Στο κενό η σκευωρία σε βάρος του Χρήστου Ζαγανίδη

Της Πόπης Σαραϊδάρη*

Εκατοντάδες συνάδελφοι, ιδιαίτερα της Ε΄ ΕΛΜΕ, εκφράσανε με κάθε τρόπο την αλληλεγγύη και τη συμπαράστασή τους στον πρόεδρο της Ε΄ ΕΛΜΕ Χρήστο Ζαγανίδη απέναντι στην αήθη και συκοφαντική επίθεση που δέχθηκε από τον Μάιο και μετά και υπερασπιστήκανε το σωματείο μας, την Ε΄ ΕΛΜΕ, για να συνεχίσει την αγωνιστική της πορεία.

Η κανιβαλική προσωπική επίθεση που ενορχήστρωσαν οι εκπρόσωποι του κυβερνητικού-κομματικού συνδικαλισμού δεν πέρασε και παρέμεινε σχέδιο επί χάρτου. Η στόχευση ήταν σαφής: η αγωνιστική δράση της Ε΄ ΕΛΜΕ που έχει τη σφραγίδα των Παρεμβάσεων και του Χ. Ζαγανίδη βρέθηκε στο στόχαστρο των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, ενόψει και των αντιεκπαιδευτικών μέτρων που έχουν εξαπολυθεί και των μνημονιακών ρυθμίσεων που προχωράνε. Φοβούνται τους εργαζόμενους και το μαχόμενο συνδικαλισμό, ενώ γνωρίζουν ότι δεν έχουν αξιοπιστία μετά τη μετάλλαξή τους σε φερέφωνα της μνημονιακής πολιτικής. Η ΔΑΚΕ του παλιού κυβερνητικού συνδικαλισμού θέλει τα σωματεία αδρανή, χώρο παραγοντισμού και διαχείρισης μιας μίζερης πραγματικότητας που η κυρίαρχή πολιτική επιβάλλει. Το ΠΑΜΕ, που δε βλέπει πέρα από την κομματική συσπείρωση και τη διαμαρτυρία χωρίς αύριο, γιατί πάντα θεωρεί ότι «δεν υπάρχουν οι όροι», προχώρησε σε αυτή την ανέντιμη συναλλαγή γιατί σαν αντίπαλο έχει μόνο τις Παρεμβάσεις και την αγωνιστική τους πρόταση.

Με τη μαζική στήριξη των συναδέλφων η ενορχηστρωμένη προσπάθεια καρατόμησης και σπίλωσης του προέδρου της Ε΄ ΕΛΜΕ έπεσε στο κενό. Χρησιμοποίησαν τα πάντα για να υλοποιήσουν τα σχέδιά τους: τους παραταξιακούς συσχετισμούς στο Δ.Σ., τη μη τήρηση του καταστατικού του σωματείου και των αποφάσεων των Γ.Σ., συνοπτικές διαδικασίες «κεκλεισμένων των θυρών» μακριά από τους συναδέλφους, αλλά απέτυχαν. Οι δυνάμεις του παλιού και του νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού σταμάτησαν να εμφανίζονται στις συνεδριάσεις του Δ.Σ. τον τελευταίο μήνα, άλλοτε από κοινού και άλλοτε ξεχωριστά, γιατί δεν τόλμησαν να ολοκληρώσουν τα σχέδια τους, ενώ το ΠΑΜΕ, όχι μόνο δεν ήρθε στις συνεδριάσεις του Δ.Σ., αλλά ο εκπρόσωπός τους στο Δ.Σ. δεν κατέθεσε ούτε την προσωπική του καταγγελία, όπως όφειλε για όλα τα αναληθή που σκαρφίστηκαν κατά του προέδρου της ΕΛΜΕ και κατά του σωματείου!

Η ψήφιση στην τελευταία ΓΣ της ΕΛΜΕ αποφάσεων που θεωρούν ότι ούτε αντικαταστατικές ενέργειες έγιναν από τον πρόεδρο, όπως κατήγγειλαν οι παρατάξεις των ΣΥΝΕΚ και της ΔΑΚΕ, ούτε οικονομικές ατασθαλίες υπήρξαν από τον πρόεδρο και πολύ περισσότερο απώλειες χρημάτων από την ΕΛΜΕ, όπως κατήγγειλε το ΠΑΜΕ, καθώς και οι εκατοντάδες υπογραφές στήριξης του προέδρου από τους συναδέλφους, αποτελούν την ουσιαστική και την ηθική δικαίωση του Χρήστου Ζαγανίδη.

Τη συνέχιση της αγωνιστικής πορείας της ΕΛΜΕ σηματοδοτούν και οι αποφάσεις που πάρθηκαν για την υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων μονίμων και αναπληρωτών εκπαιδευτικών, η στήριξη του 19^ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, πρωτοβουλία με σημασία μπροστά στην καμπή του προσφυγικού και η συνέχιση της αλληλεγγύης στους πρόσφυγές και μετανάστες, όπως και το προηγούμενο διάστημα.

Οι Αγωνιστικές Παρεμβάσεις θα συνεχίσουμε τον αγώνα ενάντια στα αντιεκπαιδευτικά μέτρα της κυβέρνησης για την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου και του εκπαιδευτικού, ενάντια σε σχέδια και προσπάθειες υπονόμευσης του αγώνα από τις δυνάμεις του κυβερνητικού και του κομματικού συνδικαλισμού. Θα είμαστε εδώ και όρθιοι και το Σεπτέμβρη και το καλοκαίρι, όπως πάντοτε! 

 * Η Π. Σαραϊδάρη είναι μέλος του Δ.Σ. της Ε΄ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Εργατική Αλληλεγγύη, 13.7.2016

Παρεμβάσεις ΔΕ: Ανακοίνωση – καταγγελία για την απαράδεκτη συμπεριφορά του Γραμματέα της ΟΛΜΕ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΔΕ

Ανακοίνωση – καταγγελία

για την απαράδεκτη συμπεριφορά του Γραμματέα της ΟΛΜΕ

Κατά τη συνεδρίαση του ΔΣ της ΟΛΜΕ την Πέμπτη, 7 Ιουλίου 2016, μείναμε εμβρόντητοι από τη συμπεριφορά του Γραμματέα και εκπροσώπου της ΔΑΚΕ. Πιο συγκεκριμένα την ώρα που διεξαγόταν η συζήτηση γύρω από το σοβαρότατο ζήτημα της ένταξης των προσφυγόπουλων στη Δημόσια Εκπαίδευση, ο Γραμματέας της ΟΛΜΕ ξεκίνησε να καταφέρεται εναντίον μας με χυδαίους και υβριστικούς χαρακτηρισμούς. Με αυτόν τον τρόπο εξέτρεψε την συζήτηση από τα πλαίσια της πολιτικής και συνδικαλιστικής αντιπαράθεσης, επιδιώκοντας να δημιουργήσει κλίμα εκφοβισμού, τρομοκρατίας και φίμωσης για να συγκαλύψει τις πραγματικές και ξενοφοβικές θέσεις της παράταξής του μπροστά στο προσφυγικό ζήτημα.

Δεν θα υποκύψουμε στον πειρασμό να εκθέσουμε τους χαρακτηρισμούς αυτούς δημόσια, διότι θεωρούμε ότι προσβάλλουν κάθε δημοκρατικά σκεπτόμενο άνθρωπο, αλλά και διότι βρίσκονται στον αντίποδα του ήθους, του πολιτικού μας πολιτισμού και του δημοκρατικού μας αισθήματος. Οφείλουμε, όμως, να επισημάνουμε ότι δεν είναι η πρώτη φορά που βρισκόμαστε αντιμέτωποι, ως παράταξη, με τέτοιου είδους συμπεριφορά. Μπροστά σε όλα τα κρίσιμα ζητήματα που αντιμετώπισε ως τώρα η Εκπαίδευση από την επίθεση της πολιτικής της κυβέρνησης, ΕΕ – ΔΝΤ, κεφαλαίου, για την προώθηση των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων στην Εκπαίδευση, η στάση του Γραμματέα της Ομοσπονδία ήταν πανομοιότυπη και εξίσου χυδαία και προκλητική. Εκφράζει την επιλογή της  ΔΑΚΕ να αποτελέσει βασικό πυλώνα στήριξης αυτής της πολιτικής στο συνδικαλιστικό κίνημα και της πρόθεσής της, να ανακόψει οποιαδήποτε δυνατότητα ανάπτυξης ενός κινήματος το οποίο θα αναχαιτίσει και θα ανατρέψει τη βάρβαρη πολιτική ΕΕ – ΔΝΤ – κυβέρνησης και όλου του αστικού μπλοκ εξουσίας που τη στηρίζουν.

Για την απόπειρα στρατιωτικού πραξικοπήματος στην Τουρκία και τις εξελίξεις

Ανακοίνωση της Κεντρικής Συντονιστικής Επιτροπής

Για την απόπειρα στρατιωτικού πραξικοπήματος στην Τουρκία και τις εξελίξεις.

1. Η βαθιά δομική συστημική κρίση, η ένταση του κοινωνικού πολέμου ως αναγκαίο στοιχείο του αστικού σχεδίου για την υπέρβασή της, η ένταση της πολεμικής απειλής και η κλιμάκωση των ενδοαστικών ανταγωνισμών και των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, η περιστολή των ελευθεριών και των δικαιωμάτων σ’ ένα έδαφος σύγχρονου ολοκληρωτισμού για τα συμφέροντα του κεφαλαίου αποτελούν τη μήτρα παραγωγής συνεχών επικίνδυνων αντιλαϊκών εξελίξεων σε βάρος των εργαζομένων και των λαών. Τελευταίος, για την ώρα, κρίκος στην αλυσίδα αυτών των εξελίξεων αποτελεί η απόπειρα στρατιωτικού πραξικοπήματος στην Τουρκία που εκδηλώθηκε την Παρασκευή 15/7 τη νύχτα. 
2. Καταδικάζουμε κάθε αντιδημοκρατική πραξικοπηματική ενέργεια. Καμία σχέση δεν έχει με τα λαϊκά δικαιώματα και την προστασία – διεύρυνσή τους, ίσα – ίσα είναι ενέργεια που στρέφεται ενάντια στο λαό. Δεν έθεσε το ζήτημα της αλλαγής της πολιτικής του «σουλτάνου» Ερντογάν ως προς τα εργατικά – λαϊκά συμφέροντα, διεκδίκησε τη συνέχεια της ίδιας πολιτικής φέρνοντας στη νομή της εξουσίας άλλες μερίδες της αστικής τάξης με τη διαπλοκή τους με διεθνή ιμπεριαλιστικά κέντρα. 
3. Η κυβέρνηση Ερντογάν είναι μια κυβέρνηση εχθρική για το λαό, τα κινήματα, τους αγωνιζόμενους Κούρδους και την αριστερά. Έχει ασκήσει μια πολιτική έντασης του αυταρχισμού, συγκέντρωσης υπερεξουσιών, σταθερής πολεμικής εμπλοκής στις ζέουσες εστίες της περιοχής, καταπάτησης κάθε έννοιας δικαιώματος της εργατικής τάξης, συνεχούς καταστολής σε δημοκρατικά και αριστερά κόμματα κι οργανώσεις. Είναι σίγουρο ότι η επικράτησή του σ’ αυτή τη μάχη θα οδηγήσει σε νέα ένταση της ίδιας πολιτικής προώθησης νέων αυταρχικών και αντιδημοκρατικών μέτρων. Ήδη με ένα δικό του  «πραξικόπημα» προχωρά στην εδραίωση της εξουσίας του, γεγονός που θα συνδυαστεί με ένα νέο κύμα επίθεσης σε ότι πολιτικά ή κοινωνικά στέκεται εμπόδιο σ’ αυτό το δρόμο, θα σημάνει νέα δεινά για την τούρκικη αριστερά, τους Τούρκους και Κούρδους εργαζόμενους.

Η πλήρης ταύτιση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με Σόιμπλε και ΕΕ σε βάρος Ισπανίας-Πορτογαλίας δείχνουν ότι είναι μύθος το “μέτωπο του Νότου” και η ΕΕ που μπορεί να αλλάξει

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

 Η πλήρης ταύτιση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με Σόιμπλε και ΕΕ σε βάρος Ισπανίας-Πορτογαλίας δείχνουν ότι είναι μύθος το “μέτωπο του Νότου” και η ΕΕ που μπορεί να αλλάξει

Η πλήρης συμμόρφωση του Ε. Τσακαλώτου στη σύνοδο υπουργών Οικονομικών της ΕΕ (ΕΚΟΦΙΝ) την Τρίτη 12/7/16 με την απαίτηση των Μέρκελ-Σόιμπλε και συνολικά του διευθυντηρίου της ΕΕ για νέα σκληρά και τιμωρητικά μέτρα σε βάρος της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, έδειξε ότι είναι παραμύθι διαφοροποίηση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ από την αντεργατική εκστρατεία της ΕΕ με σημαία τα μνημόνια.
 Όσα προπαγανδιστικά λέγονται κατά καιρούς από τα κυβερνητικά φερέφωνα για “μέτωπο του Νότου” που θα φέρει αλλαγές σε υπέρ του λαού μέσα στην ΕΕ αποδεικνύονται παραμύθι, καθώς ο Ε. Τσακαλώτος εκπροσωπώντας την κυβέρνηση Τσίπρα έσπευσε με στρατιωτική πειθαρχία να ταχτεί υπέρ της απαίτησης της Τρόικας για νέα μέτρα, αδειάζοντας ακόμα και την σοσιαλιστική κυβέρνηση της Πορτογαλίας που στηρίζουν το Μπλόκο της Αριστεράς, το οποίο συνεργάζεται με το ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και το Κομμουνιστικό Κόμμα Πορτογαλίας, με την αυταπάτη της δυνατότητας φιλολαϊκής διαχείρισης εντός ΕΕ.
Προφανώς παραμύθι στον ιδιο βαθμό αποδεικνύεται και η νέα προπαγάνδα του ΣΥΡΙΖΑ για μέτωπο προοδευτικών κυβερνήσεων, στις οποίες συμπεριλαμβάνει και αυτή του σοσιαλιστή Ολάντ, τα ακραία αντεργατικά μέτρα και αυταρχισμός του οποίου ξεσήκωσαν το γαλλικό λαό για μήνες σε έναν αγώνα που συνεχίζεται.
Η ΕΕ δεν αλλάζει, δεν μεταρρυθμίζεται, δεν έχει χώρο για τη δημοκρατική βούληση των ευρωπαϊκών λαών, δεδομένου ότι για αυτό το σκοπό δημιουργήθηκε σαν συμμαχία του ευρωπαϊκού κεφαλαίου με στόχο τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των εργαζομένων. Το δείχνει η ομόφωνη απόφαση του ΕΚΟΦΙΝ. Αποδεικνύεται με τα βάρβαρα μνημόνια και την απάνθρωπη μεταχείριση των προσφύγων. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για να στηρίξει τα συμφέροντα τραπεζών και κεφαλαίου υπερασπίζεται με κάθε μέσο την ΕΕ και τη συμμετοχή της Ελλάδας σε αυτή. Για αυτό και στήριξε την απόφαση ενάντια στους λαούς της Ισπανίας και της Πορτογαλίας.
Η ρωγμή, η ήττα και η ανατροπή της πολιτικής των μνημονίων δεν μπορεί να έρθει με την υπεράσπιση της ΕΕ της φτώχειας, του ολοκληρωτισμού, του ρατσισμού. Μόνη διέξοδος για τους εργαζόμενους και την κοινωνική πλειοψηφία είναι η αποδέσμευση από την ΕΕ, στην κατεύθυνση της ανατροπής της κυριαρχίας του κεφαλαίου.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης για το No Border Camp

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης καταγγέλλει την εκστρατεία παραπληροφόρησης, τρομοκρατίας και ρατσισμού που έχει εξαπολυθεί τις τελευταίες μέρες απέναντι στο No Border Camp. Ο Πρύτανης του ΑΠΘ δήλωσε ότι «θα ήθελε πολύ να αποτραπεί η διοργάνωση από την αστυνομία» και έκλεισε προληπτικά τις βιβλιοθήκες του, ενώ ο Μπουτάρης ζήτησε την επέμβαση του κράτους, από την Αστυνομία και το Υπουργείο Εσωτερικών ως το Υπουργείο Παιδείας.

Η υποκρισία τους δεν έχει όρια! Το Πανεπιστήμιο δεν έχει τίποτα να φοβηθεί από μια διεθνή διοργάνωση αλληλεγγύης προς τους πρόσφυγες και τους μετανάστες και μάλιστα από ανθρώπους που απέδειξαν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους, όπως η No Border κουζίνα η οποία μοίραζε καθημερινά επί μήνες χιλιάδες μερίδες φαγητό στους πρόσφυγες στην Ειδομένη. Οι εκδηλώσεις, οι συζητήσεις και οι συναυλίες αποτελούν πάντα μέρος της ζωντάνιας του Πανεπιστημίου και της σύνδεσής του με την κοινωνία. Ο Δήμαρχος θα έπρεπε πρώτα να απολογηθεί για το ότι έχει κρατήσει την Κεντρική Βιβλιοθήκη κλειστή επί μήνες και ο Πρύτανης για το ότι τα Πανεπιστήμια ρημάζουν από την υποχρηματοδότηση.

Είναι πρόκληση να χάνονται ανθρώπινες ζωές στο Αιγαίο, όπως συνέβη την Τετάρτη στα ανοιχτά της Μυτιλήνης, και ο Πρύτανης, ο Δήμαρχος, οι δικαστικές και εισαγγελικές αρχές, η Αστυνομία και η κυβέρνηση να κινητοποιούνται για να καταστείλουν κάποιους που αντιδρούν σ’ αυτό το έγκλημα. Αυτή η πολιτική είναι στοχευμένη: όλοι αυτοί θέλουν να μετατρέψουν τους μετανάστες, τους πρόσφυγες και τους αλληλέγγυους σε αποδιοπομπαίους τράγους για την κρίση που προκάλεσε το σύστημα των τραπεζιτών, των εφοπλιστών και των βιομηχάνων. Στο πλευρό τους βρίσκονται και όλοι οι ρατσιστές, από τον Άνθιμο μέχρι τους νεοναζί εγκληματίες της Χρυσής Αυγής.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης δηλώνει την αλληλεγγύη της στην κατασκήνωση No Border και καλεί όλους τους εργαζόμενους και τη νεολαία σε επαγρύπνηση απέναντι στο ενδεχόμενο καταστολής και σε αγώνα για ανοιχτά σύνορα και ανοιχτές πόλεις για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες

Ανακοίνωση ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τη νέα εκατόμβη νεκρών στη Νίκαια από τρομοκρατικό χτύπημα

Η λύση είναι στο σταμάτημα του πολέμου και των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, όχι στην κλιμάκωση τους

To νέο βάναυσο φασιστικό τυφλό δολοφονικό χτύπημα στην Νίκαια, οδηγεί όλο και πιο βαθιά στο δρόμο της κλιμάκωσης του πολέμου και της κρατικής τρομοκρατίας στην περιοχή μας, στην Ευρώπη και γενικά.
Παρότι η Γαλλία βρίσκεται εδώ και πάνω από 6 μήνες σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, το νέο χτύπημα δεν αποφεύχθηκε. Η γαλλική κυβέρνηση έσπευσε να παρατείνει την κατάσταση έκτακτης ανάγκης για άλλους 3 μήνες, να πολλαπλασιάσει την παρέμβαση του στρατού και να "υποσχεθεί" πιο άμεση εμπλοκή στον πόλεμο στην Μ. Ανατολή. Συνεχίζει έτσι τον ίδιο ακριβώς δρόμο της ιμπεριαλιστικής βίας και της εσωτερικής τρομοκρατίας που ακριβώς οδήγησε στις απανωτές τραγωδίες και με βεβαιότητα δεν θα αποσοβήσει τον κίνδυνο μελλοντικών χτυπημάτων.
Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και ειδικά η γαλλική ολιγαρχία έχουν ιστορικές ευθύνες για το μακελειό των λαών στην περιοχή μας. Ο γαλλικός ιμπεριαλισμός έχει την πρώτη ευθύνη στο κομμάτιασμα και την καταστροφή της Λιβύης, έχει πάρει ενεργό μέρος στην κλιμάκωση του πολέμου στην Μ. Ανατολή, στην συνειδητή δημιουργία εκατοντάδων εκατομμυρίων απελπισμένων και χωρίς μέλλον ανθρώπων, στην Β. Αφρική, στις χώρες του Μαγκρέμπ, στην Μ. Ανατολή, εκεί ακριβώς που τώρα αναπτύσσονται οι ορδές του ISIS.
Ο κλιμακούμενος πόλεμος εντός και εκτός συνόρων από άλλους παρουσιάζεται σαν "πόλεμος υπέρ του Ισλάμ" και από άλλους σαν πόλεμος για τις "αξίες του δυτικού πολιτισμού". Όμως στον συγκεκριμένο πόλεμο πίσω από τις "ιδεολογίες" δεν κρύβεται τίποτα άλλο παρά η αδίσταχτη διαμάχη των πολυεθνικών ομίλων (γαλλικών, αμερικανικών κλπ) για την επικράτηση των συμφερόντων τους στην αιματηρή μοιρασιά της περιοχής. Σ’ αυτό τον πόλεμο συμμετέχουν, συμμαχούν ή αντιμάχονται ιμπεριαλιστικά συμφέροντα και δυνάμεις, τα ντόπια αντιδραστικά καθεστώτα της Μ. Ανατολής, που στηρίζουν οι αστικές τάξεις της περιοχής. Σε όλους αυτούς ανήκει η ευθύνει για την ανάδυση και ενθάρρυνση τερατουργημάτων τύπου ISIS. Θύματα αυτού του πολέμου είναι οι λαοί και οι εργαζόμενοι των χωρών τόσο αυτών που γνωρίζουν τη φρίκη του πολέμου και των ιμπεριαλιστικών πολέμων, όσο και των ιμπεριαλιστικών χωρών που δεν μετρούν μόνο τα θύματα της οικονομικής κρίσης και του κοινωνικού πολέμου, αλλά αθροίζουν κι αυτοί τους νεκρούς τους σ’ ένα πόλεμο που δεν επέλεξαν και δεν έχει καμία σχέση με τα συμφέροντά τους.

Το ζήτημα της εξόδου από την ΕΕ, Λυδία Λίθος για την αριστερά

Χαιρετισμός του Π. Μαυροειδή εκ μέρους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε εκδήλωση της ΛΑΕ για το BREXIT

 

Ας αφήσουμε για άλλους τις επιφανειακές υμνολογίες και πολύ περισσότερο τις  πρόστυχες ελεεινολογίες, τις τόσο εύκολες στις οποίες οι  σφουγκοκωλάριοι της εξουσίας καταφεύγουν όταν μιλούν για τη λαϊκή θέληση στην περίπτωση που αυτή  είναι άλλη από αυτή που  παρήγγειλαν.

Το Brexit δηλαδή η απόφαση του βρετανικού λαού για έξοδο από την ΕΕ, απαιτεί να σκεφτούμε και να συζητήσουμε σοβαρά. Με αισιοδοξία και απαιτητικότητα μαζί.

Πρώτο, το Brexit διέλυσε το μύθο (δυστυχώς κυρίαρχο και στη λεγόμενη ευρωπαϊκή αριστερά) ότι το  φονικό υπερ-όπλο του κεφαλαίου που λέγεται ΕΕ,  έχει,  δήθεν,  εξασφαλισμένη, δεδομένη και ακλόνητη μακροημέρευση. Ανέτρεψε  την αντιδραστική θεωρία ότι το να τα βάζει κανείς μαζί της είναι σαν να κυνηγάει ανεμόμυλους.

Δεύτερο, το Brexit παρέδωσε στην κοινή χλεύη την άποψη που παρουσίαζε την άμεση έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση ως ανέφικτη, αλλά και  συνώνυμη λιμών, σεισμών και καταποντισμών. Καμία καταστροφή δεν έγινε, εκτός από αυτή στα κεφάλια των ιθυνόντων της ΕΕ.

 

Τρίτο, το Brexit, διαμορφωμένο καθοριστικά από την ταξική εργατική ψήφο των πληβείων των εργατικών περιοχών,   μας φωνάζει δυνατά ότι στον  πυρήνα της σημερινής κοινωνικής και πολιτικής διαπάλης βρίσκεται το κοινωνικό ζήτημα, δηλαδή το ερώτημα «είτε συντριβή του κόσμου της εργασίας με μια ιστορικών διαστάσεων καταβύθιση της θέσης του ως προϋπόθεση για την ανάταξη του καπιταλισμού από την κρίση του, είτε εργατική απάντηση με στρατηγικούς όρους».  Το Brexit δε μας έδωσε την απάντηση αυτή, αλλά μας δείχνει σε πιο πεδίο και ποιες κοινωνικές δυνάμεις μπορούν να τη σηκώσουν στους ώμους τους.