Όχι στον διαγωνισμό PISA του ΟΟΣΑ! Η εκπαιδευτική διαδικασία δεν υπάγεται σε οικονομικούς δείκτες και μετρήσεις! Οι μαθητές δεν είναι πειραματόζωα!
Πρόσφατα, το ΥΠΑΙΘ με εγκύκλιο ανακοίνωσε ότι με φορέα υλοποίησης το ΙΕΠ, «στη χώρα μας η πιλοτική εφαρμογή της έρευνας PISA 2021 θα πραγματοποιηθεί από 16 Μαρτίου 2020 έως 10 Απριλίου 2020 και θα συμμετάσχουν 43 δημόσια και ιδιωτικά Γυμνάσια, Γενικά Λύκεια και Επαγγελματικά Λύκεια… με
86 αναπληρωματικά... Τα σχολεία έχουν επιλεγεί με τυχαία δειγματοληψία.
Η συμμετοχή των σχολικών μονάδων στην έρευνα είναι υποχρεωτική». Τα εκπαιδευτικά σωματεία και οι ΕΛΜΕ έχουν επανειλημμένως επισημάνει:- Kάθε προσπάθεια να διαφημιστεί η «αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου και του εκπαιδευτικού», μας βρίσκει αντίθετους. Ειδικότερα μέσα από την σύμπραξη υπηρεσιακών παραγόντων και φιλόδοξων συντονιστών (σχ. συμβούλων), μέσα από την αντικειμενοποίηση και μετρησιμότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίας από «διαγνωστικά τεστ» και τους διαγωνισμούς τύπου PISA, μέσα από τις «επιδόσεις» των μαθητών μας. Η κουλτούρα των διαγωνισμών αυτών του ΟΟΣΑ και των προθύμων της κυβερνητικής νεοφιλελεύθερης εκπαιδευτικής πολιτικής, που είναι κουλτούρα εξαφάνισης του κοινωνικού-ταξικού περιβάλλοντος και των συνθηκών μέσα στις οποίες οι μαθητές μας καλούνται περίπου σαν αντικείμενα να συμμετέχουν, είναι η κουλτούρα αξιολόγησης όχι μόνο του μαθητή, αλλά και του εκπαιδευτικού. Σε μια ευαίσθητη χρονικά στιγμή για το Δημόσιο σχολείο μεταφέρουν και πάλι το άγχος τους να μας κάνουν να ξεχάσουμε τις πολυετείς πολιτικές συρρίκνωσης και περικοπών και να συναινέσουμε περαιτέρω. H συσχέτιση του κυρίαρχου κοινωνικοοικονομικού παράγοντα με τη σχολική επίδοση για τη διεθνή συγκρισιμότητα των εκπαιδευτικών συστημάτων είναι από τους βασικούς λόγους ύπαρξης του PISA.
- Πρόκειται για ένα διαγωνισμό του ΟΟΣΑ, που υπηρετεί τις αρχές και την «εργαλειοθήκη» του, που επιβάλλει πολιτικές άγριας λιτότητας και περικοπών μισθών, συντάξεων, επιδομάτων, αλλά και των κοινωνικών αγαθών, στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και των αέναων ιδιωτικοποιήσεων. Την εφαρμογή των προτάσεων του ΟΟΣΑ στην Εκπαίδευση τη νιώσαμε καλά τα τελευταία 11 χρόνια… Οι συγχωνεύσεις-καταργήσεις σχολείων, η αύξηση ωραρίου, η γνωστή κακόφημη αξιολόγηση, οι μεγάλες μισθολογικές απώλειες, οι απολύσεις, οι στοχευμένες αλλαγές στα προγράμματα και στα μαθήματα με στόχο τις περικοπές προσωπικού, τα χιλιάδες τμήματα που είναι υπό αμφισβήτηση κάθε χρόνο και χαρακτηρίζονται «ολιγομελή», η τεχνικοεπαγγελματική εκπαίδευση της υποβάθμισης, της μαθητείας, της φτηνής κατάρτισης και της συρρίκνωσης, η άρνηση μαζικών μόνιμων διορισμών ενώ 20.000 καθηγητές έχουν αποχωρήσει από το ‘09, η αύξηση της ελαστικής εργασίας με αποτέλεσμα 40.000 αναπληρωτές να καλύπτουν κενά μέχρι σήμερα, η καθιέρωση του «προσοντολόγιου» και πολλά άλλα μέτρα είναι δικής του έμπνευσης.
