Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζει την 24ωρη απεργία των εργαζομένων στις ΜΚΟ στις
16 Απρίλη ενάντια στις εξώσεις προσφύγων, την απάνθρωπη μεταχείριση των
προσφύγων και το χτύπημα των εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζομένων στις
ΜΚΟ.
Με την Υπουργική Απόφαση στις 12/3/2019 έχουν ήδη γίνει εξώσεις όσων πήραν άσυλο πριν τις 31/6/17 και δρομολογούνται μέχρι το τέλος Μάη όσων πήραν στους επόμενους μήνες. Μέχρι τώρα δεν εφαρμοζόταν το υφιστάμενο καθεστώς της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ που πρόβλεπε ότι μετά από θετική απόφαση, οι πρόσφυγες χάνουν την παροχή στέγης και επιδόματος μόλις περάσει ένας μήνας, δεδομένου ότι είναι αδύνατο να ενταχθούν στον κοινωνικό ιστό, αλλά και να πάνε σε χώρα που έχουν επιλέξει, εγκλωβισμένοι καθώς είναι από τη Συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας.
Σε αυτές τις συνθήκες η κυβέρνηση αξιοποιώντας τα ευρωπαϊκά κονδύλια που συνοδεύουν την Συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας διαμόρφωσε, με την εμπλοκή του τοπικού κράτους και των δήμων, ένα μηχανισμό από ΜΚΟ και ιδιωτικά συμφέροντα να διαχειριστούν την κάλυψη των βασικών αναγκών των προσφύγων. Σε αυτό το χώρο οι συνθήκες εργασίας είναι απαράδεκτες πολλές φορές καθώς βασιλεύει η ελαστική εργασία. Έτσι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και η ΕΕ έστησαν αυτό το μηχανισμό με ΜΚΟ σαν εργολάβους μιας κοινωνικής πολιτικής που αρνούνται, όπως συμβαίνει σε μεγάλο μέρος των αναγκαίων κοινωνικών υπηρεσιών για το σύνολο του πληθυσμού, ντόπιου, μετανάστες και πρόσφυγες.
Με την Υπουργική Απόφαση στις 12/3/2019 έχουν ήδη γίνει εξώσεις όσων πήραν άσυλο πριν τις 31/6/17 και δρομολογούνται μέχρι το τέλος Μάη όσων πήραν στους επόμενους μήνες. Μέχρι τώρα δεν εφαρμοζόταν το υφιστάμενο καθεστώς της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ που πρόβλεπε ότι μετά από θετική απόφαση, οι πρόσφυγες χάνουν την παροχή στέγης και επιδόματος μόλις περάσει ένας μήνας, δεδομένου ότι είναι αδύνατο να ενταχθούν στον κοινωνικό ιστό, αλλά και να πάνε σε χώρα που έχουν επιλέξει, εγκλωβισμένοι καθώς είναι από τη Συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας.
Σε αυτές τις συνθήκες η κυβέρνηση αξιοποιώντας τα ευρωπαϊκά κονδύλια που συνοδεύουν την Συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας διαμόρφωσε, με την εμπλοκή του τοπικού κράτους και των δήμων, ένα μηχανισμό από ΜΚΟ και ιδιωτικά συμφέροντα να διαχειριστούν την κάλυψη των βασικών αναγκών των προσφύγων. Σε αυτό το χώρο οι συνθήκες εργασίας είναι απαράδεκτες πολλές φορές καθώς βασιλεύει η ελαστική εργασία. Έτσι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και η ΕΕ έστησαν αυτό το μηχανισμό με ΜΚΟ σαν εργολάβους μιας κοινωνικής πολιτικής που αρνούνται, όπως συμβαίνει σε μεγάλο μέρος των αναγκαίων κοινωνικών υπηρεσιών για το σύνολο του πληθυσμού, ντόπιου, μετανάστες και πρόσφυγες.
