπεράσουμε το συμβιβασμό του κατεστημένου κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ –ΚΙΝΗΣΕΙΣ –ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ στο ΔΗΜΟΣΙΟ

http://paremvaseisdimosiou.blogspot.gr/          dimosio.paremvasis@gmail.com

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΗΣ ΕΕ ΤΗΣ ΑΔΕΔΥ ΣΤΙΣ 3/1/2018

Για την αποφασιστική κλιμάκωση του αγώνα ΤΩΡΑ

Να ξεπεράσουμε το συμβιβασμό του κατεστημένου κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού που διευκολύνει την υλοποίηση της πολιτικής κυβέρνησης – ΕΕ – κεφαλαίου και την επιβολή των μέτρων της Γ αξιολόγησης

Στη συνεδρίαση της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ στις 3/1/2018, που προκαλέσαμε με κοινό αίτημα Παρεμβάσεις, ΜΕΤΑ και ΠΑΜΕ, οι παρατάξεις ΔΑΚΕ, ΔΗΣΥΠ (πρ. ΠΑΣΚΕ), ΕΑΕΚ (ΣΥΡΙΖΑ), Δημοσιουπαλλική Ανατροπή (από ΟΤΑ) επέμειναν απροκάλυπτα στον ουσιαστικό παροπλισμό του δημοσιοϋπαλληλικού κινήματος και τη διευκόλυνση του σχεδίου κυβέρνησης, ΕΕ, κεφαλαίου και όλων των πολιτικών δυνάμεων που στηρίζουν τα Μνημόνια ως μοναδική διέξοδο για τη χώρα. Την ώρα που η κυβέρνηση ετοιμάζεται να φέρει για ψήφιση τα μέτρα της Γ αξιολόγησης και επίκειται η υπονόμευση ακόμα και του δικαιώματος της προκήρυξης απεργίας από τα πρωτοβάθμια (κλαδικά και επιχειρησιακά) σωματεία, δήλωσαν από κοινού ότι δεν υπάρχει λόγος για κλιμάκωση του αγώνα και προκήρυξη απεργίας. Επέμειναν ότι αρκεί μια 3ωρη στάση εργασίας τη μέρα ψήφισης των μέτρων!

 Αντί να αναλάβουν τις ευθύνες τους για τη μέχρι τώρα πορεία που έσπειρε απογοήτευση και δεν επιδίωξε να συσπειρώσει τους εργαζόμενους στην κατεύθυνση της αποτροπής των μέτρων και συνολικά της Γ αξιολόγησης (την οποία, λίγο ως πολύ, θεωρούν αναγκαία), επέρριψαν την ευθύνη στους εργαζόμενους οι οποίοι δεν κινητοποιούνται ("η απεργία δεν τραβάει", "ο κόσμος δε θέλει να αγωνιστεί", "δεν υπάρχει κλίμα και όροι για ανατροπή"!!!) και κατέληξαν στο ότι θα ανακοινώσουν την απόφαση τους για 3ωρη στάση με συλλαλητήριο τη μέρα ψήφισης των μέτρων...

Η προκλητική αυτή στάση αποτυπώνει μια ευρύτερη συναίνεση των δυνάμεων του παλιού και νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού που έχουν αναλάβει το ρόλο του "κοινωνικού εταίρου" στα πρότυπα της ΓΣΕΕ και επιδιώκουν να ελαχιστοποιήσουν τις αντιδράσεις απέναντι σε αυτή την πολιτική αλλά και στα κόμματα τους, δηλαδή των παλιών, νέων και επόμενων διαχειριστών της.

Αυτή η στάση των συγκεκριμένων συνδικαλιστικών δυνάμεων φαίνεται να μορφοποιείται και γύρω από την συναίνεση τους στην συγκρότηση προεδρείου στην ΑΔΕΔΥ. Καθόλου τυχαία έχουν μιλήσει για ανάγκη ευρύτερης πολιτικής συναίνεσης που θα αποτελεί την κοινή βάση των δυνάμεων που συγκροτούν το προεδρείο. Ακριβώς γι αυτό, τόσο στις τωρινές αποφάσεις όσο και συνολικότερα στα κείμενα της ΑΔΕΔΥ, όλο και περισσότερο αδυνατίζει η συνολική κριτική στην κυβέρνηση, εξαφανίζεται η αντιπαράθεση με την ΕΕ και το κεφάλαιο και η ευρύτερη αμφισβήτηση του χρέους, όλο και λιγότερο αποτυπώνονται οι ευθύνες όλων των πολιτικών δυνάμεων που ψήφισαν και στηρίζουν τα μνημόνια και την καπιταλιστική αναδιάρθρωση. Η στάση τους αποτυπώνεται και στον τρόπο που οργανώνουν τη συνδιάσκεψη για την αξιολόγηση, όπου φαίνεται ότι θα επιχειρήσουν να αλλάξουν την μαχητική στάση που συσπείρωσε τους εργαζόμενους και στρίμωξε την κυβέρνηση ακυρώνοντας στην πράξη την εφαρμογή ενός σοβαρό μνημονιακού μέτρου.

Στη συνεδρίαση στις 3/1 οι Παρεμβάσεις κατέθεσαν ένα συνεκτικό αγωνιστικό σχέδιο, το οποίο κατέθεσαν, σε συνεννόηση με ταξικά εργατικά σχήματα, και σε 8 τουλάχιστον Εργατικά Κέντρα και θα συνεχίσουν να καταθέτουν σε πρωτοβάθμια σωματεία, με στόχο την κοινή δράση και συντονισμό δημοσίου και ιδιωτικού τομέα.