Παρεμβάσεις ΔΕ Θεσ/νίκης: Η πρότασή μας για τη συγκρότηση σε όλες τις ΕΛΜΕ αγωνιστικών – προγραμματικών προεδρείων

Αγωνιστικές Παρεμβάσεις Θεσσαλονίκης

Η πρότασή μας για τη συγκρότηση σε όλες τις ΕΛΜΕ αγωνιστικών – προγραμματικών προεδρείων

Τα σωματεία μας στην πρώτη γραμμή για να σταματήσουμε την αντιλαϊκή λαίλαπα και για την υλοποίηση των διεκδικήσεων μας!

Σε όλες τις ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης τα νέα Δ.Σ. των ΕΛΜΕ συγκαλούνται για να συγκροτηθούν σε σώμα και να εκλέξουν προεδρείο (πρόεδρο – αντιπρόεδρο – γραμματέα) του οποίου ο ρόλος του, μαζί με τον ταμία, είναι καθοριστικός για την πορεία του κάθε σωματείου. Τα προεδρεία συγκροτούνται σε μια κρίσιμη συγκυρία, καθώς  η κυβέρνηση της ΝΔ, παρά την κλονισμένη από το λαϊκό παράγοντα πολιτική της, όπως αποτυπώθηκε με τη συμμετοχή του στις κινητοποιήσεις για το έγκλημα των Τεμπών, την αγανάκτησή του για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, την αλληλεγγύη και στήριξη στον απεργό πείνας Π. Ρούτσι και στους μεγάλους αγώνες των αγροτών, αντεπιτίθεται! Προωθεί μπαράζ αντιλαϊκών μέτρων σε βάρος των εργαζομένων και της παιδείας (αντιλαϊκός προϋπολογισμός, 13ωρο δουλείας, Εθνικό Απολυτήριο, υποχρηματοδότηση παιδείας και υγείας, Ωνάσεια, νέο πειθαρχικό καρμανιόλα, αξιολόγηση σχολείων και εκπαιδευτικών, κ.ά.). Εντείνει κατακόρυφα την αυταρχική πολιτική της με διώξεις και καταστολή για να φοβίσει τους εργαζόμενους. Σε όλες τις

Απέναντι στην αντιλαϊκή λαίλαπα, οι δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού στην ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, απάντησαν με αποσπασματικές 24ωρες απεργίες και την απουσία οποιασδήποτε κλιμάκωσης με αποφασιστικές μορφές αγώνα, παρά τη μαζική συμμετοχή των εργαζομένων (Τέμπη, 13ωρο, κ.ά.). Οι ίδιες δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού στην ΟΛΜΕ στοιχημένες πίσω από την ΑΔΕΔΥ, ούτε χαράσσουν, ούτε προτείνουν κλαδικούς αγώνες, ενώ υπονομεύουν τον αγώνα κατά της αξιολόγησης και των διώξεων, συνεχίζουν να προτείνουν υποβαθμισμένες διεκδικήσεις και ανύπαρκτα προγράμματα δράσης, παρά την καταψήφισή τους σε όλες τις ΓΣ των προέδρων των ΕΛΜΕ, για να συγκαλύπτουν τις αντιλαϊκές πολιτικές κυβέρνησης και ΕΕ και την ευθύνη των κομμάτων τους.

Μπροστά σε αυτήν την κρίσιμη κατάσταση που βρισκόμαστε και το μέγεθος της επίθεσης απέναντι στα δικαιώματα και τις ανάγκες των εκπαιδευτικών κι όλων των εργαζόμενων,απαιτείται εγρήγορση και ένα μαχητικό – μαζικό κίνημα για να ανατρέψει τα σχέδια της κυβέρνησης και να ανοίξει το δρόμο μαζί με τους άλλους κλάδους εργαζόμενων για τη ρήξη και την ανατροπή της πολιτικής φτωχοποίησης της πλειοψηφίας της κοινωνίας και έντασης της εκμετάλλευσης που προωθείται από κυβέρνηση, ΕΕ και κεφάλαιο. Σ' αυτήν την κατεύθυνση τίθεται ως προτεραιότητα η ενότητα των εργαζομένων γύρω από ένα πλαίσιο διεκδικήσεων με βάση τις ανάγκες των εκπαιδευτικών και της δημόσιας παιδείας και με αντίστοιχες μορφές πάλης που θα απαντούν στην επίθεση που δεχόμαστε. Οι δυνάμεις και οι αγωνιστές που μιλούν στο όνομα των εργατικών συμφερόντων έχουν υποχρέωση να συμβάλλουν στην κοινή δράση και σε αγωνιστικό βηματισμό που θα ανταποκρίνονται στις αγωνίες και τους αγώνες των ανθρώπων και να μην αποτελούν απλά πλειοδοσία στα λόγια. Εκτιμούμε ότι στις ΕΛΜΕ υπάρχει αυτή η δυνατότητα γιατί υπάρχουν δυνάμεις και αγωνιστές, με ιδεολογικές – πολιτικές διαφωνίες μεταξύ τους, που μπορούν, όμως, να συμβάλουν στη συγκρότηση μαχητικού κινήματος για την ανατροπή της πολιτικής που επιβάλλουν κυβέρνηση-κεφάλαιο-ΕΕ και ιμπεριαλισμός.

Για μια τέτοια κατεύθυνση του κινήματος στην εκπαίδευση, σε αυτήν την κρίσιμη συγκυρία για το μέλλον του δημόσιου σχολείου και τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών, με την ανελέητη, εφ' όλης της ύλης και πρωτοφανούς έντασης επίθεση που δέχονται η δημόσια παιδεία και το έμψυχο δυναμικό της, καθοριστικός θα είναι ο ρόλος των προεδρείων των ΕΛΜΕ που θα συγκροτηθούν. Εκτιμάμε ότι μπορούν να αναζητήσουν, να εμβαθύνουν και να χαράξουν από κοινού με τους εκπαιδευτικούς με επάρκεια ένα ολοκληρωμένο συνδικαλιστικό σχέδιο το οποίο θα περιέχει διεκδικήσεις για το δημόσιο σχολείο, τους αναπληρωτές, τους μόνιμους, το μισθό, τις συντάξεις, τους διορισμούς, θα έχει αιτήματα με ιεράρχηση τα οποία μπορούν να ενώσουν όλα τα κομμάτια του κλάδου. Θέλουμε προεδρεία που θα συμβάλλουν και θα δημιουργούν τις προϋποθέσεις ο κλάδος να βαδίσει το δρόμο του αγώνα μέχρι τη νίκη!

Σε αυτή τη βάση προτείνουμε συγκρότηση προεδρείων προγραμματικών – αγωνιστικών που να αντιστοιχούν στα συνολικά αποτελέσματα των εκλογών των ΕΛΜΕ και της κάθε ΕΛΜΕ και θα εκφράζουν την πλειοψηφία στήριξης ενός αγωνιστικού σχεδίου δράσης, με σαφείς δεσμεύσεις των αγωνιστικών δυνάμεων που θα τα συγκροτήσουν. Αυτή η πρόταση παίρνει υπόψη της ότι οι αγωνιστικές δυνάμεις έχουν πλειοψηφία σε όλα τα ΔΣ των ΕΛΜΕ (συγκεντρώνουν σε όλες τις ΕΛΜΕ το 70,4% των ψήφων των καθηγητών) και άρα μπορούν να διασφαλίσουν ότι η δέσμευσή τους θα εξασφαλίζει και αντίστοιχες αποφάσεις των ΔΣ που τα ίδια θα τις στηρίζουν και θα τις προωθούν.

Η πρόταση εναρμονίζεται με τα συνολικά αποτελέσματα των εκλογών των ΕΛΜΕ που έστειλαν ισχυρό μήνυμα καταδίκης της αντιεκπαιδευτικής και αντιλαϊκής πολιτική κυβέρνησης – ΕΕ – ΟΟΣΑ και όλων των κυβερνήσεων που έστρωσαν το δρόμο σε αυτήν την πολιτική, όπως αποτυπώθηκαν με την καταψήφιση της κυβερνητικής παράταξης της ΔΑΚΕ η οποία συγκέντρωσε μόλις το 23,6% παρά τα διοικητικά της στηρίγματα στις Διευθύνσεις και κατατάχθηκε στην τρίτη θέση με βάση τα αποτελέσματα όλων των ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης και την καταδίκη των δυνάμεων του κυβερνητικού συνδικαλισμού.

Η δέσμευση για ένα αγωνιστικό – προγραμματικό προεδρείο, είναι προωθητική για τις διαδικασίες του κινήματος. Δεν πρόκειται για πρόταση που  παραβλέπει τις μεγάλες διαφορές, ούτε υποτιμά τα εγγενή προβλήματα ενός γραφειοκρατικού συνδικαλισμού, υποταγμένου στην αστική πολιτική, όμηρου της κυβερνητικής πολιτικής και αιχμάλωτου της στενής κομματικής λογικής. Βήματα όμως στην κατεύθυνση της ενωτικής αγωνιστικής συμπόρευσης, θα έδιναν αυτοπεποίθηση στους εργαζόμενους και θα αποτελούσαν ταυτόχρονα γενναία προωθητική κριτική και αυτοκριτική των δυνάμεων που μιλούν στο όνομα της αναίρεσης των παραπάνω προβλημάτων.

Για τη συγκρότηση αγωνιστικών προεδρείων των Δ.Σ. των ΕΛΜΕ. Οι συσχετισμοί δυνάμεων, όπως αποτυπώθηκαν στις εκλογές των ΕΛΜΕ, επιτρέπουν σε όλες τις ΕΛΜΕ να συγκροτηθούν προεδρεία στη βάση προγραμματικής – αγωνιστικής συμφωνίας. Η συμφωνία αυτή θα αποτελεί την πυξίδα της δράσης της κάθε ΕΛΜΕ για το επόμενο διάστημα και θα περιλαμβάνει συγκεκριμένους πολιτικούς και συνδικαλιστικούς στόχους από τις αγωνιστικές δυνάμεις.

Ταυτόχρονα με την κατάθεση της πρότασής μας, με την απαραίτητη σαφήνεια, τοποθετούμαστε και για το σύνολο των στόχων που καλείται ένα αγωνιστικό – προγραμματικό προεδρείο να έχει ως πυξίδα.

• Πλατιά ενημέρωση – αποκάλυψη του μπαράζ των αντιδραστικών μέτρων που προωθεί η κυβέρνηση της ΝΔ σε συνεργασία με την Ε.Ε. και τον ΟΟΣΑ.
• Ανάπτυξη ανυποχώρητων και αποφασιστικών αγώνων για την ανατροπή των μέτρων της κοινωνικής εξαθλίωσης.
• Συγκρότηση μετώπου παιδείας – συντονισμός με δασκάλους, γονείς, φοιτητές και μαθητές.
• Ενεργοποίηση του διελμικού των ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης με αναβαθμισμένη τη συμμετοχή και το ρόλο των εκπαιδευτικών.
• Προώθηση του συντονισμού των πρωτοβάθμιων σωματείων και προσπάθεια διεύρυνσης του συντονισμού και με σωματεία του ιδιωτικού τομέα.
• Ενισχύουμε τον αγώνα κατά της αξιολόγησης και κατά των διώξεων με ισχυρό το όπλο της απεργίας αποχής, απεργιακό αγώνα, αξιοποίηση νομικών πρωτοβουλιών, καμπάνια ενημέρωσης της κοινωνίας, συγκρότηση και δραστηριοποίηση επιτροπών αγώνα, ένταξης των διεκδικήσεων κατά της αξιολόγησης στο συνολικό αγώνα του κλάδου.
• Να πάρει πρωτοβουλίες για τη συγκρότηση αντιπολεμικού κινήματος άμεσης υπεράσπισης της ειρήνης μπροστά στην όξυνση των ιμπεριαλιστικών σχεδίων με τις επεμβάσεις των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, του Ισραήλ στην Παλαιστίνη και νέων πολεμικών επεμβάσεων που ετοιμάζονται και προαναγγέλλονται.
• Να προχωρήσει άμεσα και συντεταγμένα ο κλάδος των καθηγητών, μέσα από Γενικές Συνελεύσεις της ΟΛΜΕ και των ΕΛΜΕ, σε ένα πολύμορφο αγώνα με διαδηλώσεις, καταλήψεις, εκδηλώσεις και απεργιακά βήματα με προοπτική την κλιμάκωση, έχοντας κεντρικό σύνθημα «Τα σχέδια της κυβέρνησης διαλύουν την παιδεία – να σταματήσει η αξιολόγηση – να μην κατατεθεί νσχ. για το Εθνικό Απολυτήριο – να σταματήσει η ιδιωτικοποίηση της παιδείας – μπροστά τα δικαιώματα και οι ανάγκες δημόσιου σχολείου και εκπαιδευτικών».
• Ακύρωση των ιδιωτικοποιήσεων στην παιδεία, την υγεία, στη συγκοινωνία, στην ενέργεια, στον πολιτισμό. Δημόσια κοινωνικά αγαθά η παιδεία, η υγεία, οι συγκοινωνίες, ο πολιτισμός, η ενέργεια, το νερό.
• Τα Δ.Σ. να πάρουν πρωτοβουλίες ενίσχυσης του αγωνιστικού ρόλου των Συλλόγων διδασκόντων στην αντιμετώπιση των καθημερινών προβλημάτων των σχολείων. Να ανοίξουν μέτωπο με τις ακραίες περιπτώσεις αντιδημοκρατικής και αντιπαιδαγωγικής συμπεριφοράς διευθυντών και αυθαιρεσίες Διοικήσεων για να σταματήσουν να παραβιάζονται εργασιακά μας δικαιώματα.
• Οι ΕΛΜΕ να διοργανώσουν άμεσα συνάντηση με τους συναδέλφους αναπληρωτές για εκτίμηση των εξελίξεων σχετικα με διορισμούς / προβλήματα αναπληρωτών.
• Αποκάλυψη και περιορισμό των αντιεκπαιδευτικών, αυταρχικών επιλογών και αυθαιρεσιών των τοπικών διοικήσεων και των «ΠΥΣΔΕ» και «ΑΠΥΣΔΕ» με αποφασιστικές παρεμβάσεις των ΕΛΜΕ.
• Απέναντι στο ιεραρχικό αξιολογικό μοντέλο διοίκησης που προωθείται με τις διοικήσεις των σχολείων να μεταλλάσσονται σε ιμάντες προώθησης των αντιεκπαιδευτικών μέτρων, αντιπροτείνουμε μια άλλη, δημοκρατική λειτουργία του σχολείου με την ανάδειξη του συλλόγου διδασκόντων σε βασικό όργανο της σχολικής ζωής. Όλες οι σημαντικές αποφάσεις να περάσουν στην αρμοδιότητα του συλλόγου διδασκόντων.

• Να συμβάλλουμε από κοινού όλες οι ΕΛΜΕ στην ανάπτυξη της αλληλεγγύης στους πρόσφυγες και το δράμα που βιώνουν με την έπρακτη στήριξή τους και με διεκδικήσεις για την καλυτέρευση των συνθηκών διαβίωσής και εκπαίδευσης, την απαίτηση τους να βρεθούν στις χώρες που επιθυμούν.
• Ανάπτυξη πολιτιστικο-μορφωτικών δραστηριοτήτων που προωθούν αξίες και αρχές χρήσιμες για τον παιδαγωγικό μας ρόλο και την αγωνιστική μας στάση στο σχολείο, στη ζωή και στην κοινωνία.
• Τα Δ.Σ. να εργαστούν για την εξασφάλιση της συνοχής και αγωνιστικής ενότητας του κλάδου. Να ενισχύσουν τη λειτουργία τους με ανοιχτές διαδικασίες και ενεργοποίηση των συναδέλφων, με προγραμματισμό βασικών θεμάτων συζήτησης που θα απασχολήσουν τα Δ.Σ., με ανάπτυξη κοινών εκδηλώσεων και δραστηριοτήτων από ομάδες συναδέλφων και κυρίως με την άμεση επαφή με τα μεγάλα και «μικρά» προβλήματα των σχολείων και των συναδέλφων μέσω των συνδικαλιστικών αντιπροσώπων των σχολείων και της λειτουργίας των συλλόγων. Τη συγκρότηση και ουσιαστική λειτουργία ανοιχτών επιτροπών. Όλα αυτά να συμβάλλουν στη μαζικοποίηση των Γενικών Συνελεύσεων που θα αποτελεί μια από τις πιο βασικές προτεραιότητες των Δ.Σ.

Αν τα Δ.Σ., παρά την προσπάθεια που θα κάνουμε, συγκροτηθούν στη βάση άλλων προτάσεων που θα κατατεθούν από άλλες δυνάμεις (π.χ. αναλογικό προεδρείο, αντιπροσωπευτικό) και θα εντάξουν τη ΔΑΚΕ στα προεδρεία στην κρίσιμη περίοδο γενικευμένης αντιλαϊκής και αντιεκπαιδευτικής επίθεσης, θα είναι μια αρνητική εξέλιξη για τον κλάδο. Οι δυνάμεις αυτές θα έχουν λειτουργήσει έξω από τη θέληση του κλάδου και θα έχουν την αποκλειστική ευθύνη σε μια δύσκολη συγκυρία για τα εργασιακά μας δικαιώματα. Να πάρουν υπόψη το βεβαρημένο παρελθόν της ΔΑΚΕ που απέχει από οποιαδήποτε δράση της κάθε ΕΛΜΕ και ασκεί τη συνδικαλιστική της δράση ως παραδιοίκηση.

Το αγωνιστικό προγραμματικό προεδρείο θα το υποστηρίξουμε μέχρι τέλους για λόγους συνδικαλιστικών αρχών και ως αναγκαιότητα για μια νέα αναβαθμισμένη λειτουργία των ΕΛΜΕ και με την ψήφο μας θα επιδιώξουμε να συγκροτηθεί στη βάση των αγωνιστικών δυνάμεων.

Οι Παρεμβάσεις θα συμβάλλουμε μέσα από τις διαδικασίες του κλάδου οι εκπαιδευτικοί να γίνουν πρωταγωνιστές των αποφάσεών του και της υλοποίησής τους.

Παρεμβάσεις ΠΕ: δήλωση για τη συγκρότηση του ΔΣ της ΔΟΕ (4.7.2019)

Δήλωση των εκπροσώπων των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ-ΚΙΝΗΣΕΩΝ –ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΩΝ 

στο Δ.Σ. της ΔΟΕ Πολυχρονιάδη Δημήτρη (6974750410) και Παναγιώτου Χρήστος, αναπληρωτής εκπ/κός (6975308409)

ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥ Δ.Σ. ΤΗΣ ΔΟΕ ΣΕ ΣΩΜΑ 4-7-2019

Η συνεδρίαση του Δ.Σ. της ΔΟΕ για τη συγκρότηση του Προεδρείου, πραγματοποιήθηκε στις 4 Ιουλίου 2019. Σε αντίθεση με την πρότασή μας για προγραμματικό Προεδρείο, η ΔΑΚΕ, η ΔΗΣΥ, η ΑΣΕ/ ΠΑΜΕ, η ΑΕΕΚΕ και η ΕΡΑ τοποθετήθηκαν αρχικά υπέρ ενός αντιπροσωπευτικού – αναλογικού προεδρείου όπου η ανάληψη θέσεων στο Προεδρείο θα γίνει με βάση την εκλογική δύναμη των παρατάξεων. Η ΑΣΕ/ΠΑΜΕ έθεσε ως προϋπόθεση τη συμμετοχή όλων των δυνάμεων στο προεδρείο, επομένως, στη συνέχεια δεν διεκδίκησε κάποια θέση στο Προεδρείο και δεν στήριξε καμία υποψηφιότητα.

Ως  Παρεμβάσεις – Κινήσεις- Συσπειρώσεις θεωρούμε ότι το Προεδρείο της Ομοσπονδίας συγκροτείται σε πολιτικο-συνδικαλιστική προγραμματική βάση. Η διαχείριση του συνδικάτου είναι μια  πολιτική και όχι ουδέτερη λειτουργία. Γι’ αυτό και από την αρχή της εκπροσώπησής μας στο όργανο,  δηλαδή από το 1999, εκφράσαμε την ίδια θέση για τη συγκρότηση. Δηλαδή, τη συγκρότηση του προεδρείου σε προγραμματική βάση. Με βάση τους συσχετισμούς που προκύπτουν από την 88^η Γ.Σ. της ΔΟΕ και την οριστική ημερήσια διάταξη της 88^ης Γ.Σ. που αποφάσισε το απερχόμενο ΔΣ αλλά και τις αποφάσεις που πάρθηκαν στην 88^η ΓΣ του κλάδου με τη συμφωνία των δυνάμεων ΔΑΚΕ – ΔΗΣΥ – ΕΡΑ – ΑΕΕΚΕ, αλλά και τις τοποθετήσεις των παρατάξεων αυτών τόσο στη ΓΣ όσο και όλη την προηγούμενη διετία, τέτοια προοπτική δεν υπάρχει: Δηλαδή συγκρότηση προγραμματικού προεδρείου σε μια κατεύθυνση που εμείς θεωρούμε αναγκαία, που να έχει καθοριστικό ρόλο στη συγκρότηση ενός μετώπου που θα αντισταθεί σε παλιά και νέα μνημόνια, ενός μετώπου που θα παλέψει για όλα τα κοινωνικά δικαιώματα και κατακτήσεις, στην παιδεία, την υγεία, την ασφάλιση και την εργασία.

Σε αυτήν την κατεύθυνση, πριν τέσσερα χρόνια (2015), με βάση τους τότε συσχετισμούς του Δ.Σ. της ΔΟΕ και την άποψή μας για συγκρότηση του προεδρείου σε προγραμματική βάση, διεκδικήσαμε τη συγκρότηση προεδρείου από τις δυνάμεις που θα συμφωνούσαν σε ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα θέσεων και διεκδικήσαμε τη θέση του προέδρου, ώστε να εκφραστεί η αλλαγή συσχετισμών στο συνδικάτο, διεκδικώντας να αλλάξει ρότα το συνδικάτο και να πάρει θέση στις κυρίαρχες αντιθέσεις της περιόδου. Αυτή η πρόταση δεν υλοποιήθηκε τότε, όχι με δική μας ευθύνη.

Στη σημερινή συγκυρία, μετά από 10 και πλέον χρόνια καπιταλιστικής κρίσης μνημονίων και λιτότητας, θεμελιώδη σημασία για τον προσανατολισμό της Ομοσπονδίας, έχει το ζήτημα της στάσης των συνδικαλιστικών δυνάμεων απέναντι στο μνημονιακό μπλοκ, στην ΕΕ, το ΔΝΤ, τον ΟΟΣΑ, το κεφάλαιο, τις κυβερνήσεις και τους πολιτικούς διαχειριστές αυτών των κατευθύνσεων. Τα μνημόνια αποτελούν τη συγκεκριμένη οικονομική και πολιτική έκφραση της γενικής κατεύθυνσης του καπιταλισμού για ριζική υποτίμηση της εργασίας στις συνθήκες της καπιταλιστικής κρίσης.

Απέναντι στα πλαστά διλήμματα του μνημονιακού διπολισμού ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, οι εργαζόμενοι οφείλουμε να μην υποταχθούμε στις χαμηλές προσδοκίες, τη συναίνεση της βάρβαρης πολιτικής τους και την «κανονικότητα» που μας επιβάλλουν. Παρά τις διαφορές τους, τελικά δεσμεύονται και οι δύο στην αποπληρωμή του χρέους, τα αντιλαϊκά πρωτογενή πλεονάσματα και το καθεστώς επιτροπείας μέχρι το 2060, το πέρασμα στο ιδιωτικό κεφάλαιο της δημόσιας περιουσίας για 99 χρόνια, το σύμφωνο δημοσιονομικής σταθερότητας της ΕΕ.

Η πολιτική, συνδικαλιστική και οργανωτική προετοιμασία του εκπαιδευτικού και ευρύτερα του λαϊκού κινήματος ώστε να αποτρέψει την επιτάχυνση της επίθεσης από την πλευρά του νέου κυβερνητικού διαχειριστή, να ακυρώσει τις ήδη ψηφισμένες αντιδραστικές τομές και τις νέες που ετοιμάζονται, αποτελεί το κυρίαρχο μέλημα του ανεξάρτητου αυτόνομου ταξικού ρεύματος των Παρεμβάσεων Κινήσεων Συσπειρώσεων.

Παρεμβάσεις στο δημόσιο: Προεδρείο συγκάλυψης στην ΕΔΟΘ του σκανδάλου των 120.000 ευρώ

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ –ΚΙΝΗΣΕΙΣ –ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ στο ΔΗΜΟΣΙΟ

https://paremvasi.blogspot.gr/  dimosio.paremvasis@gmail.com

5/2/2018

Προεδρείο συγκάλυψης στην ΕΔΟΘ του σκανδάλου των 120.000 ευρώ (30/1/2018)

Το προεδρείο που συγκροτήθηκε στην Εκτελεστική Επιτροπή της ΕΔΟΘ από ΔΑΚΕ (πρόεδρος, ειδικός γραμματέας), Πρωτοπορία -πρώην ΠΑΣΚ- (γραμματέας, οργ. Γραμματέας, έφορος υλικού), Αγ. Συνεργασία –ΣΥΡΙΖΑ- (ταμίας, έφορος υλικού) και ΠΑΜΕ (αντιπρόεδρος) είναι μεθόδευση συγκάλυψης του σκανδάλου της “μαύρης τρύπας” των 120.000 ευρώ που δεν αποδόθηκαν στον ΟΑΣΘ για τις εκπτωτικές κάρτες των συναδέλφων.

Το προεδρείο συγκροτήθηκε:

•          Χωρίς να αποδοθούν ευθύνες στα πρόσωπα, αλλά και τις παρατάξεις, ενώ είναι γνωστό ποιες παρατάξεις και ποια πρόσωπα εμπλέκονται στη διαχείριση αυτών των χρημάτων. Η πρώτη φάση της συγκάλυψης έγινε με την απόφαση του Γ.Σ. της ΕΔΟΘ που ψήφισαν οι ίδιες παρατάξεις στις 30/11/2017, χωρίς να κατονομάζουν τους υπεύθυνες παρατάξεις Πρωτοπορία/ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ και τα πρόσωπα αυτών των παρατάξεων που εμπλέκονται στο σκάνδαλο στην ΕΔΟΘ, το οποίο χαρακτηρίζουν χρέος προς τον ΟΑΣΘ.

•          Χωρίς να καταθέτουν τα στοιχεία για τη διαχείριση των χρημάτων από αυτούς που εμπλέκονται και ισχυρίζονται ότι τα έχουν και θα τα παραδώσουν. Χωρίς τα στελέχη της Πρωτοπορίας και της ΔΑΚΕ που εμπλέκονται να αναλάβουν τις ευθύνες.

•          Χωρίς να διασφαλιστεί ότι δε θα πληρώσει το κόστος η ΕΔΟΘ και συνδικαλιστές που δεν έχουν καμιά εμπλοκή. Στις 24/1/2017 κοινοποιήθηκε στην ΕΔΟΘ, μέσω δικαστικού κλητήρα, εξώδικο προς όλα τα μέλη της ΕΕ ξεκαθαρίζοντας πως ζητάει να αποδοθεί το ποσό των 118.173,80 ευρώ από την ΕΔΟΘ για τη μη καταβολή του αντίτιμου των χορηγηθέντων καρτών.

•          Χωρίς να υπάρχουν σκιές για τα πρωτοβάθμια σωματεία.

Το προεδρείο συγκροτήθηκε μετά την παραίτηση από την ΕΕ του πρώην προέδρου που έχει βασικές ευθύνες για το σκάνδαλο, μετά και τις προσπάθειες για διακανονισμό με τη διοίκηση του ΟΑΣΘ. Διακανονισμό που ίσως ρίξει την οφειλή κάτω από όριο που κάνει την πράξη κακούργημα, με τις ανάλογες συνέπειες. Την ίδια στιγμή αποκαλύπτεται ότι υπάρχουν και άλλα σοβαρά θέματα οικονομικής διαχείρισης, καθώς η ΕΔΟΘ εμφανίζεται να χρωστά ΕΝΦΙΑ για το κτίριό της. Κάτι τέτοιο δεν καταγράφηκε στον οικονομικό απολογισμό του πρόσφατου συνεδρίου (Μάης 2017), τον οποίο υπερψήφισαν ΔΑΚΕ-Πρωτοπορία-Αγ. Συνεργασία.

Μπήκαν στο προεδρείο ΔΑΚΕ και Πρωτοπορία που έσπευσαν να αξιοποιήσουν το σωσίβιο που τους πέταξαν οι άλλες δυο παρατάξεις, μήπως και ξεχαστούν οι ευθύνες των ηγετικών στελεχών τους. Η Αγ. Συνεργασία που από “αρχάγγελος της κάθαρσης” έσπευσε να πλαισιώσει το προεδρείο, παρά τις μεγαλοστομίες ότι δε θα μπει σε αυτό αν δεν ξεκαθαρίσει το σκάνδαλο. Από κοντά και το ΠΑΜΕ, που αποδείχτηκε ακριβό στα πίτουρα και άλλαξε άρδην τη γραμμή της αποχής από το προεδρείο της ΑΔΕΔΥ και της ΕΔΟΘ τα προηγούμενα χρόνια. Η λογική του αναλογικού προεδρείου το οδηγεί στη συναίνεση σε αυτό το προεδρείο της συγκάλυψης και της συναίνεσης με την κυβερνητική-μνημονιακή πολιτική. Μόνο οι Παρεμβάσεις διαχώρισαν με σαφήνεια τη θέση τους και δε συμμετέχουν σε αυτήν την απαράδεκτη συνεργασία συγκρότησης ενός προεδρείου συγκάλυψης του σκανδάλου της ΕΔΟΘ. Ως Παρεμβάσεις απείχαμε από τη διαδικασία της εκλογής, δηλώνοντας παράλληλα ότι είναι υποκρισία και πολιτικός εμπαιγμός από κοινού να συγκροτούν προεδρείο, αν και αναγνωρίζουν όλοι ότι αλλοιώθηκαν τα αποτελέσματα του συνεδρίου με τη συναλλαγή Πρωτοπορίας-ΜΕΤΑ-Διεξόδου και την υφαρπαγή της δεύτερης έδρα των Παρεμβάσεων στην ΕΕ από παράταξη του ΠΑΣΟΚ/Κιν. Αλλαγής.

Με αφορμή τη συγκρότηση προεδρείου στην ΕΕ της ΑΔΕΔΥ. Δήλωση των εκπροσώπων των Παρεμβάσεων

16/1/2018

Στη συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ στις 16/1 ολοκληρώθηκε η διαδικασία συγκρότησης προεδρείου του οργάνου, η οποία είχε από καιρό δρομολογηθεί με τις διαβουλεύσεις που είχαν μεταξύ τους οι παλιές και νέες δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού ΔΑΚΕ, ΔΗΣΥΠ (πρ. ΠΑΣΚ), ΕΑΕΚ (ΣΥΡΙΖΑ) και ΔΗΜΟΣΙΟΥΠΑΛΛΗΛΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ (από το χώρο των ΟΤΑ).

Η εξέλιξη αυτή, μια μέρα μετά την ψήφιση των νέων σκληρών μνημονιακών μέτρων που έφερε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με την επί της ουσίας συναίνεση των κομμάτων του αστικού μπλοκ, επικυρώνει μια συμφωνία που είχε πρακτικά προαναγγελθεί.

Σηματοδοτεί την πολιτική συμφωνία των συνδικαλιστικών αυτών δυνάμεων στην πλήρη μεταστροφή της, έστω και αναιμικής, μέχρι τώρα αντιπολιτευτικής στάσης της ΑΔΕΔΥ απέναντι στην αντεργατική και αντιλαϊκή πολιτική Κυβέρνησης – ΕΕ- Κεφαλαίου, μεταστροφή που είχε ήδη διαφανεί με τη σταδιακή έκπτωση τόσο στον λόγο και την αιτηματολογία των κειμένων της ΑΔΕΔΥ όσο και στις όποιες αποφάσεις για απεργιακές κινητοποιήσεις λάμβανε.

Αποκορύφωμα της διαδρομής αυτής ήταν, άλλωστε, και η άρνηση των δυνάμεων αυτών, για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια, να ψηφίσουν έστω και μία 24ωρη απεργία πριν την ψήφιση των νέων μέτρων (που υπονομεύουν το δικαίωμα στην απεργία, προωθούν περαιτέρω τις ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων επιχειρήσεων και αγαθών, επιταχύνουν τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις στο δημόσιο με την ηλεκτρονική «αξιολόγηση» των υπαλλήλων, διευρύνουν το ωράριο εργασίας των εκπαιδευτικών, επεκτείνουν τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς της λαϊκής κατοικίας, αναθεωρούν τη χορήγηση του επιδόματος βαρέων και ανθυγιεινών, εντείνουν την κατεύθυνση ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων κλπ), και η απόφασή τους για υποβάθμιση του ζητήματος, με την προκήρυξη μιας απλής τρίωρης στάσης εργασίας, ως διαμαρτυρία, τη μέρα ψήφισης (15/1).